Гуфт Мӯсои саҳари ҳам ҳайрон кунӣаст

گفت موسی سحر هم حیران‌کنیست

Чун кунам кини халқро тмииз нест

چون کنم کین خلق را تمییز نیست

Гуфт ҳақи тмиизро пайдо кунам

گفت حق تمییز را پیدا کنم

Ақл бетмиизро бино кунам

عقل بی‌تمییز را بینا کنم

Гарчи чун дарё бароварданд каф

گرچه چون دریا برآوردند کف

Мўсёи ту ғолиби оеи лои тхФ

موسیا تو غالب آیی لا تخف

Буд андари аҳди худ саҳари ифтихор

بود اندر عهد خود سحر افتخار

Чун Асо шуд мори онҳо гашти ор

چون عصا شد مار آنها گشت عار

Ҳар касеро даъвии ҳасану намак

هر کسی را دعوی حسن و نمک

Санг марг омад намакҳоро маҳак

سنگ مرگ آمد نمکها را محک

Саҳар рафту муъҷизаи Мӯсои гузашт

سحر رفت و معجزهٔ موسی گذشت

Ҳар дуро аз бом буд афтод ташт

هر دو را از بام بود افتاد طشت

Бонги ташти саҳари ҷузи лаънат чаҳ монад

بانگ طشت سحر جز لعنت چه ماند

Бонги ташти дайн ба ҷузи рифъат чаҳ монад

بانگ طشت دین به جز رفعت چه ماند

Чун маҳак пинҳон шудаст аз марду зан

چون محک پنهان شدست از مرد و زن

Дар сафи о эй қалб ва акнӯн лофи зан

در صف آ ای قلب و اکنون لاف زن

Вақти лоФстти маҳак чун ғоибаст

وقت لافستت محک چون غایبست

намебарандат аз азизии дасти даст

می‌برندت از عزیزی دست دست

Қалб мегуяд зи нихват ҳар дамам

قلب می‌گوید ز نخوت هر دمم

эй зари холиси ман аз ту кӣ камам

ای زر خالص من از تو کی کمم

Зар ҳаме гуяд балӣ эй хоҷа тоаш

زر همی‌گوید بلی ای خواجه‌تاش

Лек меояд маҳак омода бош

لیک می‌آید محک آماده باش

Марги тани ҳадяи сет бар асҳоби роз

مرگ تن هدیه‌ست بر اصحاب راز

Зари холисро чаҳ нуқсонаст газ

زر خالص را چه نقصانست گاز

Қалб агар дар хеши охрбини бадӣ

قلب اگر در خویش آخربین بدی

Он сияҳ ки охир шуд ӯ аввал шудӣ

آن سیه که آخر شد او اول شدی

Чун шудӣ аввали сияҳи андари лақо

چون شدی اول سیه اندر لقا

Давр будӣ аз нифоқ ва аз шқо

دور بودی از نفاق و از شقا

Кимиёии фазлро толиби бадӣ

کیمیای فضل را طالب بدی

Ақл ӯ бар зарқ ӯ ғолиби бадӣ

عقل او بر زرق او غالب بدی

Чун шикаста дил шудӣ аз ҳоли хеш

چون شکسته‌دل شدی از حال خویش

Ҷобир ашкстгон дидӣ ба пеш

جابر اشکستگان دیدی به پیش

Оқибатро дид ва ӯ ашкстаҳ шуд

عاقبت را دید و او اشکسته شد

Аз шикастаи банд дар дам баста шуд

از شکسته‌بند در دم بسته شد

Фазли мисҳоро сӯй эксир ронад

فضل مسها را سوی اکسیر راند

Он зарандуд аз карам маҳрӯм монад

آن زراندود از کرم محروم ماند

эй зарандуда макун даъвӣ бибин

ای زراندوده مکن دعوی ببین

Ки намонад муштарӣати аъамии чунин

که نماند مشتریت اعمی چنین

Нури маҳшари чашмашон бино кунад

نور محشر چشمشان بینا کند

Чашми бандии туро расво кунад

چشم بندی ترا رسوا کند

Бингар онҳоро ки охир дида анд

بنگر آنها را که آخر دیده‌اند

Ҳасрати ҷонҳоу рашк дида анд

حسرت جانها و رشک دیده‌اند

Бингар онҳоро ки ҳоле дида анд

بنگر آنها را که حالی دیده‌اند

Сари фосиди зи асли сар бибрида анд

سر فاسد ز اصل سر ببریده‌اند

Пеши ҳолеи байн ки дар ҷаҳласту шак

پیش حالی‌بین که در جهلست و شک

Субҳи содиқи субҳи козиб ҳар ду як

صبح صادق صبح کاذب هر دو یک

Субҳи козиби сад ҳазорон корвон

صبح کاذب صد هزاران کاروان

Дод бар боди ҳалокат эй ҷавон

داد بر باد هلاکت ای جوان

Нест нақдии каш ғалат андоз нест

نیست نقدی کش غلط‌انداز نیست

Вои он ҷони каши маҳак ва газ нест

وای آن جان کش محک و گاز نیست