Ҳин биё ки ман расӯлами даъватӣ
هین بیا که من رسولم دعوتی
Чун аҷали шаҳвати кашам на шаҳватӣ
چون اجل شهوتکشم نه شهوتی
Вар буд шаҳвати амири шаҳватам
ور بود شهوت امیر شهوتم
На асири шаҳват рӯй бутам
نه اسیر شهوت روی بتم
Бут шикан будаст асли асли мо
بتشکن بودست اصل اصل ما
Чун халили ҳақу ҷумлаи анбиё
چون خلیل حق و جمله انبیا
Гар дар ойем эй раҳе дар бткдаҳ
گر در آییم ای رهی در بتکده
Бути суҷуди орад на мо дар маъбада
بت سجود آرد نه ما در معبده
Аҳмаду бўҷҳл дар бтхонаҳ рафт
احمد و بوجهل در بتخانه رفت
Зин шудан то он шудани Фрқисти зафт
زین شدن تا آن شدن فرقیست زفت
Ин дар ояд сар ниҳанд ӯро батон
این در آید سر نهند او را بتان
Он дар ояд сар наад чун аматон
آن در آید سر نهد چون امتان
Ин ҷаҳони шаҳватии бтхонаҳи ист
این جهان شهوتی بتخانهایست
Анбиёу кофаронро лонаи ист
انبیا و کافران را لانهایست
Лек шаҳвати бандаи покон буд
لیک شهوت بندهٔ پاکان بود
Зар насузад зонк нақди кон буд
زر نسوزد زانک نقد کان بود
Кофарон қалбанду покони ҳам чу зар
کافران قلباند و پاکان همچو زر
Андарин бута даранд ин ду нафар
اندرین بوته درند این دو نفر
Қалб чун омад сияҳ шуд дар замон
قلب چون آمد سیه شد در زمان
Зар дар омад шуд зарӣ ӯ аён
زر در آمد شد زری او عیان
Дасту пои андохти зар дар бутаи хуш
دست و پا انداخت زر در بوته خوش
Дар рухи оташ ҳаме хандад рагаш
در رخ آتش همی خندد رگش
Ҷисми мо рӯпӯш мо шуд дар ҷаҳон
جسم ما روپوش ما شد در جهان
Мо чу дарёи зери ин ки дар ниҳон
ما چو دریا زیر این که در نهان
Шоҳи дайнро мангар эй нодони бтин
شاه دین را منگر ای نادان بطین
Кин назар кардаст Иблиси лъин
کین نظر کردست ابلیس لعین
Кӣ тавонандӯд ин хуршед ро
کی توان اندود این خورشید را
Бо кафи гул ту бигӯ охири маро
با کف گل تو بگو آخر مرا
Гар бирезӣ хок ва сад хокистараш
گر بریزی خاک و صد خاکسترش
Бар сари нур ӯ барояд бар сараш
بر سر نور او برآید بر سرش
Ки кӣ бошад кӯи бипушад рӯй об
که کی باشد کو بپوشد روی آب
Тин кӣ бошад кӯи бипушади офтоб
طین کی باشد کو بپوشد آفتاب
Хези блқисо чу адҳами шоҳи вор
خیز بلقیسا چو ادهم شاهوار
Дӯди азин малики ду се рӯза бар ор
دود ازین ملک دو سه روزه بر آر