Чанд рӯзии ҳам бар он бади баъд аз он

چند روزی هم بر آن بد بعد از آن

Шуд пушаймон ӯ аз он ҷурми гарон

شد پشیمان او از آن جرم گران

Дод савгандаши к-эии хўршидрў

داد سوگندش کای خورشیدرو

Бо Халифа зинч шуд рамзӣ магӯ

با خلیفه زینچ شد رمزی مگو

Чун бидид ӯро Халифаи масти гашт

چون بدید او را خلیفه مست گشت

Пас з бом афтод ӯро низ ташт

پس ز بام افتاد او را نیز طشت

Дид сад чандон ки васфаш карда буд

دید صد چندان که وصفش کرده بود

Кӣ буд худ дида монанди шунӯд

کی بود خود دیده مانند شنود

Васф тасвираст баҳри чашми ҳуш

وصف تصویرست بهر چشم هوش

Сӯрати он чашми дон на зон гӯш

صورت آن چشم دان نه زان گوش

Кард мардӣ аз сухани донеи савол

کرد مردی از سخن‌دانی سؤال

Ҳақ ва ботил чист эй некӯи мақол

حق و باطل چیست ای نیکو مقال

Гӯшро бигирифт ва гуфт ин ботиласт

گوش را بگرفت و گفت این باطلست

Чашм ҳақаст ва яқинаш ҳосиласт

چشم حقست و یقینش حاصلست

Он ба нисбат ботил омад пеши ин

آن به نسبت باطل آمد پیش این

Нисбатаст ағлаби суханҳо эй амин

نسبتست اغلب سخنها ای امین

зи офтоб ар кард хафоаши эҳтиҷоб

ز آفتاب ار کرد خفاش احتجاب

Нест маҳҷӯб аз хаёли офтоб

نیست محجوب از خیال آفتاب

Хавф ӯро худ хаёлаш ме диҳад

خوف او را خود خیالش می‌دهد

Он хаёлаши сӯй зулмат ме кашад

آن خیالش سوی ظلمت می‌کشد

Он хаёли нур май трсондш

آن خیال نور می‌ترساندش

Бар шаби зулмот май чФсондш

بر شب ظلمات می‌چفساندش

Аз хаёли душман ва тасвир ӯст

از خیال دشمن و تصویر اوست

Ки ту бар чФсидаҳ эй бар ёру дӯст

که تو بر چفسیده‌ای بر یار و دوست

Мўсёи кашфати лмъ бар ки фаррошат

موسیا کشفت لمع بر که فراشت

Он мхили тоб таҳқиқат надошт

آن مخیل تاب تحقیقت نداشت

Ҳин машав ғарраи бдонки қобилӣ

هین مشو غره بدانک قابلی

Мари хаёлашроу зини раҳи восилӣ

مر خیالش را و زین ره واصلی

Аз хаёл ҳарб наҳаросед кас

از خیال حرب نهراسید کس

Лои шуҷоъа қабл ҳарби ин дону бас

لا شجاعه قبل حرب این دان و بس

Бар хаёли ҳарби ҳизи андари фикр

بر خیال حرب حیز اندر فکر

намекунад чун рустамони сад кару фар

می‌کند چون رستمان صد کر و فر

Нақши рустам ки он ба ҳаммомӣ буд

نقش رستم که آن به حمامی بود

Қарни ҳамлаи фикр ҳар хомӣ буд

قرن حمله فکر هر خامی بود

Ин хаёли самъ чун мубсир шавад

این خیال سمع چون مبصر شود

Ҳиз чаҳ буд рустамӣ музтар шавад

حیز چه بود رستمی مضطر شود

Ҷаҳд кун каз гӯш дар чашмат равад

جهد کن کز گوش در چشمت رود

Онч ки он ботили бадасти он ҳақ шавад

آنچ که آن باطل بدست آن حق شود

Зон сипас гӯшт шавад ҳам табъи чашм

زان سپس گوشت شود هم طبع چشم

Гавҳарӣ гардад ду гӯши ҳам чу ишм

گوهری گردد دو گوش هم‌چو یشم

Блаки ҷумлаи тан чу ойӣна шавад

بلک جمله تن چو آیینه شود

Ҷумлаи чашму гавҳар сина шавад

جمله چشم و گوهر سینه شود

Гӯши ангезади хаёл ва он хаёл

گوش انگیزد خیال و آن خیال

Ҳаст даллолаи висоли он ҷамол

هست دلالهٔ وصال آن جمال

Ҷаҳд кун то ин хаёл афзӯн шавад

جهد کن تا این خیال افزون شود

То даллолаи раҳбар маҷнӯн шавад

تا دلاله رهبر مجنون شود

Он Халифаи гӯли ҳам як чанд низ

آن خلیفه گول هم یک چند نیز

Риш говӣ кард хуш бо он каниз

ریش گاوی کرد خوش با آن کنیز

Маликро ту малики ғарбу шарқи гир

ملک را تو ملک غرب و شرق گیر

Чун намемонад ту онро барқи гир

چون نمی‌ماند تو آن را برق گیر

Мамлакат кон менамонад ҷовдон

مملکت کان می‌نماند جاودان

эй дилати хуфтаи ту онро хоби дон

ای دلت خفته تو آن را خواب دان

То чаҳ хоҳӣ кард он бод ва бирават

تا چه خواهی کرد آن باد و بروت

Ки бигирад ҳам чу ҷаллодии гулӯат

که بگیرد هم‌چو جلادی گلوت

Ҳам дарин олам бидон ки момнист

هم درین عالم بدان که مامنیست

Аз мунофиқ кам шинав кӯ гуфт нест

از منافق کم شنو کو گفت نیست