Рӯ ба шаҳр оварад он фармон пазир
رو به شهر آورد آن فرمانپذیر
Шаҳри ғазнӣни гашт аз рӯйиши мунир
شهر غزنین گشت از رویش منیر
Аз фараҳи халқӣ ба истиқбол рафт
از فرح خلقی به استقبال رفت
ӯ дар омад аз раҳи дуздидаи тафт
او در آمد از ره دزدیده تفت
Ҷумлаи аъёну маон бар хостнд
جمله اعیان و مهان بر خاستند
Қасрҳо аз баҳр ӯ оростанд
قصرها از بهر او آراستند
Гуфт ман аз худнамоеи номдм
گفت من از خودنمایی نامدم
Ҷуз ба хорӣу гадои номдм
جز به خواری و گدایی نامدم
Нестам дар азми қолу қили ман
نیستم در عزم قال و قیل من
Дар ба дар гирдам ба кафи занбили ман
در به در گردم به کف زنبیل من
Бандаи фармонам ки амраст аз худо
بنده فرمانم که امرست از خدا
Ки гадо бошам гадо бошам гадо
که گدا باشم گدا باشم گدا
Дар гадои лафзи нодири новарам
در گدایی لفظ نادر ناورم
Ҷузи тариқи хас гадоён наспурам
جز طریق خس گدایان نسپرم
То шавам ғарқаи мазаллати ман тамом
تا شوم غرقهٔ مذلت من تمام
То сиқтҳо бишинавам аз хосу ом
تا سقطها بشنوم از خاص و عام
Амр ҳақ ҷонаст ва ман онро табаъ
امر حق جانست و من آن را تبع
ӯ тамаъ фармуд зли ман тамаъ
او طمع فرمود ذل من طمع
Чун тамаъ хоҳад зи ман султони дайн
چون طمع خواهد ز من سلطان دین
Хок бар фарқи қаноати баъди азин
خاک بر فرق قناعت بعد ازین
ӯ мазаллати хост кӣ иззати танам
او مذلت خواست کی عزت تنم
ӯ гадои хост кӣ мерай кунам
او گدایی خواست کی میری کنم
Баъди азин коду мазаллати ҷони ман
بعد ازین کد و مذلت جان من
Бист аббосанд дар анбони ман
بیست عباساند در انبان من
Шайх бар май гашти занбилӣ ба даст
شیخ بر میگشت زنبیلی به دست
Шийъи ллаҳи хоҷа тавфиқят ҳаст
شیء لله خواجه توفیقیت هست
Бартар аз курсӣу арши асрор ӯ
برتر از کرسی و عرش اسرار او
Шийъи ллаҳи шийъи ллаҳи кор ӯ
شیء لله شیء لله کار او
Анбиё ҳар як ҳамин фан ме зананд
انبیا هر یک همین فن میزنند
Халқи муфлиси кдиаҳ эшон ме кунанд
خلق مفلس کدیه ایشان میکنند
Ақрзўои аллоҳи ақрзўо аллоҳ ме зананд
اقرضوا الله اقرضوا الله میزنند
Бозгўн бар ансрўо аллоҳ ме тананд
بازگون بر انصروا الله میتنند
Дар ба дар ин шайх май оради ниёз
در به در این شیخ میآرد نیاز
Бар фалаки сад дар барои шайхи боз
بر فلک صد در برای شیخ باز
Ки он гадоӣ ки он ба ҷад мекард ӯ
که آن گدایی که آن به جد میکرد او
Баҳри яздон буд на аз баҳри гулӯ
بهر یزدان بود نه از بهر گلو
Вари бкрдӣ низ аз баҳри гулӯ
ور بکردی نیز از بهر گلو
Он гулӯ аз нур ҳақ дорад ғулув
آن گلو از نور حق دارد غلو
Дар ҳақ ӯ хӯрд нону шаҳду шер
در حق او خورد نان و شهد و شیر
Ба зи чиллаи вази се рӯзаи сад фақир
به ز چله وز سه روزهٔ صد فقیر
Нур менӯшад магӯ нон ме хӯрд
نور مینوشد مگو نان میخورد
Лола май корд ба сӯрат ме чарад
لاله میکارد به صورت میچرد
Чун шарорӣ кӯ хӯрд равғани зи шамъ
چون شراری کو خورد روغن ز شمع
Нур афзоед з хӯрдаш баҳри ҷамъ
نور افزاید ز خوردش بهر جمع
Нони хуриро гуфт ҳақи лотсрФўо
نانخوری را گفت حق لاتسرفوا
Нур хӯрданро нагуфтаст актФўо
نور خوردن را نگفتست اکتفوا
Он гулӯии ибтилои бади венаи гулӯ
آن گلوی ابتلا بد وین گلو
Фориғ аз исрофу омн аз ғулув
فارغ از اسراف و آمن از غلو
Амру фармон буд на ҳирсу тамаъ
امر و فرمان بود نه حرص و طمع
Он чунон ҷони ҳирсро набӯд табаъ
آن چنان جان حرص را نبود تبع
Гар бигӯед кимиёи мисро бидиҳ
گر بگوید کیمیا مس را بده
Ту ба ман худро тамаъ набӯд фара
تو به من خود را طمع نبود فره
Ганҷҳои хок то ҳафтуми тибқ
گنجهای خاک تا هفتم طبق
Арза карда буд пеши шайхи ҳақ
عرضه کرده بود پیش شیخ حق
Шайхи гуфтои холқои ман ошиқам
شیخ گفتا خالقا من عاشقم
Гар биҷӯем ғайри ту ман фосиқам
گر بجویم غیر تو من فاسقم
Ҳашт ҷинатгар дар орм дар назар
هشت جنت گر در آرم در نظر
Вар кунам хизмати ман аз хавфи сқр
ور کنم خدمت من از خوف سقر
Муъминӣ бошам саломати ҷӯии ман
مومنی باشم سلامتجوی من
Зонк ин ҳар ду буд ҳаззи бадан
زانک این هر دو بود حظ بدن
Ошиқӣ каз ишқ яздон хӯрд қӯт
عاشقی کز عشق یزدان خورد قوت
Сад бадан пешаш наярзад тараи тӯт
صد بدن پیشش نیرزد ترهتوت
Венаи бадан ки дорад он шайхи Фтн
وین بدن که دارد آن شیخ فطن
Чиз дигар гашт кам хониши бадан
چیز دگر گشت کم خوانش بدن
Ошиқи ишқи худои вонгоаҳи музд
عاشق عشق خدا وانگاه مزد
Ҷабраили мؤтмни вонгоаҳи дузд
جبرئیل مؤتمن وانگاه دزد
Ошиқи он Лайлии кӯру кабӯд
عاشق آن لیلی کور و کبود
Малики олами пеш ӯ як тара буд
ملک عالم پیش او یک تره بود
Пеш ӯ яксон шудаи бади хоку зар
پیش او یکسان شده بد خاک و زر
Зар чаҳ бошад ки набад ҷонро хатар
زر چه باشد که نبد جان را خطر
Шеру гургу дади азуи воқиф шуда
شیر و گرگ و دد ازو واقف شده
Ҳам чу хуишони гирд ӯ гирди омада
همچو خویشان گرد او گرد آمده
Кин шудаст аз хуии ҳайвони поки пок
کین شدست از خوی حیوان پاک پاک
Пари зи ишқу лаҳму шҳмши зҳрнок
پر ز عشق و لحم و شحمش زهرناک
Заҳр дад бошад шикаррези хирад
زهر دد باشد شکرریز خرد
Зонк нек нек бошад зиди бад
زانک نیک نیک باشد ضد بد
Лаҳми ошиқро наёрад хӯрд дад
لحم عاشق را نیارد خورد دد
Ишқ маърӯфаст пеши неку бад
عشق معروفست پیش نیک و بد
Вар хӯрд худ фии алмисли дому дадаш
ور خورد خود فیالمثل دام و ددش
Гӯшти ошиқ заҳр гардад бикашадаш
گوشت عاشق زهر گردد بکشدش
Ҳар чаҳ ҷуз ишқаст шуд мокўли ишқ
هر چه جز عشقست شد ماکول عشق
Ду ҷаҳони як донаи пеши нӯли ишқ
دو جهان یک دانه پیش نول عشق
Донае мари мурғро ҳаргиз хӯрд
دانهای مر مرغ را هرگز خورد
Коҳдони мари аспро ҳаргиз чарад
کاهدان مر اسپ را هرگز چرد
Бандагӣ кун то шӯии ошиқи лаъл
بندگی کن تا شوی عاشق لعل
Бандагӣ касбӣаст ояд дар амал
بندگی کسبیست آید در عمل
Бандаи озодӣ тамаъ дорад зи ҷад
بنده آزادی طمع دارد ز جد
Ошиқ озодӣ нахоҳад то абад
عاشق آزادی نخواهد تا ابد
Бандаи доими халъату адрорҷўст
بنده دایم خلعت و ادرارجوست
Халъати ошиқи ҳамаи дидори дӯст
خلعت عاشق همه دیدار دوست
Дар нагунҷад ишқ дар гуфт ва шунид
در نگنجد عشق در گفت و شنید
Ишқ дарёӣаст қаъраши нопадид
عشق دریاییست قعرش ناپدید
Қатраҳои баҳрро натавон шимурд
قطرههای بحر را نتوان شمرد
Ҳафт дарёи пеш он баҳраст хирад
هفت دریا پیش آن بحرست خرد
Ин сухан поён надорад эй фалон
این سخن پایان ندارد ای فلان
Бози рӯ дар қиссаи шайхи замон
باز رو در قصهٔ شیخ زمان