Бо мурӣдони он фақири муҳташам

با مریدان آن فقیر محتشم

Боязид омад ки нак яздони манам

بایزید آمد که نک یزدان منم

Гуфт мастонаи аёни он зуфунун

گفت مستانه عیان آن ذوفنون

Лои илоҳи алои аноҳо Фоъбдўн

لا اِلهَ اِلّا اَنَا ها فَاعْبُدُون

Чун гузашти он ҳол гуфтандаш сабоҳ

چون گذشت آن حال گفتندش صباح

Ту чунин гуфтӣ ва ин набӯд салоҳ

تو چنین گفتی و این نبوَد صلاح

Гуфт ин бор ар кунам ман машғала

گفت این بار ار کنم من مشغله

Кордҳо бар ман занеди он дами ҳилла

کاردها بر من زنید آن دم هله

Ҳақи муназзаҳ аз тан ва ман бо танам

حق منزّه از تن و من با تنم

Чун чунин гӯям , бибояд куштанам

چون چنین گویم، بباید کُشتنم

Чун васият кард он озодамард

چون وصیّت کرد آن آزادمرد

Ҳар мурӣдии кордӣ омода кард

هر مریدی کاردی آماده کرد

Масти гашт ӯ боз аз он сғроқи зафт

مست گشت او باز از آن سغراق زفت

Он васиятҳоаш аз хотир бирафт

آن وصیّت‌هاش از خاطر برفت

Нақл омад ақл ӯ овора шуд

نقل آمد عقل او آواره شد

Субҳ омад шамъ ӯ бечора шуд

صبح آمد شمع او بیچاره شد

Ақл чун шаҳнаи сет чун султон расед

عقل چون شحنه‌ست چون سلطان رسید

Шаҳнаи бечора дар кунҷии хазид

شحنهٔ بیچاره در کنجی خزید

Ақли сояи ҳақ буд ҳақи офтоб

عقل سایهٔ حق بود حق آفتاب

Сояро бо офтоб ӯ чаҳ тоб

سایه را با آفتاب او چه تاب

Чун парӣ ғолиб шавад бар одамӣ

چون پری غالب شود بر آدمی

Гум шавад аз марди васфи мардумӣ

گم شود از مرد وصف مردمی

Ҳар чаҳ гуяд , он парӣ гуфта буд

هر چه گوید، آن پری گفته بوَد

Зини сиррӣ зон он сиррӣ гуфта буд

زین سری زان آن سری گفته بوَد

Чун париро ин даму қонӯн буд

چون پری را این دم و قانون بوَد

Кирдигори он парии худ чун буд ?

کردگارِ آن پری خود چون بوَد؟

ӯй ӯ рафта , парии худ ӯ шуда

اوی او رفته، پری خود او شده

Тарк беилҳом , тозии гӯ шуда

تُرک بی‌الهام، تازی‌گو شده

Чун ба худ ояд , надонад як луғат

چون به خود آید، نداند یک لغت

Чун париро ҳаст ин зоту сифат

چون پری را هست این ذات و صفت

Пас худованди парӣу одамӣ

پس خداوند پریّ و آدمی

Аз парӣ кӣ бошадаш охири камӣ ?

از پری کی باشدش آخر کمی؟

Шергир ар хӯн нараҳ шер хӯрд

شیرگیر ار خون نرّه شیر خَورد

Ту бигӯе ӯ накард , он бода кард

تو بگویی او نکرد، آن باده کرد

Вари сухани пардозад аз зари куҳан

ور سخن پردازد از زر کهن

Ту бигӯе бода гуфтаст он сухан

تو بگویی باده گفته‌ست آن سخن

Бодаеро май буд ин шару шӯр

باده‌ای را می‌بود این شر و شور

Нури ҳақро нест он фарҳангу зӯр

نور حق را نیست آن فرهنگ و زور

Ки туро аз ту ба кул холӣ кунад

که ترا از تو به کل خالی کند

Ту шӯии паст ӯ сухан олӣ кунад

تو شوی پست او سخن عالی کند

Гарчи қуръон аз лаб пайғамбараст

گرچه قرآن از لب پیغمبرست

Ҳар ки гуяд ҳақ нагуфт , ӯ кофараст

هر که گوید حق نگفت، او کافرست

Чун эй бехудӣ парвоз кард

چون همای بی‌خودی پرواز کرد

Он суханро боязид оғоз кард

آن سخن را بایزید آغاز کرد

Ақлро сайли таҳайюр дар рабӯд

عقل را سیل تحیّر در ربود

Зон қавӣ тар гуфт ки аввал гуфта буд

زان قوی‌تر گفت که اوّل گفته بود

Нест андар ҷбаҳам алои худо

نیست اندر جبّه‌ام الّا خدا

Чанд ҷӯӣ бар замин ва бар само

چند جویی بر زمین و بر سما

Он мурӣдони ҷумла девона шуданд

آن مریدان جمله دیوانه شدند

Кордҳо дар ҷисм покаш ме заданд

کاردها در جسم پاکش می‌زدند

Ҳар яке чун мулҳидони гардаи кӯҳ

هر یکی چون ملحدانِ گرده کوه

Корд мезад пери худро бе сутӯҳ

کارد می‌زد پیر خود را بی‌ستوه

Ҳар ки андари шайх теғӣ ме халид

هر که اندر شیخ تیغی می‌خلید

Бозгўнаҳ аз тан худ ме дарид

بازگونه از تن خود می‌درید

Як асар на бар тани он зуфунун

یک اثر نه بر تن آن ذوفنون

Ваон мурӣдони хастау ғарқоби хӯн

وان مریدان خسته و غرقاب خون

Ҳар ки ӯ сӯеи гулӯяши захми барад

هر که او سویی گلویش زخم برد

Ҳалқи худ бибрида диду зори мард

حلق خود ببریده دید و زار مُرد

Вонк ӯро захми андар сина зад

وآنک او را زخم اندر سینه زد

Сина аш бшикофт ва шуд мурдаи абад

سینه‌اش بشکافت و شد مردهٔ ابد

Вонки огаҳ буд аз он соҳиби қирон

وآنک آگه بود از آن صاحب‌قران

Дили надодаш ки занад захми гарон

دل ندادش که زند زخمِ گران

Ним дониши даст ӯро баста кард

نیم‌دانش دست او را بسته کرد

Ҷони бабради ало ки худро хаста кард

جان ببرد الّا که خود را خسته کرد

Рӯзи гашт ва он мурӣдони коста

روز گشت و آن مریدان کاسته

Навҳаҳо аз хонаи шани бархеста

نوحه‌ها از خانه‌شان برخاسته

Пеш ӯ омад ҳазорон марду зан

پیش او آمد هزاران مرد و زن

К-эии ду олами дарҷ дар як перҳан

کای دو عالَم درج در یک پیرهن

Ин тани тугар тани мардуми бадӣ

این تن تو گر تن مردم بدی

Чун тани мардуми зи ханҷар гум шудӣ

چون تن مردم ز خنجر گم شدی

Бо худӣ бо бехудӣ дўчор зад

با خودی با بی‌خودی دوچار زد

Бо худ андари дидаи худ хор зад

با خود اندر دیدهٔ خود خار زد

эй зада бар бе худон ту зулфиқор

ای زده بر بی‌خودان تو ذوالفقار

Бар тани худ май зании он ҳуши дор

بر تن خود می‌زنی آن هوش دار

Зонк бе худ фонӣасту омнст

زانک بی‌خود فانی است و آمنست

То абад дар омнӣ ӯ сокинаст

تا ابد در آمنی او ساکنست

Нақш ӯ фонӣ ва ӯ шуд оина

نقش او فانی و او شد آینه

Ғайри нақш рӯй ғайри он ҷой на

غیر نقش روی غیر آن جای نه

Гар кунӣ туфи сӯй рӯй худ кунӣ

گر کنی تف سوی روی خود کنی

Вари занӣ бар оина , бар худ занӣ

ور زنی بر آینه، بر خود زنی

Вар бибинӣ рӯй зишти он ҳам тӯй

ور ببینی روی زشت آن هم توی

Вар бибинӣ исоу Марями тӯй

ور ببینی عیسی و مریم توی

ӯ на инаст ва на он ӯ сода аст

او نه اینست و نه آن او ساده است

Нақши ту дар пеш ту биниҳода аст

نقش تو در پیش تو بنهاده است

Чун расед ӣнҷои сухани лаб дар бибаст

چون رسید اینجا سخن لب در ببست

Чун расед ӣнҷои қалами дарҳами шикаст

چون رسید اینجا قلم درهم شکست

Лаб бабанд ар чаҳ фасоҳат даст дод

لب ببند ار چه فصاحت دست داد

Дам мазан валлоҳи аълами болршод

دم مزن والله اعلم بالرّشاد

Барканор бомай эй масти мудом

برکنار بامی ای مست مدام

Паст биншин ё фурӯди ои вассалом

پست بنشین یا فرود آ والسّلام

Ҳар замонӣ ки шудӣ ту Комрон

هر زمانی که شدی تو کامران

Он дами хушро канори боми дон

آن دم خوش را کنار بام دان

Бар замони хуш ҳаросон бош ту

بر زمان خوش هراسان باش تو

Ҳам чу ганҷаш хФиаҳ кун на фоши ту

هم‌چو گنجش خفیه کن نه فاش تو

То наёяд бар влои ногуҳи бало

تا نیاید بر ولا ناگه بلا

Тарси тарсони рӯ дар он мкмни ?ҳулло

ترس ترسان رو در آن مکمن هلا

Тарси ҷон дар вақти шодӣ аз завол

ترس جان در وقت شادی از زوال

Зон канор бом ғайбаст иртиҳол

زان کنار بام غیبست ارتحال

Гар наме бинии канори боми роз

گر نمی‌بینی کنار بام راز

Рӯҳ мебинад ки ҳасташ эҳтизоз

روح می‌بیند که هستش اهتزاز

Ҳар нколии ногаҳон кон омадаст

هر نکالی ناگهان کان آمدست

Бар канори конгресси шодии бадаст

بر کنار کنگرهٔ شادی بدست

Ҷузи канори бом худ набӯд суқӯт

جز کنار بام خود نبوَد سقوط

Эътибор аз қавми Нӯҳу қавми лут

اعتبار از قوم نوح و قوم لوط