Гуфт ъёзии навад бори омадам
گفت عیاضی نود بار آمدم
Тани бараҳнаи бўк захмӣ оядам
تن برهنه بوک زخمی آیدم
Тан бараҳна мешудам дар пеши тир
تن برهنه میشدم در پیش تیر
То яке тирӣ хӯрам ман ҷои гир
تا یکی تیری خورم من جایگیر
Тир хӯрдан бар гулӯ ё мақталӣ
تیر خوردن بر گلو یا مقتلی
Дар наёбади ҷузи шаҳидии мқблӣ
در نیابد جز شهیدی مقبلی
Бар танами як ҷойгаҳ безахм нест
بر تنم یک جایگه بیزخم نیست
Ин танам аз тир чун прўизнист
این تنم از تیر چون پرویزنیست
Лек бар мақтал наомад тирҳо
لیک بر مقتل نیامد تیرها
Кор бахтаст ин на ҷилдӣ ва дҳо
کار بخت است این نه جلدی و دها
Чун шаҳидии рӯзӣ ҷонам набӯд
چون شهیدی روزی جانم نبود
Рафтам андари хилват ва дар чиллаи зуд
رفتم اندر خلوت و در چله زود
Дар ҷиҳоди Акбари афкандами бадан
در جهاد اکبر افکندم بدن
Дар риёзат кардану лоғар шудан
در ریاضت کردن و لاغر شدن
Бонги табл ғозён омад ба гӯш
بانگ طبل غازیان آمد به گوش
Ки хиромеданд ҷяши ғзўкўш
که خرامیدند جیش غزوکوش
Нафас аз ботини маро овоз дод
نفس از باطن مرا آواز داد
Ки ба гӯш ҳис шунидам бомдод
که به گوش حس شنیدم بامداد
Хези ҳангом ғзо омад бирав
خیز هنگام غزا آمد برو
Хешро дар ғзў кардан кун гарав
خویش را در غزو کردن کن گرو
Гуфтам эй нафаси хабис бе вафо
گفتم ای نفس خبیث بیوفا
Аз куҷои майли ғзои ту аз куҷо
از کجا میل غزا تو از کجا
Рости гӯй эй нафаси кин ҳиялат гирист
راست گوی ای نفس کین حیلتگریست
Варна нафаси шаҳват аз тоъат барӣаст
ورنه نفس شهوت از طاعت بریست
Гар нагӯйӣ рости ҳамлаи ормат
گر نگویی راست حمله آرمت
Дар риёзати сахттар аФшормт
در ریاضت سختتر افشارمت
Нафас бонг оварад он дам аз дарун
نفس بانگ آورد آن دم از درون
Бо фасоҳат бе даҳони андари фусун
با فصاحت بیدهان اندر فسون
Ки маро ҳар рӯзи ӣнҷо май кашӣ
که مرا هر روز اینجا میکشی
Ҷони ман чун ҷони габрон май кашӣ
جان من چون جان گبران میکشی
Ҳеҷ касро нест аз ҳолами хабар
هیچ کس را نیست از حالم خبر
Ки марои ту май кашӣ бехобу хур
که مرا تو میکشی بیخواب و خور
Дар ғзои бҷҳм ба як захм аз бадан
در غزا بجهم به یک زخم از بدن
Халқ бинад мардӣу эсори ман
خلق بیند مردی و ایثار من
Гуфтам эй нФски мунофиқи зистӣ
گفتم ای نفسک منافق زیستی
Ҳам мунофиқ май марӣ ту чистӣ
هم منافق میمری تو چیستی
Дар ду олами ту марое бӯда Эй
در دو عالم تو مرایی بودهای
Дар ду олами ту чунин беҳуда Эй
در دو عالم تو چنین بیهودهای
Назр кардам ки зи хилвати ҳеҷ ман
نذر کردم که ز خلوت هیچ من
Сари буруни ноРом чу зиндаи сети ин бадан
سر برون نارم چو زندهست این بدن
Зонк дар хилват ҳар онч тан кунад
زانک در خلوت هر آنچ تن کند
На аз барои рӯй мард ва зан кунад
نه از برای روی مرد و زن کند
Ҷунбишу оромиши андари хилваташ
جنبش و آرامش اندر خلوتش
Ҷуз барои ҳақ набошад нияташ
جز برای حق نباشد نیتش
Ин ҷиҳод Акбараст он Асғараст
این جهاد اکبرست آن اصغرست
Ҳар ду кор рустамаст ва ҳайдараст
هر دو کار رستمست و حیدرست
Кори он кас нест кӯро ақлу ҳуш
کار آن کس نیست کو را عقل و هوش
Пурд аз тан чун биҷунбад днби мӯш
پرد از تن چون بجنبد دنب موش
Он чунон касро бибояд чун занон
آن چنان کس را بباید چون زنان
Давр бӯдан аз масоф ва аз синон
دور بودن از مصاف و از سنان
Суфеи он суфеи ин инат ҳайф
صوفیی آن صوفیی این اینت حیف
Он зи сӯзани куштаи инро туъмаи сайф
آن ز سوزن کشته این را طعمه سیف
Нақш сӯфӣ бошад ӯро нест ҷон
نقش صوفی باشد او را نیست جان
Суфиёни бадноми ҳам зини суфиён
صوفیان بدنام هم زین صوفیان
Бар дару девори ҷисми гули сиришт
بر در و دیوار جسم گلسرشت
Ҳақи зи ғайрати нақши сад сӯфии набшат
حق ز غیرت نقش صد صوفی نبشت
То зи саҳари он нақшҳо ҷунбон шавад
تا ز سحر آن نقشها جنبان شود
То Асои Мӯсавӣ пинҳон шавад
تا عصای موسوی پنهان شود
Нақшҳоро мехӯрд сидқи Асо
نقشها را میخورد صدق عصا
Чашми Фръўнисти пари гирду ҳсо
چشم فرعونیست پر گرد و حصا
Сӯфии дигари миёни сафи ҳарб
صوفی دیگر میان صف حرب
Андар омад бист бор аз баҳри зарб
اندر آمد بیست بار از بهر ضرب
Бо мусулмонон ба кофари вақти кар
با مسلمانان به کافر وقت کر
Вонгшт ӯ бо мусулмонон ба фар
وانگشت او با مسلمانان به فر
Захм хӯрду басти захмиро ки хӯрд
زخم خورد و بست زخمی را که خورد
Бори дигар ҳамла овараду набард
بار دیگر حمله آورد و نبرد
То намирад тан ба як захм аз газоф
تا نمیرد تن به یک زخم از گزاف
То хӯрд ӯ бист захми андари масоф
تا خورد او بیست زخم اندر مصاف
Ҳайфаш омад ки ба захмӣ ҷон диҳад
حیفش آمد که به زخمی جان دهد
Ҷони зи дасти сидқ ӯ осон раҳад
جان ز دست صدق او آسان رهد