Суфе омад ба сӯии хонаи рӯз

صوفیی آمد به سوی خانه روز

Хонаи як дар буду зан бо кафши дуз

خانه یک در بود و زن با کفش‌دوز

Ҷуфт гашта бо раҳеи хеши зан

جفت گشته با رهی خویش زن

Андари он як ҳуҷра аз васвоси тан

اندر آن یک حجره از وسواس تن

Чун бузади сӯфӣ ба ҷад дар чоштгоҳ

چون بزد صوفی به جد در چاشتگاه

Ҳар ду дармонданд на ҳиялат на роҳ

هر دو درماندند نه حیلت نه راه

Ҳеҷ маъҳудаш набад кӯи он замон

هیچ معهودش نبد کو آن زمان

Сӯии хона боз гардад аз дукон

سوی خانه باز گردد از دکان

Қосдои он рӯз бе вақти он мрўъ

قاصدا آن روز بی‌وقت آن مروع

Аз хаёлӣ кард то хонаи руҷӯъ

از خیالی کرد تا خانه رجوع

Эътимоди зан бар он кӯи ҳеҷ бор

اعتماد زن بر آن کو هیچ بار

Ин замони Фои хонаи номад ӯ зи кор

این زمان فا خانه نامد او ز کار

Он қиёсаши рости номад аз қазо

آن قیاسش راست نامد از قضا

Гарчи саттораст ҳам бидиҳад сазо

گرچه ستارست هم بدهد سزا

Чунк бад кардӣ битарс омн мабош

چونک بد کردی بترس آمن مباش

Зонк тухмасту брўёнди худоаш

زانک تخمست و برویاند خداش

Чанд гоҳе ӯ бапушанд ки то

چند گاهی او بپوشاند که تا

Оядат зон бади пушаймону ҳаё

آیدت زان بد پشیمان و حیا

Аҳди умри он амири муъминон

عهد عمر آن امیر مؤمنان

Дод дуздиро ба ҷаллоду ъўон

داد دزدی را به جلاد و عوان

Бонг зад он дузди к-эии мейри диёр

بانگ زد آن دزد کای میر دیار

Аввалин бораст ҷурмам зинҳор

اولین بارست جرمم زینهار

Гуфт умри ҳоши ллаҳ ки худо

گفت عمر حاش لله که خدا

Бори аввали қаҳри борад дар ҷазо

بار اول قهر بارد در جزا

Борҳои пӯшади паии изҳори фазл

بارها پوشد پی اظهار فضل

Боз гирад аз паии изҳори адл

باز گیرد از پی اظهار عدل

То ки ин ҳар ду сифат зоҳир шавад

تا که این هر دو صفت ظاهر شود

Он мубашшир гардад ин мунзар шавад

آن مبشر گردد این منذر شود

Борҳои зан низ ин бад карда буд

بارها زن نیز این بد کرده بود

Саҳл бигузашт он ва саҳлаш ме намӯд

سهل بگذشت آن و سهلش می‌نمود

Он намедонист ақли пои суст

آن نمی‌دانست عقل پای‌سست

Ки сабуи доими з ҷӯ ноед дуруст

که سبو دایم ز جو ناید درست

Ончунонаш танг оварад он қазо

آنچنانش تنگ آورد آن قضا

Ки мунофиқро кунад марги Фҷо

که منافق را کند مرگ فجا

На тариқ ва на рафиқ ва на амон

نه طریق و نه رفیق و نه امان

Даст карда он фириштаи сӯии ҷон

دست کرده آن فرشته سوی جان

Ончунон кини зан дар он ҳуҷраи ҷафо

آنچنان کین زن در آن حجره جفا

Хушк шуд ӯу ҳарифаши зи ибтило

خشک شد او و حریفش ز ابتلا

Гуфт сӯфӣ бо дили худ к-эии ду габр

گفت صوفی با دل خود کای دو گبر

Аз шумо кӣнаи кашами лекин ба сабр

از شما کینه کشم لیکن به صبر

Лек нодонистаи орми ин нафас

لیک نادانسته آرم این نفس

То ки ҳар гӯшӣ нанӯшад ин ҷарас

تا که هر گوشی ننوشد این جرس

Аз шумо пинҳон кашад кӣнаи муҳиқ

از شما پنهان کشد کینه محق

Андаки андаки ҳам чу бемории диқ

اندک اندک هم‌چو بیماری دق

Мард диқ бошад чу ях ҳар лаҳза кам

مرد دق باشد چو یخ هر لحظه کم

Лек пиндоради баҳри дами беҳтарам

لیک پندارد بهر دم بهترم

Ҳам чу кафторӣ ки май гирндш ва ӯ

هم‌چو کفتاری که می‌گیرندش و او

Ғарра он гуфт кини кафтори кӯ

غرهٔ آن گفت کین کفتار کو

Ҳеҷ пинҳони хонаи он занро набӯд

هیچ پنهان‌خانه آن زن را نبود

Симиҷу даҳлезу раҳ боло набӯд

سمج و دهلیز و ره بالا نبود

На танурӣ ки дар он пинҳон шавад

نه تنوری که در آن پنهان شود

На ҷуволӣ ки ҳиҷоб он шавад

نه جوالی که حجاب آن شود

Ҳам чу арсаи паҳни рӯзи растхез

هم‌چو عرصهٔ پهن روز رستخیز

На гӯ ва на пушта на ҷои гурез

نه گو و نه پشته نه جای گریز

Гуфт яздони васфи ин ҷои ҳараҷ

گفت یزدان وصف این جای حرج

Баҳри маҳшари лотарӣ фӣҳо ъўҷ

بهر محشر لا تری فیها عوج