Чанд он фиръавн мешуд нарму ром
چند آن فرعون میشد نرم و رام
Чун шунидӣ ӯ зи Мӯсои он калом
چون شنیدی او ز موسی آن کلام
Он каломӣ ки бидодӣ санги шер
آن کلامی که بدادی سنگ شیر
Аз хушии он калом бе назир
از خوشی آن کلام بینظیر
Чун баҳомон ки вазираш буд ӯ
چون بهامان که وزیرش بود او
Машварат кардӣ ки кинаш буд ху
مشورت کردی که کینش بود خو
Пас бигуфтӣ то кунун будӣ хдиў
پس بگفتی تا کنون بودی خدیو
Бандаи гардии жандаи пӯширо бриў
بنده گردی ژندهپوشی را بریو
Ҳам чу санг манҷаниқӣ омадӣ
همچو سنگ منجنیقی آمدی
Он сухан бар шишаи хона ӯ задӣ
آن سخن بر شیشه خانهٔ او زدی
Ҳар чаҳ сад рӯз он кулем хуши хитоб
هر چه صد روز آن کلیم خوشخطاب
Сохтӣ дар як дам ӯ кардӣ хароб
ساختی در یکدم او کردی خراب
Ақли ту дастур ва мағлуб ҳавост
عقل تو دستور و مغلوب هواست
Дар вуҷӯдати раҳи зан роҳ худост
در وجودت رهزن راه خداست
Носеҳии раббонӣӣ пандат диҳад
ناصحی ربانیی پندت دهد
Он суханро ӯ ба фани тарҳӣ наад
آن سخن را او به فن طرحی نهد
Кин на бар ҷойаст ҳин аз ҷо машав
کین نه بر جایست هین از جا مشو
Нест чандон бо худ о шайдо машав
نیست چندان با خود آ شیدا مشو
Вои он шаҳ ки вазираши ин буд
وای آن شه که وزیرش این بود
Ҷой ҳар ду дӯзахи пари кин буд
جای هر دو دوزخ پر کین بود
Шоди он шоҳӣ ки ӯро дасти гир
شاد آن شاهی که او را دستگیر
Бошад андари кор чун осифи вазир
باشد اندر کار چون آصف وزیر
Шоҳи одил чун қарин ӯ шавад
شاه عادل چون قرین او شود
Номи он нури алии нури ин буд
نام آن نور علی نور این بود
Чун сулаймони шоҳ ва чун осифи вазир
چون سلیمان شاه و چون آصف وزیر
Нур бар нурасту анбар бар абир
نور بر نورست و عنبر بر عبیر
Шоҳи фиръавн ва чу ҳомонши вазир
شاه فرعون و چو هامانش وزیر
Ҳар дуро набӯд зи бадбахтии гзир
هر دو را نبود ز بدبختی گزیر
Пас буд зулмоти баъзе фавқи баъз
پس بود ظلمات بعضی فوق بعض
На хиради ёр ва на давлати рӯзи арз
نه خرد یار و نه دولت روز عرض
Ман надидам ҷузи шақоват дар лӣом
من ندیدم جز شقاوت در لئام
Гар ту дидстии расон аз ман салом
گر تو دیدستی رسان از من سلام
Ҳам чу ҷон бошад шаҳу соҳиб чу ақл
همچو جان باشد شه و صاحب چو عقل
Ақли фосиди рӯҳро оради бнқл
عقل فاسد روح را آرد بنقل
Он фириштаи ақл чун Њорут шуд
آن فرشتهٔ عقل چون هاروت شد
Сҳромўзи ду сад тоғӯт шуд
سحرآموز دو صد طاغوت شد
Ақли ҷузвиро вазири худ мгир
عقل جزوی را وزیر خود مگیر
Ақли кулро соз эй султони вазир
عقل کل را ساز ای سلطان وزیر
Мари ҳаворо ту вазири худ мсоз
مر هوا را تو وزیر خود مساز
Ки барояд ҷони пакет аз намоз
که برآید جان پاکت از نماز
Кини ҳавои пари ҳирсу ҳолеи байн буд
کین هوا پر حرص و حالیبین بود
Ақлро андешаи явми дайн буд
عقل را اندیشه یوم دین بود
Ақлро ду дида дар поёни кор
عقل را دو دیده در پایان کار
Баҳри он гул мекашад ӯ ранҷи хор
بهر آن گل میکشد او رنج خار
Ки нафарсоед наризад дар хазон
که نفرساید نریزد در خزان
Бод ҳар хартуми ахшми давр аз он
باد هر خرطوم اخشم دور از آن