эй Аёз акнӯн нагӯйӣ кини гуҳар

ای ایاز اکنون نگویی کین گهر

Чанд май арзади бад-ӣни тобу ҳунар

چند می‌ارزد بدین تاب و هنر

Гуфт афзӯни зонч тонам гуфт ман

گفت افزون زانچ تانم گفت من

Гуфт акнӯн зуди хирадаш дар шикан

گفت اکنون زود خردش در شکن

Сангҳо дар остин будаш шитоб

سنگها در آستین بودش شتاب

Хирад кардаш пеш ӯ буд он савоб

خرد کردش پیش او بود آن صواب

зи иттифоқи толеъ бо давлаташ

ز اتفاق طالع با دولتش

Даст дод он лаҳзаи нодири ҳикматаш

دست داد آن لحظه نادر حکمتش

ё ба хоби ин дида буд он пари сафо

یا به خواب این دیده بود آن پر صفا

Карда буд андари бағали ду санг ро

کرده بود اندر بغل دو سنگ را

Ҳам чу Юсуф ки даруни қаъри чоҳ

هم‌چو یوسف که درون قعر چاه

Кашф шуд поёни кораш аз илоҳ

کشف شد پایان کارش از اله

Ҳар киро фатҳу зафар пайғом дод

هر که را فتح و ظفر پیغام داد

Пеш ӯ як шуд мурод ва бе мурод

پیش او یک شد مراد و بی‌مراد

Ҳар ки поиндон вай шуд васли ёр

هر که پایندان وی شد وصل یار

ӯ чаҳ тарсад аз шикасту корзор

او چه ترسد از شکست و کارزار

Чун яқини гашташ ки хоҳад кард мот

چون یقین گشتش که خواهد کرد مات

Фӯти асп ва пел ҳасташ тараот

فوت اسپ و پیل هستش ترهات

Гар баради аспаш ҳар онк асп ҷӯаст

گر برد اسپش هر آنک اسپ‌جوست

Аспи рӯи гӯ на ки пеш оҳанг ӯст

اسپ رو گو نه که پیش آهنگ اوست

Мардро бо асп кӣ хешӣ буд

مرد را با اسپ کی خویشی بود

Ишқи аспаш аз паии пешӣ буд

عشق اسپش از پی پیشی بود

Баҳри сӯратҳо макаши чандини зҳир

بهر صورتها مکش چندین زحیر

Бе сдоъи сӯратӣ маънӣ бигир

بی‌صداع صورتی معنی بگیر

Ҳаст зоҳидро ғами поёни кор

هست زاهد را غم پایان کار

То чаҳ бошад ҳол ӯ рӯзи шумор

تا چه باشد حال او روز شمار

Орифони з оғоз гашта ҳӯшманд

عارفان ز آغاز گشته هوشمند

Аз ғаму аҳволи охир фориғ анд

از غم و احوال آخر فارغ‌اند

Буд орифро ҳамин хавфу раҷо

بود عارف را همین خوف و رجا

Собиқа доняш хӯрд он ҳар ду ро

سابقه‌دانیش خورد آن هر دو را

Дид кӯи собиқ зироат кард моаш

دید کو سابق زراعت کرد ماش

ӯ ҳаме донад чаҳ хоҳад буд чош

او همی‌داند چه خواهد بود چاش

Орифаст ва боз раст аз хавфу бим

عارفست و باز رست از خوف و بیم

Ҳои ҳўро кард теғи ҳақи ду ним

های هو را کرد تیغ حق دو نیم

Буд ӯро биму аўмид аз худо

بود او را بیم و اومید از خدا

Хавф фонӣ шуд аёни гашти он раҷо

خوف فانی شد عیان گشت آن رجا

Чун шикаст ӯ гавҳари хоси он замон

چون شکست او گوهر خاص آن زمان

Зон амирон хост сад бонгу фиғон

زان امیران خاست صد بانگ و فغان

Кин чаҳ бе бокист валлоҳ кофараст

کین چه بی‌باکیست والله کافرست

Ҳар ки ин пари нури гавҳарро шикаст

هر که این پر نور گوهر را شکست

Вони ҷамоати ҷумла аз ҷаҳлу ъмо

وآن جماعت جمله از جهل و عما

Дар шикаста дар амри шоҳ ро

دَر شکسته دُرِّ امر شاه را

Қӣматии гавҳари натиҷаи меҳр ва ваад

قیمتی گوهر نتیجهٔ مهر و ود

Бар чунон хотир чаро пӯшида шуд

بر چنان خاطر چرا پوشیده شد