Чун сулаймони сӯии мурғони сабо

چون سلیمان سوی مرغان سبا

Як сафирӣ кард басти он ҷумла ро

یک صفیری کرد بست آن جمله را

Ҷузи магари мурғӣ ки бад беҷону пар

جز مگر مرغی که بد بی‌جان و پر

ё чу моҳии гунг буд аз асли кар

یا چو ماهی گنگ بود از اصل کر

Не ғалат гуфтам ки каргар сар наад

نی غلط گفتم که کر گر سر نهد

Пеши ваҳии кибриё самъаш диҳад

پیش وحی کبریا سمعش دهد

Чунк билқис аз дилу ҷон азм кард

چونک بلقیس از دل و جان عزم کرد

Бар замони рафтаи ҳам афсӯс хӯрд

بر زمان رفته هم افسوس خورد

Тарки мол ва малик кард ӯ он чунон

ترک مال و ملک کرد او آن چنان

Ки бтрки ному нанги он ошиқон

که بترک نام و ننگ آن عاشقان

Он ғуломон ва канизон биноз

آن غلامان و کنیزان بناز

Пеши чашмаши ҳам чу пусидаи пиёз

پیش چشمش هم‌چو پوسیده پیاز

Боғҳо ва қасрҳо ва об равад

باغها و قصرها و آب رود

Пеши чашм аз ишқ глҳн ме намӯд

پیش چشم از عشق گلحن می‌نمود

Ишқ дар ҳангоми истилоу хашм

عشق در هنگام استیلا و خشم

Зишт гирданд латифонро ба чашм

زشت گرداند لطیفان را به چشم

Ҳар зумуррадро намояди гндно

هر زمرد را نماید گندنا

Ғайрати ишқи ин буд маънии ло

غیرت عشق این بود معنی لا

Лоолаҳи ало ҳў инаст эй паноҳ

لااله الا هو اینست ای پناه

Ки намояди маи турои деги сиёҳ

که نماید مه ترا دیگ سیاه

Ҳеҷ мол ва ҳеҷ махзани ҳеҷ рахт

هیچ مال و هیچ مخزن هیچ رخت

Май дареғаши номади алои ҷуз ки тахт

می دریغش نامد الا جز که تخت

Пас сулаймон аз дилаш огоҳ шуд

پس سلیمان از دلش آگاه شد

Каз дил ӯ то дил ӯ роҳ шуд

کز دل او تا دل او راه شد

Он касе ки бонг мӯрон башнавад

آن کسی که بانگ موران بشنود

Ҳам фиғони сар даврон башнавад

هم فغان سر دوران بشنود

Онк гуяд рози қолати нмлаҳ

آنک گوید راز قالت نملة

Ҳам бидонади рози ин тоқи куҳан

هم بداند راز این طاق کهن

Дид аз давраш ки он таслими кеш

دید از دورش که آن تسلیم کیش

Талхаш омад фурқати он тахти хеш

تلخش آمد فرقت آن تخت خویش

Гар бигӯям он сабаб гардад дароз

گر بگویم آن سبب گردد دراز

Ки чаро будаш ба тахти он ишқу соз

که چرا بودش به تخت آن عشق و ساز

Гарчи ин калаки қалами худ бе ҳиссӣаст

گرچه این کلک قلم خود بی‌حسیست

Нест ҷинси котиб ӯро мўнсист

نیست جنس کاتب او را مونسیست

Ҳам чунин ҳар олати пешаи варӣ

هم‌چنین هر آلت پیشه‌وری

Ҳаст бе ҷони мӯниси ҷонварӣ

هست بی‌جان مونس جانوری

Ин сабабро ман муайян гуфтамӣ

این سبب را من معین گفتمی

Гар набӯдӣ чашми фаҳматро наме

گر نبودی چشم فهمت را نمی

Аз бузургии тахт каз ҳад ме фузуд

از بزرگی تخت کز حد می‌فزود

Нақл кардани тахтро имкон набӯд

نقل کردن تخت را امکان نبود

Хурдаи корӣ буду тафреқаши хатар

خرده کاری بود و تفریقش خطر

Ҳам чу аўсоли бадан бо ҳамдигар

هم‌چو اوصال بدن با همدگر

Пас сулаймон гуфт гарчи фии алохир

پس سلیمان گفت گرچه فی‌الاخیر

Сард хоҳад шуд бирав тоҷу сарир

سرد خواهد شد برو تاج و سریر

Чун зи ваҳдати ҷони буруни оради сиррӣ

چون ز وحدت جان برون آرد سری

Ҷисмро бо фар ӯ набӯд фарӣ

جسم را با فر او نبود فری

Чун барояд гавҳар аз қаъри баҳор

چون برآید گوهر از قعر بحار

Бенгарӣ андари кафу хошоки хор

بنگری اندر کف و خاشاک خوار

Сар бар оради офтоб бо шарар

سر بر آرد آفتاب با شرر

Дами ақрабро кӣ созад мустақар

دم عقرب را کی سازد مستقر

Лек худ бо ин ҳама бар нақди ҳол

لیک خود با این همه بر نقد حال

Ҷуст бояд тахт ӯро интиқол

جست باید تخت او را انتقال

То нагардад хастаи ҳангоми лақо

تا نگردد خسته هنگام لقا

Кӯдакона ҳоҷаташ гардад раво

کودکانه حاجتش گردد روا

Ҳаст бар мо саҳл ва ӯро баси азиз

هست بر ما سهل و او را بس عزیز

То буд бар хон ҳурони дев низ

تا بود بر خوان حوران دیو نیز

Ибрат ҷонаш шавад он тахти ноз

عبرت جانش شود آن تخت ناز

Ҳам чу далқу чорқии пеши Аёз

هم‌چو دلق و چارقی پیش ایاز

То бидонад дар чаҳ буд он мубтало

تا بداند در چه بود آن مبتلا

Аз куҷоҳо дар расед ӯ то куҷо

از کجاها در رسید او تا کجا

Хокроу нутфароу мзғаҳ ро

خاک را و نطفه را و مضغه را

Пеши чашми мо ҳаме дорад худо

پیش چشم ما همی‌دارد خدا

Каз куҷои оўрдмт эй баданят

کز کجا آوردمت ای بدنیت

Ки аз он ояд ҳамеи хФриқит

که از آن آید همی خفریقیت

Ту бар он ошиқи бадӣ дар даври он

تو بر آن عاشق بدی در دور آن

Мункири ин фазл будӣ он замон

منکر این فضل بودی آن زمان

Ин карам чун дафъи он инкори тест

این کرم چون دفع آن انکار تست

Ки миён хок мекардӣ нахуст

که میان خاک می‌کردی نخست

Ҳуҷҷат инкор шуд аншори ту

حجت انکار شد انشار تو

Аз даво бадтар шуд ин бемори ту

از دوا بدتر شد این بیمار تو

Хокро тасвири ин кор аз куҷо

خاک را تصویر این کار از کجا

Нутфаро хасмӣу инкор аз куҷо

نطفه را خصمی و انکار از کجا

Чун дар он дам бедил ва бе сари бадӣ

چون در آن دم بی‌دل و بی‌سر بدی

Фикрату инкорро мункири бадӣ

فکرت و انکار را منکر بدی

Аз ҷамодӣ чунк инкорат бараст

از جمادی چونک انکارت برست

Ҳам азин инкор ҳашарат шуд дуруст

هم ازین انکار حشرت شد درست

Пас мисоли ту чу он ҳалқа занӣаст

پس مثال تو چو آن حلقه‌زنیست

Каз дарунаш хоҷа гуяд хоҷа нест

کز درونش خواجه گوید خواجه نیست

Ҳалқаи зан зин нест дарёбад ки ҳаст

حلقه‌زن زین نیست دریابد که هست

Пас зи ҳалқа бар надорад ҳеҷ даст

پس ز حلقه بر ندارد هیچ دست

Пас ҳам инкорат мубин ме кунад

پس هم انکارت مبین می‌کند

Каз ҷамод ӯ ҳашари сад фан ме кунад

کز جماد او حشر صد فن می‌کند

Чанд санъат рафт эй инкор то

چند صنعت رفت ای انکار تا

Обу гули инкори зод аз ҳилли ?утӣ

آب و گل انکار زاد از هل اتی

Об вгл мегуфт худ инкор нест

آب وگل می‌گفت خود انکار نیست

Бонг мезад бехабар ки ахбор нест

بانگ می‌زد بی‌خبر که اخبار نیست

Ман бигӯям шарҳи ин аз сад тариқ

من بگویم شرح این از صد طریق

Лек хотири лғзд аз гуфт дақиқ

لیک خاطر لغزد از گفت دقیق