Кули олами сӯрати ақл кул аст
کل عالم صورت عقل کل است
Кӯаст бобой ҳар онкии аҳл қул аст
کوست بابای هر آنکه اهل قل است
Чун касе бо ақли кул куфрон фузуд
چون کسی با عقل کل کفران فزود
Сӯрати кули пеш ӯ ҳам саг намӯд
صورت کل پیش او هم سگ نمود
Сулҳ кун бо ин падар , оқии бҳл
صلح کن با این پدر، عاقی بِهِل
То ки фарши зари намояди обу гул
تا که فرشِ زر نماید آب و گل
Пас қиёмати нақди ҳоли ту буд
پس قیامت نقد حال تو بوَد
Пеши ту чарху замин мубаддил шавад
پیش تو چرخ و زمین مبدل شود
Ман ки сулҳами доимо бо ин падар
من که صلحم دایما با این پدر
Ин ҷаҳон чун ҷнтстм дар назар
این جهان چون جنتستم در نظر
Ҳар замони нави сӯратӣу нави ҷамол
هر زمان نو صورتی و نو جمال
То зи нав дидан фурӯ мерад малол
تا ز نو دیدن فرو میرد ملال
Ман ҳамеи байнами ҷаҳонро пари Наим
من همیبینم جهان را پر نعیم
Обҳо аз чашмаҳо ҷӯшони муқӣм
آبها از چشمهها جوشان مقیم
Бонг обаш мерасад дар гӯши ман
بانگ آبش میرسد در گوش من
Маст мегардад замиру ҳуши ман
مست میگردد ضمیر و هوش من
Шохаҳо рақсон шуда чун тоибон
شاخهها رقصان شده چون تایبان
Баргҳо кафи зани мисоли мутрибон
برگها کفزن مثال مطربان
Барқи ойӣнаи сети ломъ аз намад
برق آیینهست لامع از نمد
Гар намояди оина то чун буд !
گر نماید آینه تا چون بوَد!
Аз ҳазорон менагӯям ман яке
از هزاران مینگویم من یکی
зи онкии окандаи сет ҳар гӯш аз шаккӣ
ز آنکه آکندهست هر گوش از شکی
Пеши ваҳм ин гуфт мужда додан аст
پیش وهم این گفت مژده دادن است
Ақл гуяд мужда чаҳ нақд ман аст
عقل گوید مژده چه نقد من است