Пар худ мекунад тоўсӣ ба дашт

پر خود می‌کند طاوسی به دشت

Як ҳакимии рафта буд онҷои бгшт

یک حکیمی رفته بود آنجا بگشت

Гуфт тоўсои чунин пари суннӣ

گفت طاوسا چنین پر سنی

Бедареғ аз бех чун барме кунӣ

بی‌دریغ از بیخ چون برمی‌کنی

Худ дилат чун медиҳад то ин ҳлл

خود دلت چون می‌دهد تا این حلل

Бар кунӣ андозяш андари вҳл

بر کنی اندازیش اندر وحل

Ҳар партро аз азизӣу писанд

هر پرت را از عزیزی و پسند

Ҳофизон дар тай мусҳаф ме ниҳанд

حافظان در طی مصحف می‌نهند

Баҳри таҳрики ҳавои сӯдманд

بهر تحریک هوای سودمند

Аз пари ту бодбизн ме кунанд

از پر تو بادبیزن می‌کنند

Ин чаҳ ношукрӣ ва чаҳ бе бокист

این چه ناشکری و چه بی‌باکیست

Ту наме доне ки наққошаш кист

تو نمی‌دانی که نقاشش کیست

ё ҳамеи доне ва нозӣ ме кунӣ

یا همی‌دانی و نازی می‌کنی

Қосдои қалъ тарозӣ ме кунӣ

قاصدا قلع طرازی می‌کنی

эй басои нозо ки гардад он гуноҳ

ای بسا نازا که گردد آن گناه

Афканди мари бандаро аз чашми шоҳ

افکند مر بنده را از چشم شاه

Ноз кардан хуштар ояд аз шукр

ناز کردن خوشتر آید از شکر

Лек кам хояш ки дорад сад хатар

لیک کم خایش که دارد صد خطر

Эмин ободаст он роҳи ниёз

ایمن آبادست آن راه نیاز

Тарки нозаши гир ва бо он раҳ бисоз

ترک نازش گیر و با آن ره بساز

эй басо нозоўрӣ зад пару бол

ای بسا نازآوری زد پر و بال

Охири аламри он бар он кас шуд вабол

آخر الامر آن بر آن کس شد وبال

Хушии ноз ар дамии бФроздт

خوشی ناز ار دمی بفرازدت

Биму тарси мзмрши бгдоздт

بیم و ترس مضمرش بگدازدت

Венаи ниёз ар чаҳ ки лоғар ме кунад

وین نیاز ار چه که لاغر می‌کند

Садрро чун бадар анвар ме кунад

صدر را چون بدر انور می‌کند

Чун зи мурдаи зинда берун ме кашад

چون ز مرده زنده بیرون می‌کشد

Ҳар ки мурдаи гашт ӯ дорад рушд

هر که مرده گشت او دارد رشد

Чун зи зиндаи мурда берун ме кунад

چون ز زنده مرده بیرون می‌کند

Нафаси зиндаи сӯии маргӣ май тунд

نفس زنده سوی مرگی می‌تند

Мурдаи шӯ то махраҷи алҳии алсмд

مرده شو تا مخرج الحی الصمد

Зиндае зини мурда берун оварад

زنده‌ای زین مرده بیرون آورد

Даии шӯии бинии ту ихроҷи баҳор

دی شوی بینی تو اخراج بهار

Лайли гардии бинӣ аилоҷ наҳор

لیل گردی بینی ایلاج نهار

Бар макун он пар ки напазирад руфӯ

بر مکن آن پر که نپذیرد رفو

Рӯй мхрош аз азо эй хуби рӯ

روی مخراش از عزا ای خوب‌رو

Ончунон рӯе ки чун шамси зҳост

آنچنان رویی که چون شمس ضحاست

Ончунон рухро харошидан хатост

آنچنان رخ را خراشیدن خطاست

Захми нохун бар чунон рухи коФрист

زخم ناخن بر چنان رخ کافریست

Ки рухи ма дар фироқ ӯ гирист

که رخ مه در فراق او گریست

ё наме бинии ту рӯй хеш ро

یا نمی‌بینی تو روی خویش را

Тарк кун хуии лҷоҷи андеш ро

ترک کن خوی لجاج اندیش را