Ҳам чу пайғомбари зи гуфтани вази нисор
همچو پیغامبر ز گفتن وز نثار
Тавбаи орми рӯзи ман ҳафтод бор
توبه آرم روز من هفتاد بار
Лек он мастӣ шавад тавбаи шикан
لیک آن مستی شود توبهشکن
Мнсӣаст ин мастии тан ҷома кун
منسی است این مستی تن جامه کن
Ҳикмати изҳори таърихи дароз
حکمت اظهار تاریخ دراز
Мастеи андохт дар донои роз
مستیی انداخت در دانای راز
Рози пинҳон бо чунин таблу илм
راز پنهان با چنین طبل و علم
Об ҷӯшон гашта аз ҷеффи алқлм
آب جوشان گشته از جف القلم
Раҳмат бе ҳади равона ҳар замон
رحمت بیحد روانه هر زمان
Хуфтаед аз дараки он эй мардумон
خفتهاید از درک آن ای مردمان
Ҷома хуфта хӯрд аз ҷӯии об
جامهٔ خفته خورد از جوی آب
Хуфтаи андари хоби ҷӯёии сароб
خفته اندر خواب جویای سراب
намеравад онҷо ки буи об ҳаст
میرود آنجا که بوی آب هست
Зини тафаккури роҳро бар хеши баст
زین تفکر راه را بر خویش بست
Зонк онҷо гуфт зинҷо давр шуд
زانک آنجا گفت زینجا دور شد
Бар хаёлӣ аз ҳақӣ маҳҷӯр шуд
بر خیالی از حقی مهجور شد
Дўрбиноннду баси хуфтаи равон
دوربینانند و بس خفتهروان
Раҳматии оридшон эй раҳи равон
رحمتی آریدشان ای رهروان
Ман надидам тишнагӣ хоб оварад
من ندیدم تشنگی خواب آورد
Хоби оради тишнагӣ бе хирад
خواب آرد تشنگی بیخرد
Худ хирад онаст кӯ аз ҳақ чаред
خود خرد آنست کو از حق چرید
На хиради конро Уторид оваред
نه خرد کان را عطارد آورید