Мейр чун оташ шуд ва бурҷаст рост

میر چون آتش شد و برجست راست

Гуфт бинмо хона зоҳид куҷост

گفت بنما خانهٔ زاهد کجاست

То бад-ӣни гурзи гарони кӯбами сараш

تا بدین گرز گران کوبم سرش

Он сар бе дониши модрғрш

آن سر بی‌دانش مادرغرش

ӯ чаҳ донад амри маърӯф аз сегӣ

او چه داند امر معروف از سگی

Толиб маърӯфӣасту шуҳрагӣ

طالب معروفی است و شُهرگی

То бад-ӣни солуси худро ҷо кунад

تا بدین سالوس خود را جا کند

То ба чизеи хештан пайдо кунад

تا به چیزی خویشتن پیدا کند

Кӯ надорад худ ҳунари алои ҳамон

کو ندارد خود هنر الا همان

Ки тслс мекунад бо ин ва он

که تسلس می‌کند با این و آن

ӯ агар девонаасту фитнаи ков

او اگر دیوانه است و فتنه‌کاو

Доруӣ девона бошад кири гов

داروی دیوانه باشد کیر گاو

То ки шайтон аз сараш берун равад

تا که شیطان از سرش بیرون رود

Бе лати хрбндгони хар чун равад

بی‌لت خربندگان خر چون رود

Мейри беруни ҷусти дбўсии бадаст

میر بیرون جست دبوسی بدست

Ним шаб омад ба зоҳиди ним маст

نیم شب آمد به زاهد نیم‌مست

Хости куштани марди зоҳидро зи хашм

خواست کشتن مرد زاهد را ز خشم

Марди зоҳиди гашти пинҳони зери пашм

مرد زاهد گشت پنهان زیر پشم

Мард зоҳид мешунид аз мейри он

مرد زاهد می‌شنید از میر آن

Зери пашми он расани тобони ниҳон

زیر پشم آن رسن‌تابان نهان

Гуфт дар рӯи гуфтани зиштии мард

گفت در رو گفتن زشتی مرد

Оина танд ки рӯро сахт кард

آینه تاند که رو را سخت کرد

Рӯй бояд оинаи вори оҳанӣн

روی باید آینه‌وار آهنین

Тот гуяд рӯй зишт худ бибин

تات گوید روی زشت خود ببین