эй Аёзи ин меҳрҳо бар чорқӣ
ای ایاز این مهرها بر چارقی
Чист охири ҳам чу бар бути ошиқӣ
چیست آخر همچو بر بت عاشقی
Ҳам чу маҷнӯн аз рухи Лайлии хеш
همچو مجنون از رخ لیلی خویش
Кардае ту чорқиро дайну кеш
کردهای تو چارقی را دین و کیش
Бо ду куҳнаи меҳри ҷони омехта
با دو کهنه مهر جان آمیخته
Ҳар дуро дар ҳуҷрае овехта
هر دو را در حجرهای آویخته
Чанд гӯйӣ бо ду куҳнаи нави сухан
چند گویی با دو کهنه نو سخن
Дар ҷамодӣ май дамии сари куҳан
در جمادی میدمی سر کهن
Чун араб бо рубъу атлол эй Аёз
چون عرب با ربع و اطلال ای ایاز
Май кашӣ аз ишқ гуфт худ дароз
میکشی از عشق گفت خود دراز
Чорқти рубъ кадомин осифаст
چارقت ربع کدامین آصفست
Пӯстин гӯйӣ ки Крета Юсуфаст
پوستین گویی که کرتهٔ یوسفست
Ҳам чу тарсо ки шуморад бо кашиш
همچو ترسا که شمارد با کشش
Ҷурми яксолаи зиноу ғулу ғаш
جرم یکساله زنا و غل و غش
То биёмурзад кашиш зу он гуноҳ
تا بیامرزد کشش زو آن گناه
Афв ӯро афв донад аз илоҳ
عفو او را عفو داند از اله
Нест огаҳи он кашиш аз ҷурм ва дод
نیست آگه آن کشش از جرم و داد
Лек бас ҷодӯаст ишқу эътиқод
لیک بس جادوست عشق و اعتقاد
Дӯстӣу ваҳми сад Юсуфи тунд
دوستی و وهم صد یوسف تند
Асҳр аз Њорут ва морутаст худ
اسحر از هاروت و ماروتست خود
Сӯратӣ пайдо кунад бар ёд ӯ
صورتی پیدا کند بر یاد او
Ҷазби сӯрати орадат дар гуфту гӯ
جذب صورت آردت در گفت و گو
Рози гӯйии пеши сӯрати сад ҳазор
راز گویی پیش صورت صد هزار
Он чунон ки ёр гуяд пеши ёр
آن چنان که یار گوید پیش یار
На бидонҷо сӯратӣ на ҳайкалӣ
نه بدانجا صورتی نه هیکلی
Зода аз ваии сад аласт ва сад балӣ
زاده از وی صد الست و صد بلی
Он чунон ки модарии дили барда Эй
آن چنان که مادری دلبردهای
Пеши гӯри бачаи нўмрдаҳ Эй
پیش گور بچهٔ نومردهای
Розҳо гуяд ба ҷаду иҷтиҳод
رازها گوید به جد و اجتهاد
Май намояди зинда ӯро он ҷамод
مینماید زنده او را آن جماد
Ҳӣ ва қоим донад ӯ он хок ро
حی و قایم داند او آن خاک را
Чашм ва гӯшӣ донад ӯ хошок ро
چشم و گوشی داند او خاشاک را
Пеш ӯ ҳар зарраи он хоки гӯр
پیش او هر ذرهٔ آن خاک گور
Гӯш дорад ҳуш дорад вақти шӯр
گوش دارد هوش دارد وقت شور
Мустамеъ донад ба ҷади он хок ро
مستمع داند به جد آن خاک را
Хуши нигари ин ишқи соҳрнок ро
خوش نگر این عشق ساحرناک را
Ончунон бар хоки гӯри тоза ӯ
آنچنان بر خاک گور تازه او
Дам бидам хуш май наад бо ашки рӯ
دمبدم خوش مینهد با اشک رو
Ки буқати зиндагии ҳаргизи чунон
که بوقت زندگی هرگز چنان
Рӯй наниҳодаст бар пӯр чу ҷон
روی ننهادست بر پور چو جان
Аз азо чун чанд рӯзӣ бугзарад
از عزا چون چند روزی بگذرد
Оташи он ишқ ӯ сокин шавад
آتش آن عشق او ساکن شود
Ишқ бар мурда набошад пойдор
عشق بر مرده نباشد پایدار
Ишқро бар ҳии ҷони афзои дор
عشق را بر حی جانافزای دار
Баъд аз он зон гӯри худ хоб оядаш
بعد از آن زان گور خود خواب آیدش
Аз ҷамодии ҳам ҷамодӣ зоядаш
از جمادی هم جمادی زایدش
Зонк ишқи афсуни худ брбўд ва рафт
زانک عشق افسون خود بربود و رفت
Монад хокистар чу оташ рафт тафт
ماند خاکستر چو آتش رفت تفت
Онч бинад он ҷавон дар оина
آنچ بیند آن جوان در آینه
Пери андар хишт мебинад ҳама
پیر اندر خشت میبیند همه
Пери ишқи тест на риши сипед
پیر عشق تست نه ریش سپید
Дастгири сад ҳазорон ноумед
دستگیر صد هزاران ناامید
Ишқ сӯратҳо бисозад дар фироқ
عشق صورتها بسازد در فراق
Номусаввир сар кунад вақти тлоқ
نامصور سر کند وقت تلاق
Ки манам он асли асли ҳушу маст
که منم آن اصل اصل هوش و مست
Бар сувари он ҳасани акси мо бадаст
بر صور آن حسن عکس ما بدست
Пардаҳоро ин замони бардоштам
پردهها را این زمان برداشتم
Ҳасанро бе воситаи бФроштм
حسن را بیواسطه بفراشتم
Зонк бас бо акси ман дар бофтӣ
زانک بس با عکس من در بافتی
Қӯти таҷред зотам ёфтӣ
قوت تجرید ذاتم یافتی
Чун азин сӯи ҷазба ман шуд равон
چون ازین سو جذبهٔ من شد روان
ӯ кашишро менабинад дар миён
او کشش را مینبیند در میان
Мағфират мехоҳад аз ҷурму хато
مغفرت میخواهد از جرم و خطا
Аз пас он парда аз лутфи худо
از پس آن پرده از لطف خدا
Чун зи сангии чашмае ҷорӣ шавад
چون ز سنگی چشمهای جاری شود
Санги андари чашма мутаворӣ шавад
سنگ اندر چشمه متواری شود
Кас нахоҳад баъд аз он ӯро ҳаҷар
کس نخواهد بعد از آن او را حجر
Зонк ҷорӣ шуд аз он санги он гуҳар
زانک جاری شد از آن سنگ آن گهر
Косаҳо дони ин суварро вондрў
کاسهها دان این صور را واندرو
Ончи ҳақ резад бидон гирад улувва
آنچ حق ریزد بدان گیرد علو