Ҳар дамии фикрӣ чу меҳмони азиз

هر دمی فکری چو مهمان عزیز

Ояд андари синаи ?ут ҳар рӯз низ

آید اندر سینه‌ات هر روز نیز

Фикрро эй ҷон ба ҷои шахси дон

فکر را ای جان به جای شخص دان

Зонк шахс аз фикр дорад қадару ҷон

زانک شخص از فکر دارد قدر و جان

Фикри ғамгар роҳ шодӣ ме занад

فکر غم گر راه شادی می‌زند

Корсозиҳоӣ шодӣ ме кунад

کارسازیهای شادی می‌کند

Хона май рўбд ба тундӣ ӯ зи ғайр

خانه می‌روبد به تندی او ز غیر

То дар ояд шодии нави зи асли хайр

تا در آید شادی نو ز اصل خیر

намефишонд барги зард аз шохи дил

می‌فشاند برگ زرد از شاخ دل

То бирӯяд барги сабзи муттасил

تا بروید برگ سبز متصل

намекунад бехи сарвари куҳна ро

می‌کند بیخ سرور کهنه را

То хиромади завқи нав аз мо варо

تا خرامد ذوق نو از ما ورا

Ғам кунад бехи кажи пусида ро

غم کند بیخ کژ پوسیده را

То намояди бехи рӯи пӯшида ро

تا نماید بیخ رو پوشیده را

Ғами зи дил ҳар чаҳ бирезад ё барад

غم ز دل هر چه بریزد یا برد

Дар ивази ҳқо ки беҳтар оварад

در عوض حقا که بهتر آورد

Хоссаи онро ки яқинаш бошад ин

خاصه آن را که یقینش باشد این

Ки буд ғами бандаи аҳли яқин

که بود غم بندهٔ اهل یقین

Гар турш рӯе наёрад абру барқ

گر ترش‌رویی نیارد ابر و برق

Руз бисӯзад аз табассумҳои шарқ

رز بسوزد از تبسمهای شرق

Саъду наҳси андари дилат меҳмон шавад

سعد و نحس اندر دلت مهمان شود

Чун ситораи хона хона ме равад

چون ستاره خانه خانه می‌رود

Он замон ки ӯ муқӣми бурҷи тест

آن زمان که او مقیم برج تست

Бош ҳам чун толеъаши ширину чуст

باش هم‌چون طالعش شیرین و چست

То ки бо ма чун шавад ӯ муттасил

تا که با مه چون شود او متصل

Шукр гуяд аз ту бо султони дил

شکر گوید از تو با سلطان دل

Ҳафт соли Айюб бо сабру ризо

هفت سال ایوب با صبر و رضا

Дар балои хуш буд бо заифи худо

در بلا خوش بود با ضیف خدا

То чу во гардад балои сахти рӯ

تا چو وا گردد بلای سخت‌رو

Пеш ҳақ гуяд ба сдгўни шукр ӯ

پیش حق گوید به صدگون شکر او

Каз муҳаббат бо ман маҳбӯби каш

کز محبت با من محبوب کش

Рӯ накард Айюби як лаҳзаи турш

رو نکرد ایوب یک لحظه ترش

Аз вафоу хиҷлати илми худо

از وفا و خجلت علم خدا

Буд чун шеру асал ӯ бо бало

بود چون شیر و عسل او با بلا

Фикр дар сина дар ояд нав ба нав

فکر در سینه در آید نو به نو

Ханд хандони пеш ӯ ту бози рӯ

خند خندان پیش او تو باز رو

Ки аъзнии холиқии ман шара

که اعذنی خالقی من شره

Лои тҳрмнии анли ман барра

لا تحرمنی انل من بره

Раби аўзънии лашкари мо арӣ

رب اوزعنی لشکر ما اری

Лои тъқби ҳсраҳи лии ани мзӣ

لا تعقب حسرة لی ان مضی

Он замири рӯи туршро поси дор

آن ضمیر رو ترش را پاس‌دار

Он туршро чун шукри ширини шумор

آن ترش را چون شکر شیرین شمار

Абрро гар ҳаст зоҳири рӯи турш

ابر را گر هست ظاهر رو ترش

Гулшани орандаи сети абру шӯраи каш

گلشن آرنده‌ست ابر و شوره‌کش

Фикри ғамро ту мисоли абри дон

فکر غم را تو مثال ابر دان

Бо турши ту рӯи турш кам кун чунон

با ترش تو رو ترش کم کن چنان

Бўки он гавҳар ба даст ӯ буд

بوک آن گوهر به دست او بود

Ҷаҳд кун то аз ту ӯ розӣ равад

جهد کن تا از تو او راضی رود

Вар набошад гавҳар ва набӯд ғанӣ

ور نباشد گوهر و نبود غنی

Одати ширини худ афзӯн кунӣ

عادت شیرین خود افزون کنی

Ҷои дигар суд дорад одатат

جای دیگر سود دارد عادتت

Ногаҳони рӯзӣ бар ояд ҳоҷатат

ناگهان روزی بر آید حاجتت

Фкртӣ каз шодят монеъ шавад

فکرتی کز شادیت مانع شود

Он ба амру ҳикмат сонеъ шавад

آن به امر و حکمت صانع شود

Ту махон ду чори донгаш эй ҷавон

تو مخوان دو چار دانگش ای جوان

Бўк наҷмӣ бошаду соҳиби қирон

بوک نجمی باشد و صاحب‌قران

Ту магӯ фаръӣаст ӯро асли гир

تو مگو فرعیست او را اصل گیر

То буии пайваста бар мақсӯди чир

تا بوی پیوسته بر مقصود چیر

Вари ту онро фаръгирӣу музир

ور تو آن را فرع گیری و مضر

Чашми ту дар асл бошад мунтазир

چشم تو در اصل باشد منتظر

Заҳр омад интизори андари чшш

زهر آمد انتظار اندر چشش

Доимо дар марг бошӣ зон равиш

دایما در مرگ باشی زان روش

Асли дони онро бигираш дар канор

اصل دان آن را بگیرش در کنار

Бозираи доими зи марги интизор

بازره دایم ز مرگ انتظار