Ин сухан поён надорад Мустафо

این سخن پایان ندارد مصطفی

Арза кард имону пзрФти он Фтӣ

عرضه کرد ایمان و پذرُفت آن فتی

Он шаҳодатро ки фаррух бӯда аст

آن شهادت را که فَرُّخ بوده است

Бандҳои бастаро багушӯда аст

بندهای بسته را بگشوده است

Гашт муъмин гуфт ӯро Мустафо

گشت مؤمن، گفت او را مصطفی

Ки имшабон ҳам бош ту меҳмони мо

که امشبان هم باش تو مهمان ما

Гуфт валлоҳ то абади заифи туам

گفت والله تا ابد ضَیف تواَم

Ҳар куҷо бошам баҳри ҷо ки рӯм

هر کجا باشم بهر جا که روم

Зинда кардау мътқу дарбони ту

زنده کرده و مُعتَق و دربان تو

Ин ҷаҳон ва он ҷаҳон бар хон ту

این جهان و آن جهان بر خوان تو

Ҳар ки бгзинди ҷузин бгзидаҳ хон

هر که بگزیند جزین بگزیدهِ خوان

Оқибати дарди гулӯяши зи устихон

عاقبت دَرَّد گلویش ز استخوان

Ҳар ки сӯй хон ғайр ту равад

هر که سوی خوان غیر تو رود

Дев бо ӯ дон ки ҳам коса буд

دیو با او دان که هم‌کاسه بود

Ҳар ки аз ҳамсоягӣ ту равад

هر که از همسایگی تو رود

Дев бешаккӣ ки ҳамсоя ш шавад

دیو، بی‌شکی که همسایه‌اَش شود

Вар равад бе ту сафар ӯ дурдаст

ور رود بی‌تو سفر او دوردست

Деви бади ҳамроҳ ва ҳам суфра вайаст

دیو بد همراه و هم‌سفرهٔ ویست

Вар нишинад бар сари аспи шариф

ور نشیند بر سر اسپ شریف

Ҳосид моҳаст дев ӯро радиф

حاسد ماهست، دیو او را ردیف

Вар бача гирад азуи Шаҳноз ӯ

ور بچه گیرد ازو شهناز او

Дев дар наслаш буд анбоз ӯ

دیو در نسلش بود انباز او

Дар набӣ шоркҳм гуфтаст ҳақ

در نُبی شارکهُمُ گفته‌ست حق

Ҳам дар амвол ва дар авлод эй шафақ

هم در اموال و در اولاد ای شفق

Гуфт пайғомбари зи ғайби инро ҷлӣ

گفت پیغمبر ز غیب این را جَلی

Дар мақолоти наводир бо алӣ

در مقالات نوادر با عَلی

ё расӯли аллоҳи рисолатро тамом

یا رسول‌الله رسالت را تمام

Ту намӯдӣ ҳам чу шамс бе ғмом

تو نمودی هم‌چو شمسِ بی‌غمام

Ин ки ту кардӣ ду сад модар накард

این که تو کردی دو صد مادر نکرد

Исо аз афсунаш бо ъозр накард

عیسی از افسونش با عازَر نکرد

Аз ту ҷонам аз аҷал нак ҷони бабрад

از تو جانم از اجل نَک جان بِبُرد

Ъозр ар шуд зинда зон дами бози мард

عازر ار شد زنده زان دم باز مُرد

Гашти меҳмони расӯли он шаби араб

گشت مهمانِ رسول آن شب عرب

Шери як буз нима хӯрду басти лаб

شیر یک بز نیمه خورد و بست لب

Кард алҳоҳш бихӯр шеру рқоқ

کرد اِلحاحش بخور شیر و رُقاق

Гуфт гаштами сайри валлоҳ бе нифоқ

گفت گشتم سیر والله بی‌نفاق

Ин такаллуф нест неи номӯсу фан

این تکلف نیست نِی ناموس و فن

Сайртар гаштам аз онки дӯши ман

سیرتر گشتم از آنک دوش من

Дар аҷаби монданди ҷумлаи аҳли байт

در عجب ماندند جمله اهل بَیت

Пар шуд ин қандили зини як қатраи зят

پر شد این قندیل زین یک قطره زَیت؟

Ончи қӯти мурғи бобелӣ буд

آنچ قوت مرغ بابیلی بود

Сирии меъдаи чунин пелӣ шавад

سیری معدهٔ چنین پیلی شود؟

ФҷФҷаҳ афтод андари марду зан

فُجفُجه افتاد اندر مرد و زن

Қадар пашша мехӯрд он пели тан

قدر پشّه می‌خورد آن پیل‌تن

Ҳирсу ваҳми кофарӣ срзир шуд

حرص و وهم کافری سرزیر شد

Аждаҳо аз қӯти мӯрӣ сайр шуд

اژدها از قوت موری سیر شد

Он гадои чашмии куфр аз вай бирафт

آن گدا چشمیِ کفر از وی برفت

Лӯти имоняш ламтар карду зафт

لوت ایمانیش لَمتُر کرد و زَفت

Онк аз ҷўъи албқр ӯ май тпид

آنک از جوعُ البَقَر او می‌طپید

Ҳам чу Марями мива ҷинат бидид

هم‌چو مریم میوهٔ جنت بدید

Миваи ҷинати сӯии чашмаши шитофт

میوهٔ جنت سوی چشمش شتافت

Меъда чун дӯзахаш ором ёфт

معدهٔ چون دوزخش آرام یافت

Зоти имони неъмату лўтисти ҳавл

ذات ایمان نعمت و لوتیست هَول

эй қаноат карда аз имон ба қавл

ای قناعت کرده از ایمان به قَول