Пас бирав хомӯш бош аз инқиёд

پس برو خاموش باش از انقیاد

Зери зилли амри шайху Авестоад

زیر ظل امر شیخ و اوستاد

Варна гарчи мустаъиду қобилӣ

ورنه گرچه مستعد و قابلی

Масхи гардии ту зи лофи комилӣ

مسخ گردی تو ز لاف کاملی

Ҳам зи истеъдоди вои Монӣ агар

هم ز استعداد وا مانی اگر

Сари кашии зи устоди роз ва бо хабар

سر کشی ز استاد راز و با خبر

Сабр кун дар музеии дузии ту ҳануз

صبر کن در موزه دوزی تو هنوز

Вари буи бе сабри гардии пораи дуз

ور بوی بی‌صبر گردی پاره‌دوز

Куҳнаи дузонгар бадишони сабру ҳалам

کهنه‌دوزان گر بدیشان صبر و حلم

Ҷумла нўдўзон шудандӣ ҳам ба илм

جمله نودوزان شدندی هم به علم

Бас бакӯшӣ ва ба охир аз клол

بس بکوشی و به آخر از کلال

Ҳам ту гӯйии хеши колъқли ъқол

هم تو گویی خویش کالعقل عقال

Ҳам чу он марди мФлсФи рӯзи марг

هم‌چو آن مرد مفلسف روز مرگ

Ақлро медид бас беболу барг

عقل را می‌دید بس بی‌بال و برگ

Беғараз мекард он дами эътироф

بی‌غرض می‌کرد آن دم اعتراف

Каз заковат ронадем асп аз газоф

کز ذکاوت راندیم اسپ از گزاف

Аз ғурурӣ сар кашидем аз риҷол

از غروری سر کشیدیم از رجال

Ошно кардем дар баҳри хаёл

آشنا کردیم در بحر خیال

Ошно ҳеҷаст андари баҳри рӯҳ

آشنا هیچست اندر بحر روح

Нест ӣнҷои чораи ҷузи киштии Нӯҳ

نیست اینجا چاره جز کشتی نوح

Ин чунин фармуд ин шоҳи русул

این چنین فرمود این شاه رسل

Ки манам киштии дарин дарёии кул

که منم کشتی درین دریای کل

ё касе кӯ дар басиратҳои ман

یا کسی کو در بصیرتهای من

Шуд Халифаи ростӣ бар ҷои ман

شد خلیفهٔ راستی بر جای من

Киштӣ Нӯҳем дар дарё ки то

کشتی نوحیم در دریا که تا

Рӯ нигарадоне зи киштӣ эй Фтӣ

رو نگردانی ز کشتی ای فتی

Ҳам чу канъони сӯй ҳар кӯҳии Марв

هم‌چو کنعان سوی هر کوهی مرو

Аз набии лои ъосми алиўми шинав

از نبی لا عاصم الیوم شنو

Май намояди пасти ин киштии зи банд

می‌نماید پست این کشتی ز بند

Май намояди кӯҳи фикрати баси баланд

می‌نماید کوه فکرت بس بلند

Пасти мангар ҳону ҳони ин паст ро

پست منگر هان و هان این پست را

Бингар он фазли ҳақи пайваст ро

بنگر آن فضل حق پیوست را

Дар улувва кӯҳи фикрат кам нигар

در علو کوه فکرت کم نگر

Ки яке мавҷаш кунад зеру зибр

که یکی موجش کند زیر و زبر

Гар ту канъонии надории боварам

گر تو کنعانی نداری باورم

Гар ду сад чандини насиҳати пурварам

گر دو صد چندین نصیحت پرورم

Гӯши канъон кӣ пазиради ин калом

گوش کنعان کی پذیرد این کلام

Ки бирав меҳри хдоисту хтом

که برو مهر خدایست و ختام

Кӣ гузорад мавъиза бар меҳри ҳақ

کی گذارد موعظه بر مهر حق

Кӣ бигардонад ҳдси ҳукми сабақ

کی بگرداند حدث حکم سبق

Лек мегӯям ҳадиси хуши пе

لیک می‌گویم حدیث خوش‌پیی

Бар умеди онки ту канъон на Эй

بر امید آنک تو کنعان نه‌ای

Охири ин иқрор хоҳӣ кард ҳин

آخر این اقرار خواهی کرد هین

Ҳам зи аввали рӯзи охирро бибин

هم ز اول روز آخر را ببین

наметуоне дид охирро макун

می‌توانی دید آخر را مکن

Чашми охрбинтро кӯри куҳан

چشم آخربینت را کور کهن

Ҳар ки охрбин буд мсъўдўор

هر که آخربین بود مسعودوار

Набӯдаш ҳар дами зи раҳ рафтани ъсор

نبودش هر دم ز ره رفتن عثار

Гар нахоҳӣ ҳар дамӣ ин хуфт хез

گر نخواهی هر دمی این خفت‌خیز

Кун зи хоки поеи мардии чашми тез

کن ز خاک پایی مردی چشم تیز

Кӯҳли дидаи сози хоки пош ро

کحل دیده ساز خاک پاش را

То биндозӣ сари авбош ро

تا بیندازی سر اوباش را

Ки азин шогирдӣу зини аФтқор

که ازین شاگردی و زین افتقار

Сӯзанӣ бошӣ шӯии ту зулфиқор

سوزنی باشی شوی تو ذوالفقار

Серума кун ту хок ҳар бгзидаҳ ро

سرمه کن تو خاک هر بگزیده را

Ҳам бисӯзад ҳам бисозад дида ро

هم بسوزد هم بسازد دیده را

Чашми уштур зон буд баси нўрбор

چشم اشتر زان بود بس نوربار

Кӯ хӯрд аз баҳри нури чашми хор

کو خورد از بهر نور چشم خار