эй расӯлон май Фрстмтони расӯл

ای رسولان می‌فرستمتان رسول

Ради ман беҳтари шуморо аз қабул

رد من بهتر شما را از قبول

Пеши билқис онч дидят аз аҷаб

پیش بلقیس آنچ دیدیت از عجب

Боз гуед аз биёбони зҳб

باز گویید از بیابان ذهب

То бидонад ки ба зари томъ на ем

تا بداند که به زر طامع نه‌ایم

Мо зар аз зроФрин оварда ем

ما زر از زرآفرین آورده‌ایم

Онк гар хоҳад ҳамаи хоки замин

آنک گر خواهد همه خاک زمین

Сар ба сар зар гардад ва дар смин

سر به سر زر گردد و در ثمین

Ҳақ барои он кунад эй зргзин

حق برای آن کند ای زرگزین

Рӯзи маҳшари ин заминро нуқраи гин

روز محشر این زمین را نقره گین

Фориғем аз зар ки мо бас пар фанем

فارغیم از زر که ما بس پر فنیم

Хокёнро сар ба сар заррин кунем

خاکیان را سر به سر زرین کنیم

Аз шумо кӣ кдиаҳ зар ме кунем

از شما کی کدیهٔ زر می‌کنیم

Мо шуморо кӣмёгар ме кунем

ما شما را کیمیاگر می‌کنیم

Тарк он гиредгар малик сабост

ترک آن گیرید گر ملک سباست

Ки буруни обу гули баси млкҳост

که برون آب و گل بس ملکهاست

Таҳта бандаст он ки тахташи хонда Эй

تخته‌بندست آن که تختش خوانده‌ای

Садри пиндорӣ ва бар дар монда Эй

صدر پنداری و بر در مانده‌ای

Подшоҳӣ нестат бар риши худ

پادشاهی نیستت بر ریش خود

Подшоҳӣ чун кунӣ бар неку бад

پادشاهی چون کنی بر نیک و بد

Бемурод ту шавад ришати сипед

بی‌مراد تو شود ریشت سپید

Шарми дор аз риши худ эй кажи умед

شرم دار از ریش خود ای کژ امید

Молик алмаликаст ҳар каши сар наад

مالک الملک است هر کش سر نهد

Бе ҷаҳони хоки сад маликаш диҳад

بی‌جهان خاک صد ملکش دهد

Лек завқи саҷдае пеши худо

لیک ذوق سجده‌ای پیش خدا

Хуштар ояд аз ду сад давлати туро

خوشتر آید از دو صد دولت ترا

Пас бинолӣ ки нахоҳам маликҳо

پس بنالی که نخواهم ملکها

Малики он саҷда мусаллам кун маро

ملک آن سجده مسلم کن مرا

Подшоҳони ҷаҳон аз бдргӣ

پادشاهان جهان از بدرگی

Бӯ набурданд аз шароби бандагӣ

بو نبردند از شراب بندگی

Варна адҳами вори саргардону днг

ورنه ادهم‌وار سرگردان و دنگ

Маликро барҳам задандӣ бе диранг

ملک را برهم زدندی بی‌درنگ

Лек ҳақи баҳри саботи ин ҷаҳон

لیک حق بهر ثبات این جهان

Меҳрашон биниҳод бар чашму даҳон

مهرشان بنهاد بر چشم و دهان

То шавад ширин баришон тахту тоҷ

تا شود شیرین بریشان تخت و تاج

Ки ситонем аз ҷҳондорони хароҷ

که ستانیم از جهانداران خراج

Аз хароҷ ар ҷамъи ореи зар чу рег

از خراج ار جمع آری زر چو ریگ

Охири он аз ту бимонад мрдриг

آخر آن از تو بماند مردریگ

Ҳамраҳ ҷонат нагардад малику зар

همره جانت نگردد ملک و زر

Зар бидиҳ серумаи ситони баҳри назар

زر بده سرمه ستان بهر نظر

То бибинӣ кини ҷаҳони чоҳисти танг

تا ببینی کین جهان چاهیست تنگ

Юсуфонаи он расани оре ба чанг

یوسفانه آن رسن آری به چنگ

То бигӯед чун зи чоҳи ое ба бом

تا بگوید چون ز چاه آیی به بام

Ҷон ки ё бшрои ҳозои лии ғулом

جان که یا بشرای هذا لی غلام

Ҳаст дар чоҳи инъикосоти назар

هست در چاه انعکاسات نظر

Камтарини онки намояди санги зар

کمترین آنک نماید سنگ زر

Вақти бозии кӯдаконро зи ихтилол

وقت بازی کودکان را ز اختلال

Май намояди он хзФҳои зару мол

می‌نماید آن خزفها زر و مال

Орифонаш кӣмёгар гашта анд

عارفانش کیمیاگر گشته‌اند

То ки шуд конҳо бар эшон нижанд

تا که شد کانها بر ایشان نژند