Гуфт боҳомон чун тнҳоош бидид
گفت با هامان چون تنهااش بدید
Ҷустҳомону гиребонро дарид
جست هامان و گریبان را درید
Бонгҳо зад гиря ҳо кард он лъин
بانگها زد گریهها کرد آن لعین
Кӯфти дастору калларо бар замин
کوفت دستار و کله را بر زمین
Ки чигуна гуфт андар рӯй шоҳ
که چگونه گفت اندر روی شاه
Ин чунин густохи он ҳарфи табоҳ
این چنین گستاخ آن حرف تباه
Ҷумлаи оламро мусаххар карда ту
جمله عالم را مسخر کرده تو
Корро бо бахт чун зар карда ту
کار را با بخت چون زر کرده تو
Аз мшорқи вази мғорб бе лҷоҷ
از مشارق وز مغارب بیلجاج
Сӯии ту оранди султонони хароҷ
سوی تو آرند سلطانان خراج
Подшоҳони лаб ҳаме моланд шод
پادشاهان لب همی مالند شاد
Бар сетонаи хоки ту ин киқбод
بر ستانهٔ خاک تو این کیقباد
Аспи ёғӣ чун бибинад аспи мо
اسپ یاغی چون ببیند اسپ ما
Рӯ бигардонад гурезад бе Асо
رو بگرداند گریزد بی عصا
Токунӯн маъбуду масҷуди ҷаҳон
تاکنون معبود و مسجود جهان
Бӯдае гардии каминаи бандагон
بودهای گردی کمینهٔ بندگان
Дар ҳазор оташ шудани зини хўштрст
در هزار آتش شدن زین خوشترست
Ки худовандӣ шавад бандаи параст
که خداوندی شود بندهپرست
На бикаш аввали маро эй шоҳи чин
نه بکش اول مرا ای شاه چین
То набинад чашми ман бар шоҳи ин
تا نبیند چشم من بر شاه این
Хсрўои аввали маро гардан бизан
خسروا اول مرا گردن بزن
То набинад ин мазаллати чашми ман
تا نبیند این مذلت چشم من
Худ набӯдасту мабодои ин чунин
خود نبودست و مبادا این چنین
Ки замин гардун шавад гардуни замин
که زمین گردون شود گردون زمین
Бандагони мони хоҷа тоаш мо шаванд
بندگانمان خواجهتاش ما شوند
Бе дилони мони дилхарош мо шаванд
بیدلانمان دلخراش ما شوند
Чашми равшани душманону дӯсти кӯр
چشمروشن دشمنان و دوست کور
Гашти моро пас гулистони қаъри гӯр
گشت ما را پس گلستان قعر گور