Бар макун парроу дил бар кун азу

بَرمَکن پر را و دل برکن ازو

Зонк шарти ин ҷиҳод омад аду

زانک شرط این جهاد آمد عدو

Чун аду набӯд ҷиҳод омад маҳол

چون عدو نبود جهاد آمد محال

Шаҳватат набӯд набошад амтсол

شهوتت نبود نباشد امتثال

Сабр набӯд чун набошад майли ту

صبر نبود چون نباشد میل تو

Хасм чун набӯд чаҳ ҳоҷати ҳияли ту

خصم چون نبود چه حاجت حیل تو

Ҳин макун худро хсӣ рҳбон машав

هین مکن خود را خصی رهبان مشو

Зонк иффат ҳаст шаҳватро гарав

زانک عفت هست شهوت را گرو

Беҳаво наҳй аз ҳаво мумкин набӯд

بی‌هوا نهی از هوا ممکن نبود

Ғозе бар мурдагон натавон намӯд

غازیی بر مردگان نتوان نمود

АнФқўо гуфтаст пас кспӣ бикун

انفقوا گفته‌ست پس کسپی بکن

Зонк набӯд харҷ бе дахли куҳан

زانک نبود خرج بی‌دخل کهن

Гарчи оварад анФқўоро мутлақ ӯ

گرچه آورد انفقوا را مطلق او

Ту бихон ки аксбўои сами анФқўо

تو بخوان که اکسبوا ثم انفقوا

Ҳам чунон чун шоҳ фармуд асбрўо

هم‌چنان چون شاه فرمود اصبروا

Рағбатӣ бояд казон тобии ту рӯ

رغبتی باید کزان تابی تو رو

Пас клўо аз баҳр дом шаҳватаст

پس کلوا از بهر دام شهوتست

Баъд аз он лотсрФўо он иффатаст

بعد از آن لاتسرفوا آن عفتست

Чунк мҳмўл ба набӯд лдиаҳ

چونک محمول به نبود لدیه

Нест мумкин буд мҳмўли алайҳ

نیست ممکن بود محمول علیه

Чунк ранҷ сабр набӯд мари туро

چونک رنج صبر نبود مر ترا

Шарт набӯд пас фурӯ ноед ҷазо

شرط نبود پس فرو ناید جزا

Ҳбзои он шарту шодои он ҷазо

حبذا آن شرط و شادا آن جزا

Он ҷазои дили навози ҷони Фзо

آن جزای دل‌نواز جان‌فزا