Врчаҳ ақлат ҳаст бо ақл дигар
ورچه عقلت هست با عقل دگر
Ёр бош ва машварат кун эй падар
یار باش و مشورت کن ای پدر
Бо ду ақл аз баси балоҳо вои раҳе
با دو عقل از بس بلاها وا رهی
Пои худ бар авҷ гардунҳо наҳй
پای خود بر اوج گردونها نهی
Девгар худро сулаймон ном кард
دیو گر خود را سلیمان نام کرد
Малики бараду мамлакатро ром кард
ملک برد و مملکت را رام کرد
Сӯрати кори сулаймони дида буд
صورت کار سلیمان دیده بود
Сӯрати андари сар девӣ ме намӯд
صورت اندر سر دیوی مینمود
Халқ гуфтанд ин сулаймон бе сафост
خلق گفتند این سلیمان بیصفاست
Аз сулаймон то сулаймони Фрқҳост
از سلیمان تا سلیمان فرقهاست
ӯ чу бедорӣаст ин ҳам чун всн
او چو بیداریست این همچون وسن
Ҳам чунонк он ҳасан бо ин ҳасан
همچنانک آن حسن با این حسن
Дев мегуфтӣ ки ҳақ бар шакли ман
دیو میگفتی که حق بر شکل من
Сӯратӣ кардаст хуш бар аҳриман
صورتی کردست خوش بر اهرمن
Девро ҳақи сӯрат ман дода аст
دیو را حق صورت من داده است
То наяндозад шуморо ӯ бишуст
تا نیندازد شما را او بشست
Гар падед ояд ба даъвӣ зинҳор
گر پدید آید به دعوی زینهار
Сӯрат ӯро мадоред эътибор
صورت او را مدارید اعتبار
Девашон аз макр ин мегуфт лек
دیوشان از مکر این میگفت لیک
наменамӯд ин акс дар дилҳои нек
مینمود این عکس در دلهای نیک
Нест бозӣ бо мумайизи хосса ӯ
نیست بازی با ممیز خاصه او
Ки буд тмиизу ақлаши ғайби гӯ
که بود تمییز و عقلش غیبگو
Ҳеҷ саҳар ва ҳеҷ талбису дағал
هیچ سحر و هیچ تلبیس و دغل
наменабандад парда бар аҳли дувал
مینبندد پرده بر اهل دول
Пас ҳаме гуфтанд бо худ дар ҷавоб
پس همی گفتند با خود در جواب
Бозгўнаҳ май рӯй эй кажи хитоб
بازگونه میروی ای کژ خطاب
Бозгўнаҳ рафт хоҳӣ ҳамчунин
بازگونه رفت خواهی همچنین
Сӯии дӯзахи асфали андари соФлин
سوی دوزخ اسفل اندر سافلین
ӯ агар маъзул гаштасту фақир
او اگر معزول گشتست و فقیر
Ҳаст дар пишониши бадари мунир
هست در پیشانیش بدر منیر
Ту агар ангуштариро барда Эй
تو اگر انگشتری را بردهای
Дӯзахӣ чун змҳрири афсурда Эй
دوزخی چون زمهریر افسردهای
Мо ббўшу оризу тоқу трнб
ما ببوش و عارض و طاق و طرنب
Сари куҷо ки худ ҳаме нанаҳем снб
سر کجا که خود همی ننهیم سنب
Вар ба ғифлат мо наҳем ӯро ҷабин
ور به غفلت ما نهیم او را جبین
Панҷа монеъ барояд аз замин
پنجهٔ مانع برآید از زمین
Ки манеҳ он сари марин сари зер ро
که منه آن سر مرین سر زیر را
Ҳин макун саҷдаи марин идбор ро
هین مکن سجده مرین ادبار را
Кардамӣ ман шарҳи ин баси ҷони Фзо
کردمی من شرح این بس جانفزا
Гар набӯдӣ ғайрату рашки худо
گر نبودی غیرت و رشک خدا
Ҳам қаноат кун ту бипазир ин қадар
هم قناعت کن تو بپذیر این قدر
То бигӯям шарҳи ин вақте дигар
تا بگویم شرح این وقتی دگر
Ном худ карда сулаймони набӣ
نام خود کرده سلیمان نبی
Рӯй пӯшӣ мекунад бар ҳар сбӣ
رویپوشی میکند بر هر صبی
Дар гузар аз сӯрат ва аз номи хез
در گذر از صورت و از نام خیز
Аз лақаби вази ном дар маънии гурез
از لقب وز نام در معنی گریز
Пас бипурс аз ҳад ӯ вази феъл ӯ
پس بپرس از حد او وز فعل او
Дар миёни ҳаду феъл ӯро биҷӯ
در میان حد و فعل او را بجو