Бӯ мсилм гуфт худ ман Аҳмадам
بو مسیلم گفت خود من احمدم
Дайни Аҳмадро ба фан барҳам задам
دین احمد را به فن برهم زدم
Бӯи мсилмро бигӯ кам кун бтр
بو مسیلم را بگو کم کن بطر
Ғарра аввал машав охири нигар
غرهٔ اول مشو آخر نگر
Ин қлоўзӣ макун аз ҳирси ҷамъ
این قلاوزی مکن از حرص جمع
Пас рӯй кун то равад дар пеши шамъ
پسروی کن تا رود در پیش شمع
Шамъи мақсадро намояди ҳам чу моҳ
شمع مقصد را نماید همچو ماه
Кини тарафи донаи сет ё худ домгоҳ
کین طرف دانهست یا خود دامگاه
Гар бихоҳӣ вар нахоҳӣ бо чароғ
گر بخواهی ور نخواهی با چراغ
Дида гардад нақши бозу нақши зоғ
دیده گردد نقش باز و نقش زاغ
Варна ин зоғон дағал афрӯхтанд
ورنه این زاغان دغل افروختند
Бонги бозон сипед омухтанд
بانگ بازان سپید آموختند
Бонги ҳудҳудгар биомузади Фтӣ
بانگ هدهد گر بیاموزد فتی
Рози ҳудҳуди кӯу пайғоми сабо
راز هدهد کو و پیغام سبا
Бонг бар рустаи з бар баста бидон
بانگ بر رسته ز بر بسته بدان
Тоҷи шоҳонро зи тоҷи ҳудҳудон
تاج شاهان را ز تاج هدهدان
Ҳарфи даравишону нуктаи орифон
حرف درویشان و نکتهٔ عارفان
Бастаанд ин беҳаёён бар забон
بستهاند این بیحیایان بر زبان
Ҳар ҳалоки уммати пешин ки буд
هر هلاک امت پیشین که بود
Зонк чндлро гумони бурданди авд
زانک چندل را گمان بردند عود
Будашон тмиизи кон мазҳар кунад
بودشان تمییز کان مظهر کند
Лек ҳирсу ози кӯр ва кар кунад
لیک حرص و آز کور و کر کند
Кӯрии кӯрони зи раҳмат давр нест
کوری کوران ز رحمت دور نیست
Кӯрӣ ҳирсаст ки он маъзӯр нест
کوری حرص است که آن معذور نیست
Чормихи шаҳи зи раҳмати даври не
چارمیخ شه ز رحمت دور نی
Чори мехи ҳосидии мғФўри не
چار میخ حاسدی مغفور نی
Моҳёи охир нигар бингар бишуст
ماهیا آخر نگر بنگر بشست
Бдглўиии чашм охрбинт бибаст
بدگلویی چشم آخربینت ببَست
Бо ду дидаи аввал ва охир бибин
با دو دیده اول و آخر ببین
Ҳин мабош аъўр чу Иблиси лъин
هین مباش اعور چو ابلیس لعین
Аъўр он бошад ки ҳоле диду бас
اعور آن باشد که حالی دید و بس
Чун бҳоем бехабар аз бозпас
چون بهایم بیخبر از بازپس
Чун ду чашми гов дар ҷурми талаф
چون دو چشم گاو در جرم تلف
Ҳам чу як чашмаст каш набӯд шараф
همچو یک چشمست کش نبود شرف
Нисфи қимати арзади он ду чашм ӯ
نصف قیمت ارزد آن دو چشم او
Ки ду чашмаши рости маснади чашми ту
که دو چشمش راست مسند چشم تو
Вар кунӣ як чашми одами зода Эй
ور کنی یک چشم آدمزادهای
Нисф қимат лоиқаст аз ҷода Эй
نصف قیمت لایقست از جادهای
Зонк чашми одамӣ танҳо ба худ
زانک چشم آدمی تنها به خود
Бе ду чашми ёр корӣ ме кунад
بی دو چشم یار کاری میکند
Чашми хар чун аввалаш бе охираст
چشم خر چون اولش بی آخرست
Гар ду чашмаш ҳаст ҳукмаши аъўрст
گر دو چشمش هست حکمش اعورست
Ин сухан поён надорад ваон хафиф
این سخن پایان ندارد وان خفیف
наменависад рқъаҳ дар тамаъи рғиФ
مینویسد رقعه در طمع رغیف