Ҳар куҷо хоҳад худо дӯзах кунад

هر کجا خواهد خدا دوزخ کند

Авҷро бар мурғи дом ва Фх кунад

اوج را بر مرغ دام و فخ کند

Ҳам з дандонат барояд дардҳо

هم ز دندانت برآید دردها

То бигӯе дӯзахасту аждаҳо

تا بگویی دوزخست و اژدها

ё кунад оби даҳонатро асал

یا کند آب دهانت را عسل

Ки бигӯе ки биҳиштасту ҳлл

که بگویی که بهشتست و حلل

Аз бен дандони брўёнди шукр

از بن دندان برویاند شکر

То бадонеи қӯти ҳукми қадар

تا بدانی قوت حکم قدر

Пас ба дандон бегуноҳонро мгз

پس به دندان بی‌گناهان را مگز

Фикр кун аз зарбати номҳтрз

فکر کن از ضربت نامحترز

Нилро бар қибтӣони ҳақ хӯн кунад

نیل را بر قبطیان حق خون کند

Сибтёнро аз бало мҳсўн кунад

سبطیان را از بلا محصون کند

То бадонеи пеши ҳақ тмииз ҳаст

تا بدانی پیش حق تمییز هست

Дар миёни ҳӯшёри роҳу маст

در میان هوشیار راه و مست

Нили тмииз аз худо омухтаст

نیل تمییز از خدا آموختست

Ки кушоди онро ва инро сахти баст

که گشاد آن را و این را سخت بست

Лутф ӯ оқил кунад мари нил ро

لطف او عاقل کند مر نیل را

Қаҳр ӯ аблаҳ кунад қобил ро

قهر او ابله کند قابیل را

Дар ҷамодот аз карами ақли офарид

در جمادات از کرم عقل آفرید

Ақл аз оқил ба қаҳр худ бурид

عقل از عاقل به قهر خود برید

Дар ҷамод аз лутф ақлӣ шуд падед

در جماد از لطف عقلی شد پدید

Ваз накол аз оқилон дониш рамед

وز نکال از عاقلان دانش رمید

Ақл чун борон ба амр онҷо бирехт

عقل چون باران به امر آنجا بریخت

Ақли ин сӯи хашм ҳақ дид ва гурехт

عقل این سو خشم حق دید و گریخت

Абру хуршеду мау наҷми баланд

ابر و خورشید و مه و نجم بلند

Ҷумла бар тартиб оянду раванд

جمله بر ترتیب آیند و روند

Ҳар яке ноед магар дар вақти хеш

هر یکی ناید مگر در وقت خویش

Ки на пас монад зи ҳангом ва на пеш

که نه پس ماند ز هنگام و نه پیش

Чун накардӣ фаҳми инро зи анбиё

چون نکردی فهم این را ز انبیا

Дониш овараданд дар сангу Асо

دانش آوردند در سنگ و عصا

То ҷамодот дигарро бе либос

تا جمادات دگر را بی لباس

Чун Асоу санги дорӣ аз қиёс

چون عصا و سنگ داری از قیاس

Тоъати сангу Асо зоҳир шавад

طاعت سنگ و عصا ظاهر شود

Вази ҷамодот дигар мухбир шавад

وز جمادات دگر مخبر شود

Ки з яздон огаҳему тоиъим

که ز یزدان آگهیم و طایعیم

Мо ҳамаи не иттифоқӣ зойеъем

ما همه نی اتفاقی ضایعیم

Ҳам чу оби нили донеи вақти ғарқ

هم‌چو آب نیل دانی وقت غرق

Кӯи миён ҳар ду уммат кард фарқ

کو میان هر دو امت کرد فرق

Чун замини доняши донои вақти хсФ

چون زمین دانیش دانا وقت خسف

Дар ҳақи қорун ки қаҳраш карду Насаф

در حق قارون که قهرش کرد و نسف

Чун қамар ки амр бишуниду шитофт

چون قمر که امر بشنید و شتافت

Пас ду нимаи гашт бар чарху шикофт

پس دو نیمه گشت بر چرخ و شکافت

Чун дарахту санг кандар ҳар мақом

چون درخت و سنگ کاندر هر مقام

Мустафоро карда зоҳролслом

مصطفی را کرده ظاهرالسلام