Гуфт бинмудам дағали лекини туро

گفت بنمودم دغل لیکن ترا

Аз насиҳат боз гуфтам моҷаро

از نصیحت باز گفتم ماجرا

Ҳам чунин дунё агар чаҳ хуши шкФт

هم‌چنین دنیا اگر چه خوش شکفت

Бонг зад ҳам бевафое хеш гуфт

بانگ زد هم بی‌وفایی خویش گفت

Андарин куну фасод эй Авестоад

اندرین کون و فساد ای اوستاد

Он дағали куну насиҳати он фасод

آن دغل کون و نصیحت آن فساد

Кун мегуяд биёи ман хуш пем

کون می‌گوید بیا من خوش‌پیم

Вон фасодаш гуфта рӯи ман ло шайъ ам

وآن فسادش گفته رو من لا شی‌ام

эй зи хӯбии баҳорони лаби газон

ای ز خوبی بهاران لب گزان

Бингар он сардӣу зардии хазон

بنگر آن سردی و زردی خزان

Рӯз дидӣ талъати хуршеди хуб

روز دیدی طلعت خورشید خوب

Марг ӯро ёд кун вақти ғуруб

مرگ او را یاد کن وقت غروب

Бадарро дидӣ барин хуши чори тоқ

بدر را دیدی برین خوش چار طاق

Ҳасраташро ҳам бибин андари муҳоқ

حسرتش را هم ببین اندر محاق

Кӯдакӣ аз ҳасан шуд мавлои халқ

کودکی از حسن شد مولای خلق

Баъд фардо шуд хрФи расвои халқ

بعد فردا شد خرف رسوای خلق

Гар тани симин танон кардат шикор

گر تن سیمین‌تنان کردت شکار

Баъди перии байни танӣ чун пунбаи зор

بعد پیری بین تنی چون پنبه‌زار

эй бидида лӯтҳои чарби хез

ای بدیده لوتهای چرب خیز

Фазлаи онро бибин дар оби рез

فضلهٔ آن را ببین در آب‌ریز

Мари хбсро гӯ ки он хубяти кӯ

مر خبث را گو که آن خوبیت کو

Бар тибқи он завқ ва он нағзӣу бӯ

بر طبق آن ذوق و آن نغزی و بو

Гуяд ӯ он донаи бади ман доми он

گوید او آن دانه بد من دام آن

Чун шудӣ ту сайд шуд донаи ниҳон

چون شدی تو صید شد دانه نهان

Баси аномли рашки устодон шуда

بس انامل رشک استادان شده

Дар саноати оқибати ларзон шуда

در صناعت عاقبت لرزان شده

Наргиси чашми хумори ҳам чу ҷон

نرگس چشم خمار هم‌چو جان

Охири аъамаши байну об аз ваии чикон

آخر اعمش بین و آب از وی چکان

Ҳайдарӣ кандар саф шерон равад

حیدری کاندر صف شیران رود

Охир ӯ мағлуб мӯшӣ ме шавад

آخر او مغلوب موشی می‌شود

Табъи тези дурбини мҳтрФ

طبع تیز دوربین محترف

Чун хар пераш бибин охири хрФ

چون خر پیرش ببین آخر خرف

Зулфи ҷаъди мшкбори ақл бар

زلف جعد مشکبار عقل‌بر

Охро чун дами зишти хинги хар

آخرا چون دم زشت خنگ خر

Хуш бибин кунаши зи аввали бокушод

خوش ببین کونش ز اول باگشاد

Вохри он рсўоииши байну фасод

وآخر آن رسواییش بین و فساد

Зонк ӯ бинмуд пайдои дом ро

زانک او بنمود پیدا دام را

Пеши ту бар кунад сблти хом ро

پیش تو بر کند سبلت خام را

Пас магӯ дунё ба тазвирам фирефт

پس مگو دنیا به تزویرم فریفت

Варна ақли ман з домаш ме гурехт

ورنه عقل من ز دامش می‌گریخت

Тавқи заррину ҳамоили байни ҳилла

طوق زرین و حمایل بین هله

Ғул ва занҷирӣ шудасту силсила

غل و زنجیری شدست و سلسله

Ҳамчунин ҳар ҷузви олам май шимур

همچنین هر جزو عالم می‌شمر

Аввалу охир дар Ораш дар назар

اول و آخر در آرش در نظر

Ҳар ки охрбинтар ӯ масъӯдтар

هر که آخربین‌تر او مسعودتر

Ҳар ки охўрбинтар ӯ матрудтар

هر که آخوربین‌تر او مطرودتر

Рӯй ҳар як чун ма фахри бибин

روی هر یک چون مه فاخر ببین

Чунк аввал дида шуд охир бибин

چونک اول دیده شد آخر ببین

То набошӣ ҳам чу Иблиси аъўрӣ

تا نباشی هم‌چو ابلیس اعوری

Ним бинад ним не чун абтарӣ

نیم بیند نیم نی چون ابتری

Дид тини одам ва дайнаш надид

دید طین آدم و دینش ندید

Ин ҷаҳон дид он ҷаҳон бениш надид

این جهان دید آن جهان‌بینش ندید

Фазли мардон бар занон эй бӯи шуҷоъ

فضل مردان بر زنان ای بو شجاع

Нест баҳри қӯту касбу зёъ

نیست بهر قوت و کسب و ضیاع

Варна шеру пелро бар одамӣ

ورنه شیر و پیل را بر آدمی

Фазл будӣ баҳри қӯт эй ъмӣ

فضل بودی بهر قوت ای عمی

Фазли мардон бар зан эй ҳолеи параст

فضل مردان بر زن ای حالی‌پرست

Зон буд ки марди поён байн тараст

زان بود که مرد پایان بین‌ترست

Мард кандар оқибат бинӣ хамаст

مرد کاندر عاقبت‌بینی خمست

ӯ зи аҳли оқибат чун зан камаст

او ز اهل عاقبت چون زن کمست

Аз ҷаҳони ду бонг меояд ба зид

از جهان دو بانگ می‌آید به ضد

То кадоминро ту бошӣ мустаъид

تا کدامین را تو باشی مستعد

Он яке бонгаш нашӯр атқё

آن یکی بانگش نشور اتقیا

Ваон яке бонгаши фиреби ашқиё

وان یکی بانگش فریب اشقیا

Ман шукуфаи хорам эй хуши гармдор

من شکوفهٔ خارم ای خوش گرمدار

Гули бирезади ман бимонами шохи хор

گل بریزد من بمانم شاخ خار

Бонги ашкўФаҳи ш ки инак гули фуруш

بانگ اشکوفه‌ش که اینک گل‌فروش

Бонги хор ӯ ки сӯй мо макуш

بانگ خار او که سوی ما مکوش

Ин пазируфтӣ бимонадӣ зон дигар

این پذیرفتی بماندی زان دگر

Ки муҳиб аз зид маҳбӯбаст кар

که محب از ضد محبوبست کر

Он яке бонги ин ки инак ҳозирам

آن یکی بانگ این که اینک حاضرم

Бонг дигар бингар андари охирам

بانگ دیگر بنگر اندر آخرم

Ҳозирӣ ам ҳаст чун макру камӣн

حاضری‌ام هست چون مکر و کمین

Нақши охири зи оина аввал бибин

نقش آخر ز آینهٔ اول ببین

Чун яке зини ду ҷувол андар шудӣ

چون یکی زین دو جوال اندر شدی

Он дигарро зиду но дархур шудӣ

آن دگر را ضد و نا درخور شدی

эй хунаки онкўи зи аввал он шунид

ای خنک آنکو ز اول آن شنید

Каши уқулу мсмъ мардон шунид

کش عقول و مسمع مردان شنید

Хона холӣ ёфту ҷоро ӯ гирифт

خانه خالی یافت و جا را او گرفت

Ғайри онаш кажи намояд ё шигифт

غیر آنش کژ نماید یا شگفت

Кӯзаи нави кӯ ба худ бўлӣ кашид

کوزهٔ نو کو به خود بولی کشید

Он хбсро об натавонад бурид

آن خبث را آب نتواند برید

Дар ҷаҳон ҳар чиз чизе ме кашад

در جهان هر چیز چیزی می‌کشد

Куфри кофарроу муршидро рушд

کفر کافر را و مرشد را رشد

Каҳрабо ҳам ҳаст ва миғнотис ҳаст

کهربا هم هست و مغناطیس هست

То ту оҳан ё киӣ ое бишуст

تا تو آهن یا کهی آیی بشست

Баради миғнотисат ар ту оҳанӣ

برد مغناطیست ار تو آهنی

Вар киӣ бар каҳрабо бар май танӣ

ور کهی بر کهربا بر می‌تنی

Он яке чун нест бо ахёри ёр

آن یکی چون نیست با اخیار یار

Лоҷарам шуд паҳлавии Фҷори ҷор

لاجرم شد پهلوی فجار جار

Ҳаст Мӯсои пеши қибтии баси змим

هست موسی پیش قبطی بس ذمیم

Ҳастҳомон пеши сибтии баси раҷим

هست هامان پیش سبطی بس رجیم

Ҷонҳомон ҷозиби қибтӣ шуда

جان هامان جاذب قبطی شده

Ҷони Мӯсои толиби сибтӣ шуда

جان موسی طالب سبطی شده

Меъдаи хар ки кашад дар аҷтзоб

معدهٔ خر که کشد در اجتذاب

Меъдаи одами ҷзўби гандуми об

معدهٔ آدم جذوب گندم آب

Гар ту нашиносӣ касеро аз злом

گر تو نشناسی کسی را از ظلام

Бингар ӯро кӯш созидсти эмом

بنگر او را کوش سازیدست امام