Зоҳидӣ дар ғзнӣ аз дониши мзӣ

زاهدی در غزنی از دانش مزی

Бади Муҳамади ном ва кунят сррзӣ

بد محمد نام و کنیت سررزی

Буд ифтораши сари руз ҳар шабӣ

بود افطارش سر رز هر شبی

Ҳафт сол ӯ доими андари матлабӣ

هفت سال او دایم اندر مطلبی

Бас аҷоиб дид аз шоҳи вуҷӯд

بس عجایب دید از شاه وجود

Лек мақсӯдаши ҷамоли шоҳ буд

لیک مقصودش جمال شاه بود

Бар сар ки рафт он аз хеши сайр

بر سر که رفت آن از خویش سیر

Гуфт бинмо ё фитодам ман ба зер

گفت بنما یا فتادم من به زیر

Гуфт номади муҳлати он мкрмт

گفت نامد مهلت آن مکرمت

Вари фурӯ уфтӣ намирӣ нкшмт

ور فرو افتی نمیری نکشمت

ӯ фурӯи афканди худро аз вдод

او فرو افکند خود را از وداد

Дар миёни умқи обии аўФтод

در میان عمق آبی اوفتاد

Чун намурда аз накас он ҷони сайри мард

چون نمرد از نکس آن جان‌سیر مرد

Аз фироқи марг бар худ навҳа кард

از فراق مرگ بر خود نوحه کرد

Кини ҳаёт ӯро чу маргӣ ме намӯд

کین حیات او را چو مرگی می‌نمود

Кори пешаш бозгўнаҳ гашта буд

کار پیشش بازگونه گشته بود

Мӯатро аз ғайб мекард ӯ кодӣ

موت را از غیب می‌کرد او کدی

Ани фии мўтӣ ҳаётӣ ме задӣ

ان فی موتی حیاتی می‌زدی

Мӯатро чун зиндагии қобил шуда

موت را چون زندگی قابل شده

Бо ҳалоки ҷони худ як дил шуда

با هلاک جان خود یک دل شده

Сайфу ханҷар чун алии райҳон ӯ

سیف و خنجر چون علی ریحان او

Наргису насрини адуии ҷон ӯ

نرگس و نسرین عدوی جان او

Бонг омад рӯи зи саҳрои сӯии шаҳр

بانگ آمد رو ز صحرا سوی شهر

Бонги турфа аз варои сару ҷҳр

بانگ طرفه از ورای سر و جهر

Гуфт эй донои розами мӯ ба мӯ

گفت ای دانای رازم مو به مو

Чаҳ кунам дар шаҳр аз хизмат бигӯ

چه کنم در شهر از خدمت بگو

Гуфт хизмати онки баҳри зли нафас

گفت خدمت آنک بهر ذل نفس

Хешросозӣ ту чун аббоси дбс

خویش را سازی تو چون عباس دبس

Муддатӣ аз ағниёи зар май ситон

مدتی از اغنیا زر می‌ستان

Пас ба даравишони мискин май расон

پس به درویشان مسکین می‌رسان

Хизматат инаст то як чанд гоҳ

خدمتت اینست تا یک چند گاه

Гуфт смъои тоъаҳ эй ҷони паноҳ

گفت سمعا طاعة ای جان‌پناه

Баси саволу баси ҷавобу моҷаро

بس سؤال و بس جواب و ماجرا

Бади миёни зоҳиду раби алўрӣ

بد میان زاهد و رب الوری

Ки замину осмони пар нур шуд

که زمین و آسمان پر نور شد

Дар мақолоти он ҳама мазкӯр шуд

در مقالات آن همه مذکور شد

Лек кӯтаҳ кардам он гуфтор ро

لیک کوته کردم آن گفتار را

То нанӯшад ҳар хасии асрор ро

تا ننوشد هر خسی اسرار را