Ҳам чунон кун зоҳиди андари соли қаҳт
همچنان کن زاهد اندر سال قحط
Буд ӯ хандону гирёни ҷумлаи рҳт
بود او خندان و گریان جمله رهط
Пас бгФтндш чаҳ ҷой ханда аст
پس بگفتندش چه جای خنده است
Қаҳти бехи муъминон бар канда аст
قحط بیخ مؤمنان برکنده است
Раҳмат аз мо чашми худ бар дӯхтаст
رحمت از ما چشم خود بردوختهست
зи офтоби тез саҳро сӯхтаст
ز آفتاب تیز صحرا سوختهست
Кишту боғу рузи сияҳ устода аст
کشت و باغ و رز سیه استاده است
Дар замин нам нест на боло на паст
در زمین نم نیست نه بالا نه پست
Хул мемеринд зини қаҳту азоб
خلق میمیرند زین قحط و عذاب
Даҳ даҳ ва сад сад чу моҳии давр аз об
ده ده و صد صد چو ماهی دور از آب
Бар мусулмонон наме ореи ту раҳм
بر مسلمانان نمیآری تو رحم
Муъминон хешанд ва як тани шҳму лаҳм
مؤمنان خویشند و یک تن شحم و لحم
Ранҷи як ҷузвии зи тани ранҷи ҳамаи сет
رنج یک جزوی ز تن رنج همهست
Гар дам сулҳаст ё худ млҳмаҳи сет
گر دم صلحست یا خود ملحمهست
Гуфт дар чашм шумо қаҳтаст ин
گفت در چشم شما قحطست این
Пеши чашмам чун биҳиштаст ин замин
پیش چشمم چون بهشتست این زمین
Ман ҳамеи байнами баҳри дашту макон
من همی بینم به هر دشت و مکان
Хӯшаҳо анбаи расида то миён
خوشهها انبُه رسیده تا میان
Хӯшаҳо дар мавҷ аз боди сабо
خوشهها در موج از باد صبا
Пари биёбони сабзтар аз гндно
پر بیابان سبزتر از گندنا
зи озмӯни ман даст бар вай май занам
ز آزمون من دست بر وی میزنم
Дасту чашми хешро чун бар кунам
دست و چشم خویش را چون برکنم
Ёр фиръавн танед эй қавми дун
یار فرعون تنید ای قوم دون
Зон намояди мари шуморо нили хӯн
زآن نماید مر شما را نیل خون
Ёри Мӯсо хирад гардид зуд
یار موسی خرد گردید زود
То намонад хӯн байнед об равад
تا نماند خون بینید آب رود
Бо падар аз ту ҷафое ме равад
با پدر از تو جفایی میرود
Он падар дар чашми ту саг ме шавад
آن پدر در چشم تو سگ میشود
Он падар саг нест таъси ҷафост
آن پدر سگ نیست تاثیر جفاست
Ки чунон ҳурмати назарро саг намост
که چنان حرمت نظر را سگ نماست
Гург май диданди Юсуфро ба чашм
گرگ میدیدند یوسف را به چشم
Чунк ихвонро ҳасудӣ буду хашм
چونک اخوان را حسودی بود و خشم
Бо падар чун сулҳ кардӣ хашм рафт
با پدر چون صلح کردی خشم رفت
Он сегӣ шуд гашти бобои ёри тафт
آن سگی شد گشت بابا یار تفت