эй сулаймони масҷид ақсо бисоз

ای سلیمان مسجد اقصی بساز

Лашкар билқис омад дар намоз

لشکر بلقیس آمد در نماز

Чунк ӯ бунёди он масҷиди ниҳод

چونک او بنیاد آن مسجد نهاد

Ҷин ва инс омад бадан дар кор дод

جن و انس آمد بدن در کار داد

Як гуруҳ аз ишқу қавмӣ бе мурод

یک گروه از عشق و قومی بی‌مراد

Ҳам чунонк дар раҳи тоъати ибод

هم‌چنانک در ره طاعت عباد

Халқ девонанду шаҳвати силсила

خلق دیوانند و شهوت سلسله

намекашадашон сӯии дукону ғалла

می‌کشدشان سوی دکان و غله

Ҳаст ин занҷир аз хавф ва вела

هست این زنجیر از خوف و وله

Ту мубини ин халқро бе силсила

تو مبین این خلق را بی‌سلسله

намекашонадашон сӯии касбу шикор

می‌کشاندشان سوی کسب و شکار

намекашонадашон сӯии кону баҳор

می‌کشاندشان سوی کان و بحار

намекашадашон сӯии неку сӯии бад

می‌کشدشان سوی نیک و سوی بد

Гуфт ҳақи фии ҷидҳои ҳабли алмсд

گفت حق فی جیدها حبل المسد

Қади ҷълнои алҳбли фии аъноқҳм

قد جعلنا الحبل فی اعناقهم

Вотхзнои алҳбли ман ахлоқҳм

واتخذنا الحبل من اخلاقهم

Лӣси ман мстқзри мстнқаҳ

لیس من مستقذر مستنقه

Қти алои тоираи фии ънқаҳ

قط الا طایره فی عنقه

Ҳирси ту дар кори бад чун оташаст

حرص تو در کار بد چون آتشست

Ахгар аз ранги хуш оташ хушаст

اخگر از رنگ خوش آتش خوشست

Он сиёҳии Фҳм дар оташи ниҳон

آن سیاهی فحم در آتش نهان

Чунк оташ шуд сиёҳӣ шуд аён

چونک آتش شد سیاهی شد عیان

Ахгар аз ҳирс ту шуд Фҳми сиёҳ

اخگر از حرص تو شد فحم سیاه

Ҳирс чун шуд монад он Фҳми табоҳ

حرص چون شد ماند آن فحم تباه

Он замони он Фҳм ахгар ме намӯд

آن زمان آن فحم اخگر می‌نمود

Он на ҳасани кори нори ҳирс буд

آن نه حسن کار نار حرص بود

Ҳирси картро бёроиидаҳ буд

حرص کارت را بیاراییده بود

Ҳирс рафт ва монад кори ту кабӯд

حرص رفت و ماند کار تو کبود

Ғӯлаеро ки бар оройед ғӯл

غوله‌ای را که بر آرایید غول

Пухтаи пиндорад касе ки ҳаст гӯл

پخته پندارد کسی که هست گول

Озмоиш чун намояди ҷон ӯ

آزمایش چون نماید جان او

Кунад гардад зи озмӯни дандон ӯ

کند گردد ز آزمون دندان او

Аз ҳаваси он дом дона ме намӯд

از هوس آن دام دانه می‌نمود

Акси ғӯли ҳирс ва он худ хом буд

عکس غول حرص و آن خود خام بود

Ҳирси андари кори дайну хайри ҷӯ

حرص اندر کار دین و خیر جو

Чун намонад ҳирс бошад нғзрў

چون نماند حرص باشد نغزرو

Хайрҳо нағзанд на аз акси ғайр

خیرها نغزند نه از عکس غیر

Тоби ҳирс ар рафт монад тоби хайр

تاب حرص ار رفت ماند تاب خیر

Тоби ҳирс аз кори дунё чун бирафт

تاب حرص از کار دنیا چون برفت

Фҳм бошад монда аз ахгари бтФт

فحم باشد مانده از اخگر بتفت

Кӯдаконро ҳирс май оради ғрор

کودکان را حرص می‌آرد غرار

То шаванд аз завқи дили домани савор

تا شوند از ذوق دل دامن‌سوار

Чун з кӯдак рафт он ҳирси бадаш

چون ز کودک رفت آن حرص بدش

Бар дигар атфол ханда оядаш

بر دگر اطفال خنده آیدش

Ки чаҳ мекардам чаҳ медидам дарин

که چه می‌کردم چه می‌دیدم درین

Хули зи акс ҳирс бинмуд ангабин

خل ز عکس حرص بنمود انگبین

Он баннои анбиё беҳирс буд

آن بنای انبیا بی حرص بود

Зон чунон пайваста равнақҳо фузуд

زان چنان پیوسته رونقها فزود

эй басои масҷид бар оварда киром

ای بسا مسجد بر آورده کرام

Лек набӯд масҷиди ақсоши ном

لیک نبود مسجد اقصاش نام

Каъбаро ки ҳар дамӣ ъзӣ фузуд

کعبه را که هر دمی عزی فزود

Он зи ихлосоти иброҳӣм буд

آن ز اخلاصات ابراهیم بود

Фазли он масҷиди хок ва санг нест

فضل آن مسجد خاک و سنگ نیست

Лек дар банноаши ҳирс ва ҷанг нест

لیک در بناش حرص و جنگ نیست

На кутубашон мисли кутуби дигарон

نه کتبشان مثل کتب دیگران

Неи масоҷидашони неи касби вхону мон

نی مساجدشان نی کسب وخان و مان

На адабашон на ғазабашон на накол

نه ادبشان نه غضبشان نه نکال

На нъос ва на қиёс ва на мақол

نه نعاس و نه قیاس و نه مقال

Ҳар якишонро яке фарӣ дигар

هر یکیشان را یکی فری دگر

Мурғи ҷонишони тоир аз парӣ дигар

مرغ جانشان طایر از پری دگر

Дил ҳаме ларзад зи зикри ҳолашон

دل همی لرزد ز ذکر حالشان

Қиблаи афъоли мо афъолашон

قبلهٔ افعال ما افعالشان

Мурғашонро байзаҳо заррини бадаст

مرغشان را بیضه‌ها زرین بدست

Ним шаби ҷонишони саҳаргаҳ байн шудаст

نیم‌شب جانشان سحرگه بین شدست

Ҳар чаҳ гӯям ман ба ҷони некӯии қавм

هر چه گویم من به جان نیکوی قوم

Нақс гуфтам гашта ноқиси гӯии қавм

نقص گفتم گشته ناقص‌گوی قوم

Масҷид ақсо бисозед эй киром

مسجد اقصی بسازید ای کرام

Ки сулаймон боз омад вассалом

که سلیمان باز آمد والسلام

Вари азин девону париёни сари кашанд

ور ازین دیوان و پریان سر کشند

Ҷумларо амлок дар чанбари кашанд

جمله را املاک در چنبر کشند

Деви як дам каж равад аз макру зарқ

دیو یک دم کژ رود از مکر و زرق

Тозӣона оядаш бар сар чу барқ

تازیانه آیدش بر سر چو برق

Чун сулаймони шӯ ки то девони ту

چون سلیمان شو که تا دیوان تو

Санг баранд аз паии айвони ту

سنگ برند از پی ایوان تو

Чун сулаймон бош бевасвосу рию

چون سلیمان باش بی‌وسواس و ریو

То турои фармони баради ҷинӣу дев

تا ترا فرمان برد جنی و دیو

Хотами ту ин диласту ҳуши дор

خاتم تو این دلست و هوش دار

То нагардад девро хотами шикор

تا نگردد دیو را خاتم شکار

Пас сулаймонӣ кунад бар ту мудом

پس سلیمانی کند بر تو مدام

Дев бо хотам ҳазар кун вассалом

دیو با خاتم حذر کن والسلام

Он сулаймонӣ дило мансӯх нест

آن سلیمانی دلا منسوخ نیست

Дар сару сарат сулаймонӣ кунӣаст

در سر و سرت سلیمانی کنیست

Деви ҳам вақте сулаймонӣ кунад

دیو هم وقتی سلیمانی کند

Лек ҳар ҷўлоҳаҳи атлас кӣ тунд

لیک هر جولاهه اطلس کی تند

Даст ҷанбанд чу даст ӯ валек

دست جنباند چو دست او ولیک

Дар миён ҳар дуашон Фрқисти нек

در میان هر دوشان فرقیست نیک