Суфе дар боғ аз баҳри кушод
صوفیی در باغ از بهر گشاد
Сӯфӣона рӯй бар зонуи ниҳод
صوفیانه روی بر زانو نهاد
Пас фурӯ рафт ӯ ба худ андар нағӯл
پس فرو رفت او به خود اندر نغول
Шуд малул аз сӯрати хобаши фузул
شد ملول از صورت خوابش فضول
Ки чаҳ хспии охири андари рузи нигар
که چه خسپی آخر اندر رز نگر
Ин дарахтони байну осору Хизр
این درختان بین و آثار و خضر
Амр ҳақ бишинав ки гуфтаст анзрўо
امر حق بشنو که گفتهست انظروا
Сӯии ин осори раҳмати ори рӯ
سوی این آثار رحمت آر رو
Гуфт осораш диласт эй булҳавас
گفت آثارش دلست ای بوالهوس
Он бурун осор осорасту бас
آن برون آثار آثارست و بس
Боғҳоу сабзаҳо дар айни ҷон
باغها و سبزهها در عین جان
Бар буруни аксаш чу дар оби равон
بر برون عکسش چو در آب روان
Он хаёл боғ бошад андари об
آن خیال باغ باشد اندر آب
Ки кунад аз лутфи оби он изтироб
که کند از لطف آب آن اضطراب
Боғҳоу миваҳо андар диласт
باغها و میوهها اندر دلست
Акси лутфи он барин об ва гуласт
عکس لطف آن برین آب و گلست
Гар набӯдӣ акси он сарви сарвар
گر نبودی عکس آن سرو سرور
Пас нхўондии эзадаши дори алғрўр
پس نخواندی ایزدش دار الغرور
Ин ғурур онаст яъне ин хаёл
این غرور آنست یعنی این خیال
Ҳаст аз акси дилу ҷони риҷол
هست از عکس دل و جان رجال
Ҷумлаи мағрурони барин акси омада
جمله مغروران برین عکس آمده
Бар гумонеи кин буд ҷинати кода
بر گمانی کین بود جنتکده
намегурезанд аз усӯли боғҳо
میگریزند از اصول باغها
Бар хаёлӣ мекунанд он лоғҳо
بر خیالی میکنند آن لاغها
Чунк хоб ғифлат оядашон ба сар
چونک خواب غفلت آیدشان به سر
Рости бенанд ва чаҳ судаст он назар
راست بینند و چه سودست آن نظر
Бас ба гӯристон ғарив афтоду оҳ
بس به گورستان غریو افتاد و آه
То қиёмати зини ғалати вои ҳсртоаҳ
تا قیامت زین غلط وا حسرتاه
эй хунаки онро ки пеш аз марги мард
ای خنک آن را که پیش از مرگ مرد
Яъне ӯ аз асли ин рузи буии барад
یعنی او از اصل این رز بوی برد