Ҳар сабоҳӣ чун сулаймон омадӣ
هر صباحی چون سلیمان آمدی
Хозеъи андари масҷид ақсо шудӣ
خاضع اندر مسجد اقصی شدی
Нўгёҳӣ руста дидӣ андрў
نوگیاهی رسته دیدی اندرو
Пас бигуфтӣ ному нафъ худ бигӯ
پس بگفتی نام و نفع خود بگو
Ту чаҳ доруе че науммат чист
تو چه دارویی چیی نامت چیست
Ту зиён кӣу нафъат бар кист
تو زیان کی و نفعت بر کیست
Пас бигуфтӣ ҳар гиёҳии феълу ном
پس بگفتی هر گیاهی فعل و نام
Ки ман онро ҷонам ва инро ҳаммом
که من آن را جانم و این را حمام
Ман маринро заҳрам ва ӯро шукр
من مرین را زهرم و او را شکر
Ном ман инаст бар лавҳ аз қадар
نام من اینست بر لوح از قدر
Пас табибон аз сулаймон зон гё
پس طبیبان از سلیمان زان گیا
Олам ва доно шудандӣ муқтада
عالم و دانا شدندی مقتدی
То кутубҳои табибӣ сохтанд
تا کتبهای طبیبی ساختند
Ҷисмро аз ранҷ ме пардохтанд
جسم را از رنج میپرداختند
Ин нуҷуму тиб ваҳй анбиёст
این نجوم و طب وحی انبیاست
Ақлу ҳисро сӯй бесӯ раҳ куҷост
عقل و حس را سوی بیسو ره کجاست
Ақли ҷузвии ақл истихроҷ нест
عقل جزوی عقل استخراج نیست
Ҷузи пазирои фан ва муҳтоҷ нест
جز پذیرای فن و محتاج نیست
Қобили таълим ва фаҳмаст ин хирад
قابل تعلیم و فهمست این خرد
Лек соҳиби ваҳй таълимаш диҳад
لیک صاحب وحی تعلیمش دهد
Ҷумлаи ҳрФтҳои яқин аз ваҳй буд
جمله حرفتها یقین از وحی بود
Аввал ӯ лек ақли онро фузуд
اول او لیک عقل آن را فزود
Ҳеҷ ҳарфатро бибин кини ақли мо
هیچ حرفت را ببین کین عقل ما
Танд ӯ омухтан бе Авесто
تاند او آموختن بیاوستا
Гарчи андари макри мӯии ашкоФи бад
گرچه اندر مکر مویاشکاف بد
Ҳеҷ пешаи ром беасто нашуд
هیچ پیشه رام بیاستا نشد
Дониши пешаи азин ақл ар бадӣ
دانش پیشه ازین عقل ار بدی
Пеша беАвесто ҳосил шудӣ
پیشهٔ بیاوستا حاصل شدی