Як фақиҳии жандаҳо дар чида буд
یک فقیهی ژندهها در چیده بود
Дар ъамомаи хеш дар печида буд
در عمامهٔ خویش در پیچیده بود
То шавад зафту намояди он азим
تا شود زفت و نماید آن عظیم
Чун дар ояд сӯии маҳфил дар ҳтим
چون در آید سوی محفل در حطیم
Жандаҳо аз ҷомаҳо пероста
ژندهها از جامهها پیراسته
Зоҳиран дастор аз он ороста
ظاهرا دستار از آن آراسته
Зоҳири дастор чун ҳалаи биҳишт
ظاهر دستار چون حلهٔ بهشت
Чун мунофиқи андаруни расвоу зишт
چون منافق اندرون رسوا و زشت
Пораи пораи далқу пунба ва пӯстин
پاره پاره دلق و پنبه و پوستین
Дар даруни он ъамомаи бади дафин
در درون آن عمامه بد دفین
Рӯй сӯй мадриса карда сабӯҳ
روی سوی مدرسه کرده صبوح
То бад-ӣн номӯс ёбад ӯ футуҳ
تا بدین ناموس یابد او فتوح
Дар раҳи торики мардӣ ҷома кун
در ره تاریک مردی جامه کن
Мунтазири устода буд аз баҳри фан
منتظر استاده بود از بهر فن
Дар рабӯд ӯ аз сараши дастор ро
در ربود او از سرش دستار را
Пас давон шуд то бисозад кор ро
پس دوان شد تا بسازد کار را
Пас фақиҳаши бонги барзади к-эии писар
پس فقیهش بانگ برزد کای پسر
Боз кун дасторро онгаҳ бабр
باز کن دستار را آنگه ببر
Ин чунин ки чори пурҳ май парӣ
این چنین که چار پره میپری
Боз кун он ҳадяро ки май барӣ
باز کن آن هدیه را که میبری
Боз кун онро ба даст худ бимол
باز کن آن را به دست خود بمال
Онгаҳон хоҳӣ бабр кардам ҳалол
آنگهان خواهی ببر کردم حلال
Чунк бозаш кард онк ме гурехт
چونک بازش کرد آنک میگریخت
Сад ҳазорон жандаи андар раҳ бирехт
صد هزاران ژنده اندر ره بریخت
Зон ъамома зафт нобоист ӯ
زان عمامهٔ زفت نابایست او
Монад як гази куҳнае дар даст ӯ
ماند یک گز کهنهای در دست او
Бар замин зад хирқаро к-эй бе айёр
بر زمین زد خرقه را کای بیعیار
Зини дағали моро бар оварадӣ зи кор
زین دغل ما را بر آوردی ز کار