Пеши аттории яке гул хор рафт

پیش عطاری یکی گِل‌خوار رفت

То хиради аблўҷи қанди хоси зафт

تا خَرَد اَبلوج قند خاص زفت

Пас бар аттори таррори дўдл

پس برِ عطّار طرّار دودل

Мавзеи санги тарозу буд гул

موضع سنگ ترازو بود گِل

Гуфт гули санг тарозуӣ манаст

گفت گِل سنگ ترازوی منست

Гар турои майли шукри бхриднст

گر ترا میل شکر بخریدنست

Гуфт ҳастам дар муҳиммии қандҷу

گفت هستم در مهمی قندجو

Санги мизон ҳар чаҳ хоҳӣ бош гӯ

سنگ میزان هر چه خواهی باش گو

Гуфт бо худ пеши он ки гул хураст

گفت با خود پیش آن‌که گِل‌خورست

Санг чаҳ буд гули накӯтар аз зараст

سنگ چه بود گِل نکوتر از زرست

Ҳам чу он даллола ки гуфт эй писар

هم‌چو آن دلّاله که گفت ای پسر

Нав арӯсӣ ёфтам баси хуби фар

نو عروسی یافتم بس خوب‌فرّ

Сахти зебо лек ҳам як чиз ҳаст

سخت زیبا لیک هم یک چیز هست

Кони стираҳи духтари ҳлўогрст

کان ستیره دختر حلواگرست

Гуфт беҳтари ин чунин худгар буд

گفت بهتر این چنین خود گر بود

Духтар ӯ чарбу ширинтар буд

دختر او چرب و شیرین‌تر بود

Гар надории сангу сангат аз гуласт

گر نداری سنگ و سنگت از گِلست

Ин ба ва ба гули марои мива ӣ диласт

این به و به گل مرا میوه‌ی دلست

Андари он каффа ӣ тарозуи зи аътдод

اندر آن کفه‌ی ترازو ز اعتداد

ӯ ба ҷои санги он гулро ниҳод

او به جای سنگ آن گِل را نهاد

Пас барои каффа ӣ дигар ба даст

پس برای کفه‌ی دیگر به دست

Ҳам ба қадари он шукрро май шикаст

هم به قدر آن شکر را می‌شکست

Чун набӯдаш тешае ӯ дайр монад

چون نبودش تیشه‌ای او دیر ماند

Муштариро мунтазири онҷои нишонд

مشتری را منتظر آنجا نشاند

Рӯйиши он сӯ буд гули хури ношкФт

رویش آن سو بود گِل‌خور ناشکفت

Гули азуи пӯшида дуздӣдан гирифт

گِل ازو پوشیده دزدیدن گرفت

Тарси тарсон ки набояд ногаҳон

ترس ترسان که نباید ناگهان

Чашм ӯ бар ман фитад аз имтиҳон

چشم او بر من فتد از امتحان

Дид аттори он ва худ машғӯл кард

دید عطار آن و خود مشغول کرد

Ки фузунтар дузди ҳин эй рӯй зард

که فزون‌تر دزد هین ای روی‌زرد

Гар бдздии вази гули ман май барӣ

گر بدزدی وز گِل من می‌بری

Рӯ ки ҳам аз паҳлавии худ май хурӣ

رو که هم از پهلوی خود می‌خوری

Ту ҳамеи тарсии зи ман лек аз харӣ

تو همی ترسی ز من لیک از خری

Ман ҳамеи тарсам ки ту камтари хурӣ

من همی‌ترسم که تو کمتر خوری

Гарчи машғӯлами чунон аҳмақи ним

گرچه مشغولم چنان احمق نیم

Ки шукри афзӯни кашии ту аз ним

که شکر افزون کشی تو از نیم

Чун бибинӣ мари шукрро з озмуд

چون ببینی مر شکر را ز آزمود

Пас бадонеи аҳмақу ғофил ки буд

پس بدانی احمق و غافل که بود

Мурғ зон донаи назар хуш ме кунад

مرغ زان دانه نظر خوش می‌کند

Донаи ҳам аз давр роҳаш ме занад

دانه هم از دور راهش می‌زند

Каз зинои чашми ҳаззӣ май барӣ

کز زنای چشم حظّی می‌بری

На кабоб аз паҳлавии худ май хурӣ

نه کباب از پهلوی خود می‌خوری

Ин назар аз давр чун тирасту сам

این نظر از دور چون تیرست و سَمّ

Ишқат афзӯн мешавад сабри ту кам

عشقت افزون می‌شود صبر تو کم

Моли дунёи доми мурғони заъиф

مال دنیا دام مرغان ضعیف

Малики уқбои доми мурғони шариф

مِلک عُقبی دام مرغان شریف

То бад-ӣни мулкӣ ки ӯ домаст жарф

تا بدین مِلکی که او دامست ژرف

Дар шикори оранди мурғони шигарф

در شکار آرند مرغان شگرف

Ман сулаймон менахоҳам маликатон

من سلیمان می‌نخواهم مِلکتان

Блаки ман бурҳонам аз ҳар ҳлктон

بلک من بِرْهانم از هر هِلکتان

Кин замон ҳастед худ мамлуки малик

کاین زمان هستید خود مملوک مِلک

Молики малики он ки бҷҳид ӯ зи ҳлк

مالک مِلک آن‌که بِجْهید او ز هِلک

Бозгўнаҳ эй асири ин ҷаҳон

بازگونه ای اسیر این جهان

Ном худ кардӣ амири ин ҷаҳон

نام خود کردی امیر این جهان

эй ту банда ӣ ин ҷаҳони маҳбӯси ҷон

ای تو بنده‌ی این جهان محبوس جان

Чанд гӯйии хешро хоҷа ӣ ҷаҳон

چند گویی خویش را خواجه‌ی جهان