Пас Аёзи мҳроФзо бар ҷаҳид

پس ایاز مهرافزا بر جهید

Пеши тахти он Улуғи султони давид

پیش تخت آن الغ سلطان دوید

Саҷда Эй карду гулӯӣ худ гирифт

سجده‌ای کرد و گلوی خود گرفت

К-эии Қубодӣ каз ту чархи оради шигифт

کای قبادی کز تو چرخ آرد شگفت

эй ҳумое ки ҳумоёни фаррухӣ

ای همایی که همایان فرخی

Аз ту доранду саховат ҳар сахӣ

از تو دارند و سخاوت هر سخی

эй карӣмӣ ки карамҳои ҷаҳон

ای کریمی که کرمهای جهان

Маҳв гардад пеши эсорати ниҳон

محو گردد پیش ایثارت نهان

эй латифӣ ки гул сурхат бидид

ای لطیفی که گل سرخت بدید

Аз хиҷолати перҳанро бар дарид

از خجالت پیرهن را بر درید

Аз Ғафурии ту ғуфрони чашми сайр

از غفوری تو غفران چشم‌سیر

Рӯбаҳон бар шер аз афви ту чир

روبهان بر شیر از عفو تو چیر

Ҷуз ки афви ту кро дорад санад

جز که عفو تو کرا دارد سند

Ҳар ки бо амри ту бе бокӣ кунад

هر که با امر تو بی‌باکی کند

Ғифлату густохии ин муҷримон

غفلت و گستاخی این مجرمان

Аз вуфӯри афви тест эй ъФўрон

از وفور عفو تست ای عفوران

Доимои ғифлати зи густохии дамад

دایما غفلت ز گستاخی دمد

Ки баради таъзим аз дидаи Ромад

که برد تعظیم از دیده رمد

Ғифлату нисён бад омӯхта

غفلت و نسیان بد آموخته

зи оташ таъзим гардад сӯхта

ز آتش تعظیم گردد سوخته

Ҳайбаташи бедорӣ ва Фтнт диҳад

هیبتش بیداری و فطنت دهد

Саҳви нисён аз дилаши беруни ҷаҳд

سهو نسیان از دلش بیرون جهد

Вақти ғорат хоб ноед халқ ро

وقت غارت خواب ناید خلق را

То бнрбоид касе зу далқ ро

تا بنرباید کسی زو دلق را

Хоб чун дар май Ромад аз бими далқ

خواب چون در می‌رمد از بیم دلق

Хоби нисён кӣ буд бо бими ҳалқ

خواب نسیان کی بود با بیم حلق

Лотؤохз ан насино шуд гувоҳ

لاتؤاخذ ان نسینا شد گواه

Ки буд нисёни бўҷҳии ҳам гуноҳ

که بود نسیان بوجهی هم گناه

Зонк асткмоли таъзим ӯ накард

زانک استکمال تعظیم او نکرد

Варна нисён дар наёвардӣ набард

ورنه نسیان در نیاوردی نبرد

Гарчи нисёни лобуду ночор буд

گرچه نسیان لابد و ناچار بود

Дар сабаб варзидан ӯ мухтор буд

در سبب ورزیدن او مختار بود

Ки тҳоўн кард дар таъзимҳо

که تهاون کرد در تعظیمها

То ки нисёни зод ё саҳву хато

تا که نسیان زاد یا سهو و خطا

Ҳам чу мастии кӯ ҷиноятҳо кунад

هم‌چو مستی کو جنایتها کند

Гуяд ӯ маъзӯр будам ман зи худ

گوید او معذور بودم من ز خود

Гуядаш лекини сабаб эй зшткор

گویدش لیکن سبب ای زشتکار

Аз ту бад дар рафтан он ихтиёр

از تو بد در رفتن آن اختیار

Бе худии номади бахуд таш хондӣ

بی‌خودی نامد بخود تش خواندی

Ихтиёрат худ нашуд таш ронадӣ

اختیارت خود نشد تش راندی

Гар раседӣ мастӣ бе ҷаҳди ту

گر رسیدی مستی بی‌جهد تو

Ҳифз кардӣ соқии ҷони аҳди ту

حفظ کردی ساقی جان عهد تو

Пушти дорат будӣ ӯу узрхоҳ

پشت‌دارت بودی او و عذرخواه

Ман ғуломи зулати масти илоҳ

من غلام زلت مست اله

Афвҳои ҷумлаи олами зарра Эй

عفوهای جمله عالم ذره‌ای

Акси афват эй зи ту ҳар баҳра Эй

عکس عفوت ای ز تو هر بهره‌ای

Афвҳо гуфта санои афви ту

عفوها گفته ثنای عفو تو

Нест кФўши аиҳо анноси атқўо

نیست کفوش ایها الناس اتقوا

Ҷонишони бахшу зи худашони ҳам марон

جانشان بخش و ز خودشان هم مران

Коми ширин туанд эй Комрон

کام شیرین تو اند ای کامران

Раҳм кун бар вай ки рӯй ту бидид

رحم کن بر وی که روی تو بدید

Фурқати талхи ту чун хоҳад кашид

فرقت تلخ تو چون خواهد کشید

Аз фироқу ҳиҷр май гӯйии сухан

از فراق و هجر می‌گویی سخن

Ҳар чаҳ хоҳӣ кун валикин ин макун

هر چه خواهی کن ولیکن این مکن

Сад ҳазорон марги талхи шаст ту

صد هزاران مرگ تلخ شصت تو

Нест монанди фироқ рӯй ту

نیست مانند فراق روی تو

Талхии ҳиҷр аз зукур ва аз анос

تلخی هجر از ذکور و از اناث

Даври дор эй муҷримонро мстғос

دور دار ای مجرمان را مستغاث

Бар умеди васли ту мурдан хушаст

بر امید وصل تو مردن خوشست

Талхии ҳиҷри ту фавқ оташаст

تلخی هجر تو فوق آتشست

Габр мегуяд миёни он сқр

گبر می‌گوید میان آن سقر

Чаҳ ғамам будӣ гарм кардӣ назар

چه غمم بودی گرم کردی نظر

Кони назари ширинкунанда рнҷҳост

کان نظر شیرین کنندهٔ رنجهاست

Соҳиронро хунбҳоии даст ва пост

ساحران را خونبهای دست و پاست