Рафт зулқарнайни сӯии кӯҳи қоф

رفت ذوالقرنین سوی کوه قاف

Дид ӯро каз зумуррад буд соф

دید او را کز زمرد بود صاف

Гирди олам ҳалқа гашта ӯ муҳӣт

گرد عالم حلقه گشته او محیط

Монад ҳайрони андари он халқи басит

ماند حیران اندر آن خلق بسیط

Гуфт ту кӯҳӣ дигарҳо чистанд

گفت تو کوهی دگرها چیستند

Ки ба пеши азми ту бозистнд

که به پیش عظم تو بازیستند

Гуфт рагҳои мананд он кӯҳҳо

گفت رگهای من‌اند آن کوهها

Мисли ман набуванд дар ҳасану баҳо

مثل من نبوند در حسن و بها

Ман ба ҳар шаҳрӣ раҳгӣ дорам ниҳон

من به هر شهری رگی دارم نهان

Бар урӯқами бастаи атрофи ҷаҳон

بر عروقم بسته اطراف جهان

Ҳақ чу хоҳад зилзилаи шаҳрии маро

حق چو خواهد زلزلهٔ شهری مرا

Гуяд ӯ ман бар ҷаҳонами арақ ро

گوید او من بر جهانم عرق را

Пас бҷнбонми ман он рагро бқҳр

پس بجنبانم من آن رگ را بقهر

Ки бидон раг муттасил гаштаст шаҳр

که بدان رگ متصل گشتست شهر

Чун бигӯед бас шавад сокини рагам

چون بگوید بس شود ساکن رگم

Сокинами ваз рӯй феъли андари тагам

ساکنم وز روی فعل اندر تگم

Ҳам чу марҳами сокину баси коркун

هم‌چو مرهم ساکن و بس کارکن

Чун хиради сокини взўи ҷунбони сухан

چون خرد ساکن وزو جنبان سخن

Назд онкас ки надонад ақлаши ин

نزد آنکس که نداند عقلش این

Зилзила ҳаст аз бухороти замин

زلزله هست از بخارات زمین