Зин бифармудаст он огаҳи расӯл

زین بفرمودست آن آگه رسول

Ки ҳар онки мард ва кард аз тани нузул

که هر آنک مرد و کرد از تن نزول

Набӯд ӯро ҳасрати нақлону мӯат

نبود او را حسرت نقلان و موت

Лек бошад ҳасрати тақсиру фӯт

لیک باشد حسرت تقصیر و فوت

Ҳар ки мерад худ тмнӣ бошадаш

هر که میرد خود تمنی باشدش

Ки бадии зини пеши нақли мақсадаш

که بدی زین پیش نقل مقصدش

Гар буд бад то бадии камтари бадӣ

گر بود بد تا بدی کمتر بدی

Вари тақӣ то хона зутар омадӣ

ور تقی تا خانه زوتر آمدی

Гуяд он бад бехабар мебӯда ам

گوید آن بد بی‌خبر می‌بوده‌ام

Дам ба дами ман парда меафзӯда ам

دم به دم من پرده می‌افزوده‌ام

Гар азин зӯдтари марои маъбари бадӣ

گر ازین زودتر مرا معبر بدی

Ин ҳиҷоб ва пардаам камтари бадӣ

این حجاب و پرده‌ام کمتر بدی

Аз ҳарисӣ кам дарон рӯй қнўъ

از حریصی کم دران روی قنوع

Вази такаббур кам дарон чеҳраи хушўъ

وز تکبر کم دران چهرهٔ خشوع

Ҳам чунин аз бухл кам дар рӯй ҷӯад

هم‌چنین از بخل کم در روی جود

Вази блисии чеҳраи хуби суҷуд

وز بلیسی چهرهٔ خوب سجود

Бар макун он пари хулди орой ро

بر مکن آن پر خلد آرای را

Бар макун он пари раҳи паймоӣ ро

بر مکن آن پر ره‌پیمای را

Чун шунид ин панд дар ваии бнгрист

چون شنید این پند در وی بنگریست

Баъд аз он дар навҳа омад ме гирист

بعد از آن در نوحه آمد می‌گریست

Навҳау гиряи дарози дардманд

نوحه و گریهٔ دراز دردمند

Ҳар ки онҷо буд бар гиря ш фиканд

هر که آنجا بود بر گریه‌ش فکند

Вонк мепурсед пар кандан з чист

وآنک می‌پرسید پر کندن ز چیست

Беҷавобӣ шуд пушаймон ме гирист

بی‌جوابی شد پشیمان می‌گریست

Каз фузулии ман чаро пурсидамаш

کز فضولی من چرا پرسیدمش

ӯ зи ғами пар буд шўронидмш

او ز غم پر بود شورانیدمش

намечакид аз чашмтар бар хоки об

می‌چکید از چشم تر بر خاک آب

Андари он ҳар қатраи мударраҷи сад ҷавоб

اندر آن هر قطره مدرج صد جواب

Гиря бо сидқ бар ҷонҳо занад

گریهٔ با صدق بر جانها زند

То ки чарху аршро гирён кунад

تا که چرخ و عرش را گریان کند

Ақл ва дилҳо бегумон аршӣ анд

عقل و دلها بی‌گمان عرشی‌اند

Дар ҳиҷоб аз нур аршӣ ме зӣанд

در حجاب از نور عرشی می‌زیند