Ҳамчуи пӯрони ъзири андари гузар

همچو پوران عزیر اندر گذر

Омада прессон зи аҳволи падар

آمده پرسان ز احوال پدر

Гашта эшон перу бобоашони ҷавон

گشته ایشان پیر و باباشان جوان

Пас падарашон пеш омад ногаҳон

پس پدرشان پیش آمد ناگهان

Пас бпрсиднди азуи к-эии раҳи гузар

پس بپرسیدند ازو کای ره‌گذر

Аз ъзири мо аҷаби дории хабар

از عزیر ما عجب داری خبر

Ки касе мон гуфт ки имрӯзи он санад

که کسی‌مان گفت که امروز آن سند

Баъди навмидии з берун ме расад

بعد نومیدی ز بیرون می‌رسد

Гуфт ореи баъд ман хоҳад расед

گفت آری بعد من خواهد رسید

Он яке хуш шуд чу ин мужда шунид

آن یکی خوش شد چو این مژده شنید

Бонг мезад к-эй мубашшир бош шод

بانگ می‌زد کای مبشر باش شاد

Ваон дигар бишнохт биҳуши аўФтод

وان دگر بشناخت بیهوش اوفتاد

Ки чаҳ ҷой муждааст эй хираи сар

که چه جای مژده است ای خیره‌سر

Ки дар афтодем дар кони шукр

که در افتادیم در کان شکر

Ваҳмро муждаи сету пеши ақли нақд

وهم را مژده‌ست و پیش عقل نقد

зи анки чашм ваҳм шуд маҳҷӯби Фқд

ز انک چشم وهم شد محجوب فقد

Кофаронро дарду муъминро бшир

کافران را درد و مؤمن را بشیر

Лек нақди ҳол дар чашми басир

لیک نقد حال در چشم بصیر

Зонк ошиқ дар дам нақдаст маст

زانک عاشق در دم نقدست مست

Лоҷарам аз куфр ва имон бартараст

لاجرم از کفر و ایمان برترست

Куфру имон ҳар ду худ дарбон ӯст

کفر و ایمان هر دو خود دربان اوست

Кӯаст мағзу куфру дайн ӯро ду пӯст

کوست مغز و کفر و دین او را دو پوست

Куфри қишри хушки рӯ бар тофта

کفر قشر خشک رو بر تافته

Бози имони қишр лиззат ёфта

باز ایمان قشر لذت یافته

Қишрҳои хушкро ҷо оташ аст

قشرهای خشک را جا آتش است

Қишри пайваста ба мағзи ҷон хуш аст

قشر پیوسته به مغز جان خوش است

Мағзи худ аз мартаба хуш бартараст

مغز خود از مرتبهٔ خوش برترست

Бартараст аз хуш ки лиззат густараст

برترست از خوش که لذت گسترست

Ин сухан поён надорад бози гирд

این سخن پایان ندارد باز گرد

То براردи Мӯсоам аз баҳри гирд

تا برآرد موسیم از بحر گرد

Дархури ақли авом ин гуфта шуд

درخور عقل عوام این گفته شد

Аз сухани боқии он бнҳФтаҳ шуд

از سخن باقی آن بنهفته شد

Зари ақлат резааст эй муттаҳам

زر عقلت ریزه است ای متهم

Бар қурозаи меҳри сикка чун нуҳум

بر قراضه مهر سکه چون نهم

Ақли ту қисмат шуда бар сад муҳим

عقل تو قسمت شده بر صد مهم

Бар ҳазорон орзӯу тму Ром

بر هزاران آرزو و طم و رم

Ҷамъ бояд кард аҷзоро ба ишқ

جمع باید کرد اجزا را به عشق

То шӯии хуш чун Самарқанду димишқ

تا شوی خوش چون سمرقند و دمشق

Ҷӯи ҷӯй чун ҷамъи гардии зи иштибоҳ

جو جوی چون جمع گردی ز اشتباه

Пас тавон зад бар ту сиккаи подшоҳ

پس توان زد بر تو سکهٔ پادشاه

Вари зи мисқолии шӯии афзӯни ту хом

ور ز مثقالی شوی افزون تو خام

Аз ту созад шаҳи яке зарринаи ҷом

از تو سازد شه یکی زرینه جام

Пас бирав ҳам ном ва ҳам алқоби шоҳ

پس برو هم نام و هم القاب شاه

Бошад ва ҳам сӯраташ эй васли хоҳ

باشد و هم صورتش ای وصل خواه

То ки маъшӯқат буд ҳам нони ҳам об

تا که معشوقت بود هم نان هم آب

Ҳам чароғу шоҳиду нақлу шароб

هم چراغ و شاهد و نقل و شراب

Ҷамъ кун худро ҷамоат раҳматаст

جمع کن خود را جماعت رحمتست

То тавонам бо ту гуфтан онч ҳаст

تا توانم با تو گفتن آنچ هست

Зонк гуфтан аз барои боварӣаст

زانک گفتن از برای باوریست

Ҷони ширк аз боварӣ ҳақ барӣаст

جان شرک از باوری حق بریست

Ҷон қисмат гашта бар ҳшўи фалак

جان قسمت گشته بر حشو فلک

Дар миёни шаст савдои муштарак

در میان شصت سودا مشترک

Пас хамӯшӣ ба диҳад ӯро субут

پس خموشی به دهد او را ثبوت

Пас ҷавоб аҳмақон омад сукут

پس جواب احمقان آمد سکوت

Ин ҳаме донам вале мастии тан

این همی‌دانم ولی مستی تن

Май кушояд бе муроди ман даҳан

می‌گشاید بی‌مراد من دهن

Ончунон ки аз атса ва аз хомёз

آنچنان که از عطسه و از خامیاز

Ин даҳон гардад бнохўоаҳи ту боз

این دهان گردد بناخواه تو باز