Зонк ҳар караи пай модар равад

زانک هر کره پی مادر رود

То бидон ҷинсияташ пайдо шавад

تا بدان جنسیتش پیدا شود

Одамиро шер аз сина расад

آدمی را شیر از سینه رسد

Шери хар аз ним зерина расад

شیر خر از نیم زیرینه رسد

Адл қисомасту қисмати крднист

عدل قسامست و قسمت کردنیست

Ин аҷаб ки ҷабри не ва зулм нест

این عجب که جبر نی و ظلم نیست

Ҷабр будӣ кӣ пушаймонии бадӣ

جبر بودی کی پشیمانی بدی

Зулм будӣ кӣ нигаҳбонии бадӣ

ظلم بودی کی نگهبانی بدی

Рӯз охир шуд сабақи фардо буд

روز آخر شد سبق فردا بود

Рози моро рӯз кӣ гнҷо буд

راز ما را روز کی گنجا بود

эй бкрдаҳи эътимоди восиқӣ

ای بکرده اعتماد واثقی

Бар дам ва бар чоплуси фосиқӣ

بر دم و بر چاپلوس فاسقی

Қуббае бар сохтстӣ аз ҳубоб

قبه‌ای بر ساختستی از حباب

Охири он хаймаи сети баси воҳии таноб

آخر آن خیمه‌ست بس واهی‌طناب

Зарқ чун барқасту андари нури он

زرق چون برقست و اندر نور آن

Роҳ натавонанд дидани раҳи равон

راه نتوانند دیدن ره‌روان

Ин ҷаҳону аҳл ӯ беҳосил анд

این جهان و اهل او بی‌حاصل‌اند

Ҳар ду андар бевафое икдл анд

هر دو اندر بی‌وفایی یکدل‌اند

Зодаи дунё чу дунё бе вафост

زادهٔ دنیا چو دنیا بی‌وفاست

Гарчи рӯи орад ба ту он рӯ қафост

گرچه رو آرد به تو آن رو قفاست

Аҳли он олам чу он олами з бар

اهل آن عالم چو آن عالم ز بر

То абад дар аҳду паймони мустамар

تا ابد در عهد و پیمان مستمر

Худ ду пайғамбар ба ҳам кӣ зид шуданд

خود دو پیغمبر به هم کی ضد شدند

Мӯъҷизот аз ҳамдигар кӣ бстднд

معجزات از همدگر کی بستدند

Кӣ шавад пажмурдаи миваи он ҷаҳон

کی شود پژمرده میوهٔ آن جهان

Шодӣ ақлӣ нагардад андҳон

شادی عقلی نگردد اندهان

Нафас бе аҳдаст зон рӯи кштнист

نفس بی‌عهدست زان رو کشتنیست

ӯ ?данӣу қиблаи гоҳ ӯ днист

او دنی و قبله‌گاه او دنیست

Нафасҳоро лоиқаст ин анҷуман

نفسها را لایقست این انجمن

Мурдаро дархур буд гӯру кафан

مرده را درخور بود گور و کفن

Нафас агар чаҳ зиракасту хурдаи дон

نفس اگر چه زیرکست و خرده‌دان

Қиблааш дунёст ӯро мурдаи дон

قبله‌اش دنیاست او را مرده دان

Оби ваҳии ҳақи бад-ӣн мурда расед

آب وحی حق بدین مرده رسید

Шуд зи хоки мурдае зиндаи падед

شد ز خاک مرده‌ای زنده پدید

То наёяд ваҳши ту ғарра мабош

تا نیاید وحش تو غره مباش

Ту бидон гулгунаи толи бақоаш

تو بدان گلگونهٔ طال بقاش

Бонгу ситии ҷӯ ки он хомл нашуд

بانگ و صیتی جو که آن خامل نشد

Тоби хуршедӣ ки он оФл нашуд

تاب خورشیدی که آن آفل نشد

Он ҳунарҳои дақиқу қолу қил

آن هنرهای دقیق و قال و قیل

Қавм фиръавнанд аҷал чун оби нил

قوم فرعون‌اند اجل چون آب نیل

Равнақу тоқу трнбу саҳарашон

رونق و طاق و طرنب و سحرشان

Гарчи халқонро кашад гардани кашон

گرچه خلقان را کشد گردن کشان

Саҳарҳои соҳирони дони ҷумла ро

سحرهای ساحران دان جمله را

Марги чӯбии дон ки он гашти аждаҳо

مرگ چوبی دان که آن گشت اژدها

Ҷодўиҳоро ҳамаи як луқма кард

جادویها را همه یک لقمه کرد

Як ҷаҳони пари шаби бади онро субҳ хӯрд

یک جهان پر شب بد آن را صبح خورد

Нур аз он хӯрдан нашуд афзӯн ва беш

نور از آن خوردن نشد افزون و بیش

Бал ҳамон сонаст кӯ будаст пеш

بل همان سانست کو بودست پیش

Дар асар афзӯн шуд ва дар зоти не

در اثر افزون شد و در ذات نی

Зотро афзӯнӣу офоти не

ذات را افزونی و آفات نی

Ҳақи зи эҷоди ҷаҳон афзӯн нашуд

حق ز ایجاد جهان افزون نشد

Ончи аввал он набӯд акнӯн нашуд

آنچ اول آن نبود اکنون نشد

Лек афзӯни гашти асари зи эҷоди халқ

لیک افزون گشت اثر ز ایجاد خلق

Дар миёни ин ду аФзўнисти фарқ

در میان این دو افزونیست فرق

Ҳаст афзӯнии асари изҳор ӯ

هست افزونی اثر اظهار او

То падед ояд сифоту кор ӯ

تا پدید آید صفات و کار او

Ҳаст афзӯнӣ ҳар зотии далел

هست افزونی هر ذاتی دلیل

Кӯ буд ҳодис ба иллатҳо алил

کو بود حادث به علتها علیل