Он яке будаш ба каф дар чли дирам
آن یکی بودش به کف در چل درم
Ҳар шаби афкандии яке дар об ӣам
هر شب افکندی یکی در آب یم
То ки гардад сахт бар нафаси муҷоз
تا که گردد سخت بر نفس مجاز
Дар тонеи дард ҷон кандан дароз
در تأنی درد جان کندن دراز
Бо мусулмонони бикр ӯ пеш рафт
با مسلمانان به کر او پیش رفت
Вақти фар ӯ во нагашт аз хасми тафт
وقت فر او وا نگشت از خصم تفت
Захм дигар хӯрд онро ҳам бибаст
زخم دیگر خورد آن را هم ببست
Бист Крети рмҳу тир аз ваии шикаст
بیست کرت رمح و تیر از وی شکست
Баъд аз он қӯт намонад афтод пеш
بعد از آن قوّت نماند افتاد پیش
Мақъади сидқ ӯ зи сидқи ишқи хеш
مقعد صدق او ز صدق عشق خویش
Сидқи ҷон додан буд ҳин собқўо
صدق جان دادن بود هین سابقوا
Аз набӣ бархон риҷоли сдқўо
از نبی برخوان رجال صدقوا
Ин ҳамаи мурдан на марг сӯратаст
این همه مردن نه مرگ صورت است
Ин бадани мари рӯҳро чун олатаст
این بدن مر روح را چون آلت است
эй басои хомӣ ки зоҳири хунаши рехт
ای بسا خامی که ظاهر خونش ریخت
Лек нафаси зиндаи он ҷониб гурехт
لیک نفس زنده آن جانب گریخت
Олаташ бишикасту раҳи зан зинда монад
آلتش بشکست و رهزن زنده ماند
Нафаси зиндаи сет арча мураккаб хӯн фишонд
نفس زندهست ارچه مرکب خون فشاند
Аспи кишту роҳ ӯ рафта нашуд
اسپ کشت و راه او رفته نشد
Ҷуз ки хому зишт ва ошуфта нашуд
جز که خام و زشت و آشفته نشد
Гар баҳри хӯни резеи гаштии шаҳид
گر به هر خونریزیی گشتی شهید
Кофарии куштаи бадии ҳам бўсъид
کافری کشته بدی هم بوسعید
эй басои нафаси шаҳиди муътамад
ای بسا نفس شهید معتمد
Мурда дар дунё чу зинда ме равад
مرده در دنیا چو زنده میرود
Рӯҳи раҳи зани марду тан ки теғ ӯст
روح رهزن مرد و تن که تیغ اوست
Ҳаст боқӣ дар кафи он ғзўҷўст
هست باقی در کف آن غزوجوست
Теғ он теғаст марди он мард нест
تیغ آن تیغست مرد آن مرد نیست
Лек ин сӯрати туро ҳайрон кунӣаст
لیک این صورت ترا حیران کنیست
Нафас чун мубаддил шавад ин теғи тан
نفس چون مبدل شود این تیغ تن
Бошад андари дасти сунъи зўолмнн
باشد اندر دست صنع ذوالمنن
Он яке мардӣаст қӯташи ҷумлаи дард
آن یکی مردیست قوتش جمله درد
Ин дигар мардии миёни тии ҳам чу гирд
این دگر مردی میانتی همچو گرد