эй Аёзи пари ниёзи сидқи кеш
ای ایاز پر نیاز صدقکیش
Сидқи ту аз баҳр ва аз кӯҳаст беш
صدق تو از بحر و از کوهست بیش
На ба вақт шаҳватат бошад ъсор
نه به وقت شهوتت باشد عثار
Ки равад ақл чу кӯҳати коҳи вор
که رود عقل چو کوهت کاهوار
На ба вақти хашму кӣнаи сбрҳот
نه به وقت خشم و کینه صبرهات
Суст гардад дар қарор ва дар сабот
سست گردد در قرار و در ثبات
Мардӣ ин мардӣаст на ришу зикр
مردی این مردیست نه ریش و ذکر
Варна будӣ шоҳи мардони кири хар
ورنه بودی شاه مردان کیر خر
Ҳақ кро хондаст дар қуръони риҷол
حق کرا خواندست در قرآن رجال
Кӣ буд ин ҷисмро онҷои маҷол
کی بود این جسم را آنجا مجال
Рӯҳи ҳайвонро чаҳ қадараст эй падар
روح حیوان را چه قدرست ای پدر
Охир аз бозори қассобони гузар
آخر از بازار قصابان گذر
Сад ҳазорон сари ниҳода бар шикам
صد هزاران سر نهاده بر شکم
Арзашон аз дунба ва аз дам кам
ارزشان از دنبه و از دم کم
Руспӣ бошад ки аз ҷавлони кир
روسپی باشد که از جولان کیر
Ақл ӯ мӯшӣ шавад шаҳват чу шер
عقل او موشی شود شهوت چو شیر