Чодари худро бирав афканди зуд

چادر خود را برو افکند زود

Мардро зани сохт ва дарро бар гушӯд

مرد را زن ساخت و در را بر گشود

Зери чодари марди расвоу аён

زیر چادر مرد رسوا و عیان

Сахти пайдо чун шутур бар нардбон

سخت پیدا چون شتر بر نردبان

Гуфт хотўнист аз аъёни шаҳр

گفت خاتونیست از اعیان شهر

Мари варо аз мол ва иқболаст баҳр

مر ورا از مال و اقبالست بهر

Дар бибастам то касе бегона Эй

در ببستم تا کسی بیگانه‌ای

Дар наёяд зуди нодонона Эй

در نیاید زود نادانانه‌ای

Гуфт сӯфӣ чисташ ҳин хидматӣ

گفت صوفی چیستش هین خدمتی

То бар орм бесипосу миннатӣ

تا بر آرم بی‌سپاس و منتی

Гуфт майлаши хешӣ ва пайвастагӣаст

گفت میلش خویشی و پیوستگیست

Неки хотўнист ҳақ донад ки кист

نیک خاتونیست حق داند که کیست

Хости духтарро бибинад зери даст

خواست دختر را ببیند زیر دست

Иттифоқан духтар андар мактабаст

اتفاقا دختر اندر مکتبست

Боз гуфт ар орад бошад ё сабӯс

باز گفت ار آرد باشد یا سبوس

намекунам ӯро ба ҷону дили арӯс

می‌کنم او را به جان و دل عروس

Як писар дорад ки андар шаҳр нест

یک پسر دارد که اندر شهر نیست

Хубу зираки чобук ва мксб кунӣаст

خوب و زیرک چابک و مکسب کنیست

Гуфт сӯфии мо фақиру зор ва кам

گفت صوفی ما فقیر و زار و کم

Қавми хотуни моли дору муҳташам

قوم خاتون مال‌دار و محتشم

Кӣ буд ин кФўи эшон дар зўоҷ

کی بود این کفو ایشان در زواج

Як дар аз чӯбу дарии дигари зи оҷ

یک در از چوب و دری دیگر ز عاج

КФў бояд ҳар ду ҷуфти андари никоҳ

کفو باید هر دو جفت اندر نکاح

Варна танг ояд намонад артёҳ

ورنه تنگ آید نماند ارتیاح