Подшоҳӣ дошт як бурнои писар
پادشاهی داشت یک برنا پسر
Ботину зоҳири музайян аз ҳунар
باطن و ظاهر مزین از هنر
Хоб дид ӯ кони писар ногуҳ бамурд
خواب دید او کان پسر ناگه بمرد
Софии олам бар он шаҳи гашти дард
صافی عالم بر آن شه گشت درد
Хушк шуд аз тоби оташи машк ӯ
خشک شد از تاب آتش مشک او
Ки намонад аз туфи оташи ашк ӯ
که نماند از تف آتش اشک او
Ончунон пар шуд зи дӯду дарди шоҳ
آنچنان پر شد ز دود و درد شاه
Ки намеёбед дар ваии роҳи оҳ
که نمییابید در وی راه آه
Хости мурдани қолабаш бекор шуд
خواست مردن قالبش بیکار شد
Умри монда буд шаҳ бедор шуд
عمر مانده بود شه بیدار شد
Шоде омад зи бедоряши пеш
شادیی آمد ز بیداریش پیش
Ки надида буд андари умри хеш
که ندیده بود اندر عمر خویش
Ки зи шодии хости ҳам фонӣ шудан
که ز شادی خواست هم فانی شدن
Бас мтўқ омад ин ҷону бадан
بس مطوق آمد این جان و بدن
Аз дами ғам май бимиради ин чароғ
از دم غم میبمیرد این چراغ
Вази дами шодии бимиради инат лоғ
وز دم شادی بمیرد اینت لاغ
Дар миёни ин ду марг ӯ зинда аст
در میان این دو مرگ او زنده است
Ин мтўқи шакли ҷой ханда аст
این مطوق شکل جای خنده است
Шоҳ бо худ гуфт шодиро сабаб
شاه با خود گفت شادی را سبب
Ончунон ғам буд аз тасбиби раб
آنچنان غم بود از تسبیب رب
эй аҷаби як чиз аз як рӯй марг
ای عجب یک چیز از یک روی مرگ
Ваон зи як рӯй дигар эҳёу барг
وان ز یک روی دگر احیا و برگ
Он яке нисбат бидон ҳолати ҳалок
آن یکی نسبت بدان حالت هلاک
Бози ҳам он сӯии дигари амтсок
باز هم آن سوی دیگر امتساک
Шодии тани сӯии днёўии камол
شادی تن سوی دنیاوی کمال
Сӯии рӯзи оқибати нақсу завол
سوی روز عاقبت نقص و زوال
Хандаро дар хоби ҳам таъбир хон
خنده را در خواب هم تعبیر خوان
Гиря гуяд бо дареғу андҳон
گریه گوید با دریغ و اندهان
Гиряро дар хоби шодӣу фараҳ
گریه را در خواب شادی و فرح
Ҳаст дар таъбир эй соҳиби мрҳ
هست در تعبیر ای صاحب مرح
Шоҳ андешед кини ғами худ гузашт
شاه اندیشید کین غم خود گذشت
Лек ҷон аз ҷинси ин бдзни гашт
لیک جان از جنس این بدظن گشت
Вар расад хории чунин андари қадам
ور رسد خاری چنین اندر قدم
Ки равад гули ёдгорӣ боядам
که رود گل یادگاری بایدم
Чун фаноро шуд сабаб бе мунтаҳӣ
چون فنا را شد سبب بیمنتهی
Пас кадомин роҳро бандеми мо
پس کدامین راه را بندیم ما
Сад дарича ва дар сӯии марги лдиғ
صد دریچه و در سوی مرگ لدیغ
намекунад андари кушодани жиғи жиғ
میکند اندر گشادن ژیغ ژیغ
Жиғи жиғи талхи он дарҳои марг
ژیغژیغ تلخ آن درهای مرگ
Нашунӯд гӯши ҳарис аз ҳирси барг
نشنود گوش حریص از حرص برگ
Аз сӯии тани дардҳо бонги дуруст
از سوی تن دردها بانگ درست
Вази сӯии хасмони ҷафои бонги дуруст
وز سوی خصمان جفا بانگ درست
Ҷони сар бар хон дамии феҳристи тиб
جان سر بر خوان دمی فهرست طب
Нори иллатҳо назар кун мултаҳиб
نار علتها نظر کن ملتهب
Зон ҳамаи ғурҳо дарин хона раҳаст
زان همه غرها درین خانه رهست
Ҳар ду гомии пари з кздмҳо чаҳаст
هر دو گامی پر ز کزدمها چهست
Бод тундасту чароғами абтарӣ
باد تندست و چراغم ابتری
Зу бгиронми чароғи дайгарӣ
زو بگیرانم چراغ دیگری
То буд каз ҳар ду як вофе шавад
تا بود کز هر دو یک وافی شود
Гар ба боди он як чароғ аз ҷо равад
گر به باد آن یک چراغ از جا رود
Ҳам чу ориф кун тани ноқиси чароғ
همچو عارف کن تن ناقص چراغ
Шамъ дил афрӯхт аз баҳри фироқ
شمع دل افروخت از بهر فراغ
То ки рӯзии кини бимиради ногаҳон
تا که روزی کین بمیرد ناگهان
Пеши чашми худ наад ӯ шамъи ҷон
پیش چشم خود نهد او شمع جان
ӯ накард ин фаҳм пас дод аз ғрр
او نکرد این فهم پس داد از غرر
Шамъи фониро бФониӣ дигар
شمع فانی را بفانیی دگر