Рӯбаҳи андари ҳилаи пои худ фишурд

روبه اندر حیله پای خود فشرد

Риш хар бигирифт ва он харро бабрад

ریش خر بگرفت و آن خر را ببرد

Мутриби он хонқаҳи кӯ то ки тафт

مطرب آن خانقه کو تا که تفت

Даф занад ки хар бирафт ва хар бирафт

دف زند که خر برفت و خر برفت

Чунк харгӯшии баради ширӣ ба чоҳ

چونک خرگوشی برد شیری به چاه

Чун наёрад рӯбаҳии хар то гиёҳ

چون نیارد روبهی خر تا گیاه

Гӯшро бар банд ва афсунҳо махӯр

گوش را بر بند و افسونها مخور

Ҷузи фусуни он вале додгар

جز فسون آن ولی دادگر

Он фусуни хуштар аз ҳалвоӣ ӯ

آن فسون خوشتر از حلوای او

Онк сад ҳалвост хоки пой ӯ

آنک صد حلواست خاک پای او

Хнбҳои хусравонеи пари з май

خنبهای خسروانی پر ز می

Мояи барда аз май лабҳои вай

مایه برده از می لبهای وی

Ошиқ мебошад он ҷони баъӣд

عاشق می باشد آن جان بعید

Кӯ май лабҳои лаълашро надид

کو می لبهای لعلش را ندید

Оби ширин чун набинад мурғи кӯр

آب شیرین چون نبیند مرغ کور

Чун нагардад гирди чашмаи оби шӯр

چون نگردد گرد چشمهٔ آب شور

Мӯсои ҷони синаро сино кунад

موسی جان سینه را سینا کند

Тӯтӣони кӯрро бино кунад

طوطیان کور را بینا کند

Хусрави ширини ҷон навбат задаст

خسرو شیرین جان نوبت زدست

Лоҷарам дар шаҳри қанд арзон шудаст

لاجرم در شهر قند ارزان شدست

Юсуфони ғайби лашкар май кашанд

یوسفان غیب لشکر می‌کشند

Тангҳои қанду шукр май кашанд

تنگهای قند و شکر می‌کشند

Уштурони Мисрро рӯи сӯии мо

اشتران مصر را رو سوی ما

Бишанвед эй тӯтӣони бонг даро

بشنوید ای طوطیان بانگ درا

Шаҳри мо фардои пар аз шукр шавад

شهر ما فردا پر از شکر شود

Шукр арзонаст арзон тар шавад

شکر ارزانست ارزان‌تر شود

Дар шукр ғалатед эй ҳлўоиён

در شکر غلطید ای حلواییان

Ҳам чу тӯтии кӯрии сФроиён

هم‌چو طوطی کوری صفراییان

Нешикари кӯбед кор инасту бас

نیشکر کوبید کار اینست و بس

Ҷон бар афшонед ёр инасту бас

جان بر افشانید یار اینست و بس

Нақл бар нақласт ва май бар май ?ҳулло

نقل بر نقلست و می بر می هلا

Бар минора рӯ бизан бонги сало

بر مناره رو بزن بانگ صلا

Сирка на сола ширин ме шавад

سرکهٔ نه ساله شیرین می‌شود

Сангу мармари лаъл ва заррин ме шавад

سنگ و مرمر لعل و زرین می‌شود

Офтоби андари фалаки дстки занон

آفتاب اندر فلک دستک‌زنان

Зарраҳо чун ошиқони бозии кунон

ذره‌ها چون عاشقان بازی‌کنان

Чашмҳо махмур шуд аз сабзаи зор

چشمها مخمور شد از سبزه‌زار

Гул шукуфа мекунад бар шохсор

گل شکوفه می‌کند بر شاخسار

Чашми давлати саҳар мутлақ ме кунад

چشم دولت سحر مطلق می‌کند

Рӯҳ шуд Мансури ано алҳақ ме занад

روح شد منصور انا الحق می‌زند

Гар хариро май баради рӯбаҳи зи сар

گر خری را می‌برد روبه ز سر

Гӯи бабри ту хар мабош ва ғам махӯр

گو ببر تو خر مباش و غم مخور