Баради харро рўбҳк то пеши шер

برد خر را روبهک تا پیش شیر

Пора пора кардаш он шери далер

پاره‌پاره کردش آن شیر دلیر

Ташна шуд аз кӯшиши он султони дад

تشنه شد از کوشش آن سلطان دد

Рафт сӯии чашма то обӣ хӯрд

رفت سوی چشمه تا آبی خورد

Рўбҳк хӯрд он ҷигарбанду дилаш

روبهک خورد آن جگربند و دلش

Он замон чун фурсатӣ шуд ҳосилаш

آن زمان چون فرصتی شد حاصلش

Шер чун вои гашт аз чашма ба хур

شیر چون وا گشت از چشمه به خوَر

Ҷуст дар хари дил на дили бад на ҷигар

جُست در خر دل نه دل بُد نه جگر

Гуфт рӯбаҳро ҷигари кӯи дил чаҳ шуд

گفت روبه را جگر کو دل چه شد

Ки набошад ҷонварро зини ду бад

که نباشد جانور را زین دو بُد

Гуфтгар будӣ варои дил ё ҷигар

گفت گر بودی ورا دل یا جگر

Кӣ бдинҷо омадӣ бор дигар

کی بدینجا آمدی بار دگر

Он қиёмати дида буду растхез

آن قیامت دیده بود و رستخیز

Вони зи кӯҳи афтодану ҳавлу гурез

وآن ز کوه افتادن و هول و گریز

Гар ҷигар будӣ варо ё дили бадӣ

گر جگر بودی ورا یا دل بدی

Бори дигар кӣ бар ту омадӣ ?

بار دیگر کی برِ تو آمدی؟

Чун набошад нури дил дил нест он

چون نباشد نور دل دل نیست آن

Чун набошад рӯҳи ҷуз гул нест он

چون نباشد روح جز گِل نیست آن

Он зҷоҷӣ ков надорад нури ҷон

آن زجاجی کاو ندارد نور جان

Бўлу қорўраҳи сет қандилаш махон

بول و قاروره‌ست قندیلش مخوان

Нур мисбоҳаст дод зулҷалол

نور مصباحست دادِ ذوالجلال

Санъат халқаст он шишау суфол

صنعت خلقست آن شیشه و سفال

Лоҷарам дар зарф бошад аътдод

لاجرم در ظرف باشد اعتداد

Дар лҳбҳо набӯд алои иттиҳод

در لهبها نبود الا اتحاد

Нури шаш қандил чун омехтанд

نور شش قندیل چون آمیختند

Нест андари нурашони аъдод ва чанд

نیست اندر نورشان اعداد و چند

Он ҷуҳуд аз зарфҳо мушрик шудаи сет

آن جهود از ظرفها مشرک شده‌ست

Нур дид он муъмину мадрак шудаи сет

نور دید آن مؤمن و مُدرِک شده‌ست

Чун назар бар зарф уфтад рӯҳ ро

چون نظر بر ظرف افتد روح را

Пас ду бинад шисроу Нӯҳ ро

پس دو بیند شیث را و نوح را

Ҷӯ ки обаш ҳаст ҷӯи худ он буд

جو که آبش هست جو خود آن بود

Одамӣ онаст ковро ҷон буд

آدمی آنست کاو را جان بوَد

Ин на мардонанд инҳо сӯратанд

این نه مردانند اینها صورتند

Мурда нонанд ва кушта шаҳватанд

مردهٔ نانند و کشتهٔ شهوتند