Ҳуҷҷаташ инаст гуяд ҳар дамӣ

حجتش اینست گوید هر دمی

Гар бадии чизе дигар ҳам дидамӣ

گر بدی چیزی دگر هم دیدمی

Гар набинад кӯдакии аҳволи ақл

گر نبیند کودکی احوال عقل

Оқилӣ ҳаргиз кунад аз ақли нақл

عاقلی هرگز کند از عقل نقل

Вар набинад оқилии аҳволи ишқ

ور نبیند عاقلی احوال عشق

Кам нагардад моҳи никўФоли ишқ

کم نگردد ماه نیکوفال عشق

Ҳасани Юсуфи дида ихвон надид

حسن یوسف دیدهٔ اخوان ندید

Аз дили ёқӯб кӣ шуд нопадид

از دل یعقوب کی شد ناپدید

Мари Асоро чашми Мӯсо чӯб дид

مر عصا را چشم موسی چوب دید

Чашми ғайбии афъӣ ва ошӯб дид

چشم غیبی افعی و آشوب دید

Чашми сар бо чашми сар дар ҷанг буд

چشم سر با چشم سر در جنگ بود

Ғолиб омад чашми сар ҳуҷҷат намӯд

غالب آمد چشم سر حجت نمود

Чашми Мӯсои дасти худро даст дид

چشم موسی دست خود را دست دید

Пеши чашми ғайби нурии бади падед

پیش چشم غیب نوری بد پدید

Ин сухан поён надорад дар камол

این سخن پایان ندارد در کمال

Пеш ҳар маҳрӯм бошад чун хаёл

پیش هر محروم باشد چون خیال

Чун ҳақиқати пеш ӯ фараҷ ва гулӯаст

چون حقیقت پیش او فرج و گلوست

Кам баён кун пеш ӯ асрори дӯст

کم بیان کن پیش او اسرار دوست

Пеши мо фараҷ ва гулӯ бошад хаёл

پیش ما فرج و گلو باشد خیال

Лоҷарам ҳар дами намояди ҷони ҷамол

لاجرم هر دم نماید جان جمال

Ҳар киро фараҷу гулӯи ойин ва хуаст

هر که را فرج و گلو آیین و خوست

Он лаками дайн вале дайн баҳр ӯст

آن لکم دین ولی دین بهر اوست

Бо чунон инкор кӯтаҳ кун сухан

با چنان انکار کوته کن سخن

Аҳмдо кам гӯй бо габри куҳан

احمدا کم گوی با گبر کهن