Дидам андари хонаи ман нақш ва нигор

دیدم اندر خانه من نقش و نگار

Будам андари ишқи хона бе қарор

بودم اندر عشق خانه بی‌قرار

Будам аз ганҷ наоне бе хабар

بودم از گنج نهانی بی‌خبر

Варна дастанбуии ман будӣ табар

ورنه دستنبوی من بودی تبر

Оҳ гар дод табарро додмӣ

آه گر داد تبر را دادمی

Ин замони ғамро тброи додмӣ

این زمان غم را تبرا دادمی

Чашмро бар нақш май андохтам

چشم را بر نقش می‌انداختم

Ҳам чу Тифлони ишқҳо май бохатм

هم‌چو طفلان عشقها می‌باختم

Пас накӯ гуфт он ҳакими комёр

پس نکو گفت آن حکیم کامیار

Ки ту тифлии хонаи пари нақш ва нигор

که تو طفلی خانه پر نقش و نگار

Дар илоҳии номаи бас андарз кард

در الهی‌نامه بس اندرز کرد

Ки бар ор аз дудмони хеши гирд

که بر آر از دودمان خویش گرد

Бас кун эй Мӯсо бигӯ ваъдаи сеюм

بس کن ای موسی بگو وعدهٔ سوم

Ки дили ман зи изтиробаши гашти гум

که دل من ز اضطرابش گشت گم

Гуфт Мӯсои он сеюм малики дўтў

گفت موسی آن سوم ملک دوتو

Ду ҷаҳонии холис аз хасму аду

دو جهانی خالص از خصم و عدو

Бештар зон малик ки акнӯн доштӣ

بیشتر زان ملک که اکنون داشتی

Кони бади андари ҷанг ва ин дар оштӣ

کان بد اندر جنگ و این در آشتی

Онк дар ҷангати чунон мулкӣ диҳад

آنک در جنگت چنان ملکی دهد

Бингар андар сулҳ хонат чун наад

بنگر اندر صلح خوانت چون نهد

Он карам ки андари ҷафо онҳоат дод

آن کرم که اندر جفا آنهات داد

Дар вафо бингар чаҳ бошад аФтқод

در وفا بنگر چه باشد افتقاد

Гуфт эй Мӯсо чаҳорум чист зуд

گفت ای موسی چهارم چیست زود

Бозгу сабрам шуд ва ҳирсам фузуд

بازگو صبرم شد و حرصم فزود

Гуфт чорами онки Монии ту ҷавон

گفت چارم آنک مانی تو جوان

Мӯии ҳам чун қӣру рух чун арғавон

موی هم‌چون قیر و رخ چون ارغوان

Рангу бӯ дар пеши мо баси косдст

رنگ و بو در پیش ما بس کاسدست

Лек ту пастӣ сухан кардем паст

لیک تو پستی سخن کردیم پست

Ифтихор аз рангу бӯ ва аз макон

افتخار از رنگ و بو و از مکان

Ҳаст шодӣу фиреби кӯдакон

هست شادی و فریب کودکان