Чунк бар кӯҳаши басӯии мараҷи барад

چونک بر کوهش بسوی مرج برد

То кунад шераш ба ҳамлаи хираду мард

تا کند شیرش به حمله خرد و مرد

Давр буд аз шер ва он шер аз набард

دور بود از شیر و آن شیر از نبرد

То ба наздик омадан сабрӣ накард

تا به نزدیک آمدن صبری نکرد

Гунбадӣ кард аз баландии шери ҳавл

گنبدی کرد از بلندی شیر هول

Худ набӯдаш қӯту имкони ҳавл

خود نبودش قوت و امکان حول

Хари з давраш диду баргашту гурез

خر ز دورش دید و برگشت و گریز

То ба зер кӯҳ тозон наъли рез

تا به زیر کوه تازان نعل ریز

Гуфт рӯбаҳи шерро эй шоҳи мо

گفت روبه شیر را ای شاه ما

Чун накардӣ сабр дар вақти вғо

چون نکردی صبر در وقت وغا

То ба наздик ту ояд он ғўӣ

تا به نزدیک تو آید آن غوی

То бондки ҳамлае ғолиби шӯй

تا باندک حمله‌ای غالب شوی

Макр шайтонаст таъҷилу шитоб

مکر شیطانست تعجیل و شتاب

Лутф раҳмонаст сабру эҳтисоб

لطف رحمانست صبر و احتساب

Давр буду ҳамларо дид ва гурехт

دور بود و حمله را دید و گریخت

Заъфи ту зоҳир шуду оби ту рехт

ضعف تو ظاهر شد و آب تو ریخت

Гуфт ман пиндоштам бар ҷост зӯр

گفت من پنداشتم بر جاست زور

То бад-ӣн ҳад менадонистам Фтўр

تا بدین حد می‌ندانستم فتور

Низ ҷўъу ҳоҷатам аз ҳади гузашт

نیز جوع و حاجتم از حد گذشت

Сабру ақлам аз тҷўъи ёваи гашт

صبر و عقلم از تجوع یاوه گشت

Гар туоне бори дигар аз хирад

گر توانی بار دیگر از خرد

Боз овардани мар ӯро мустарад

باز آوردن مر او را مسترد

Миннат бисёр дорам аз ту ман

منت بسیار دارم از تو من

Ҷаҳд кун бошад биориаш ба фан

جهد کن باشد بیاری‌اش به فن

Гуфт орегар худо ёрӣ диҳад

گفت آری گر خدا یاری دهد

Бар дил ӯ аз ъмии Меҳрӣ наад

بر دل او از عمی مهری نهد

Пас фаромӯшаш шавад ҳавлӣ ки дид

پس فراموشش شود هولی که دید

Аз харӣ ӯ набошад ин баъӣд

از خری او نباشد این بعید

Лек чун орми ман ӯро бар мтоз

لیک چون آرم من او را بر متاز

То ббодш надиҳӣ аз таъҷили боз

تا ببادش ندهی از تعجیل باز

Гуфт оре таҷриба кардам ки ман

گفت آری تجربه کردم که من

Сахти ранҷурам мхлхл гашта тан

سخت رنجورم مخلخل گشته تن

То ба наздикам наёяд хари тамом

تا به نزدیکم نیاید خر تمام

Ман наҷунбам хуфта бошам дар қавом

من نجنبم خفته باشم در قوام

Рафт рӯбаҳ гуфт эй шаҳи ҳимматӣ

رفت روبه گفت ای شه همتی

То бипушади ақл ӯро ғифлатӣ

تا بپوشد عقل او را غفلتی

Тавба ҳо кардаст хар бо кирдигор

توبه‌ها کردست خر با کردگار

Ки нагардад ғарра ҳар нобакор

که نگردد غرهٔ هر نابکار

Тавбаи ҳоошро ба фан бар ҳам занем

توبه‌هااش را به فن بر هم زنیم

Мо адуии ақл ва аҳд равшанем

ما عدوی عقل و عهد روشنیم

Каллаи хари гӯии фарзандони мост

کلهٔ خر گوی فرزندان ماست

Фкртши бозичаи дастони мост

فکرتش بازیچهٔ دستان ماست

Ақл ки он бошад зи даврони Зуҳал

عقل که آن باشد ز دوران زحل

Пеши ақл кул надорад он маҳал

پیش عقل کل ندارد آن محل

Аз Уториди вази Зуҳал доно шуд ӯ

از عطارد وز زحل دانا شد او

Мо з дод кирдигори лутфи ху

ما ز داد کردگار لطف‌خو

Илми алонсони хами тғрои мост

علم الانسان خم طغرای ماست

Илм ъанд аллоҳи мақсадҳои мост

علم عند الله مقصدهای ماست

Тарбияи он офтоб равшанем

تربیهٔ آن آفتاب روشنیم

Рабии алоълӣ аз он рӯ ме занем

ربی الاعلی از آن رو می‌زنیم

Таҷриба гар дорад ӯ бо ин ҳама

تجربه گر دارد او با این همه

Бишиканади сад таҷрибаи зини дмдмаҳ

بشکند صد تجربه زین دمدمه

Бўки тавбаи бишиканади он сусти ху

بوک توبه بشکند آن سست‌خو

Дар расад шавамӣ ашкстни дарав

در رسد شومی اشکستن درو