Мурғакии андари шикори карам буд

مرغکی اندر شکار کرم بود

Гурба фурсат ёфт ӯро дар рабӯд

گربه فرصت یافت او را در ربود

Оклу мокўл буд ва бе хабар

آکل و ماکول بود و بی‌خبر

Дар шикори худ зи сайёдӣ дигар

در شکار خود ز صیادی دگر

Дузд гарчи дар шикори колаи ист

دزد گرچه در شکار کاله‌ایست

Шаҳна бо хасмонаш дар дунболаи ист

شحنه با خصمانش در دنباله‌ایست

Ақл ӯ машғӯли рахту қуфл ва дар

عقل او مشغول رخت و قفل و در

Ғофил аз шаҳнаи сет ва аз оҳи саҳар

غافل از شحنه‌ست و از آه سحر

ӯ чунон ғарқаст дар савдои худ

او چنان غرقست در سودای خود

Ғофиласт аз толибу ҷӯёии худ

غافلست از طالب و جویای خود

Гар ҳашиши об ва ҳавоӣ ме хӯрд

گر حشیش آب و هوایی می‌خورد

Меъдаи ҳайвонаш дар пай ме чарад

معدهٔ حیوانش در پی می‌چرد

Окл ва мокўл омад он гиёҳ

آکل و ماکول آمد آن گیاه

Ҳам чунин ҳар ҳасте ғайри илоҳ

هم‌چنین هر هستیی غیر اله

Ва ҳўи итъмкму лои итъм чу ӯст

و هو یطعمکم و لا یطعم چو اوست

Нест ҳақи мокўлу окли лаҳму пӯст

نیست حق ماکول و آکل لحم و پوست

Оклу мокўл кӣ эмин буд

آکل و ماکول کی ایمن بود

зи оклӣ ки андари камӣни сокин буд

ز آکلی که اندر کمین ساکن بود

Амни мокўлон ҷзўб мотамаст

امن ماکولان جذوب ماتمست

Рӯ бидон даргоҳи кӯи ло итъм аст

رو بدان درگاه کو لا یطعم است

Ҳар хаёлиро хаёлӣ ме хӯрд

هر خیالی را خیالی می‌خورد

Фикри он фикр дигарро ме чарад

فکر آن فکر دگر را می‌چرد

Ту нетоне каз хаёлии вои раҳе

تو نتانی کز خیالی وا رهی

ё бхспӣ ки аз он беруни ҷҳӣ

یا بخسپی که از آن بیرون جهی

Фикр занбӯраст ва он хоби ту об

فکر زنبورست و آن خواب تو آب

Чун шӯии бедор боз ояд збоб

چون شوی بیدار باز آید ذباب

Чанд занбӯри хаёлӣ дар пурд

چند زنبور خیالی در پرد

намекашад ин сӯ ва он сӯ май барад

می‌کشد این سو و آن سو می‌برد

Камтарини оклонсти ин хаёл

کمترین آکلانست این خیال

Вони дигарҳоро шиносади зулҷалол

وآن دگرها را شناسد ذوالجلال

Ҳин гурез аз ҷўқи аколи ғализ

هین گریز از جوق اکال غلیظ

Сӯй ӯ ки гуфт моемат Ҳафиз

سوی او که گفت ما ایمت حفیظ

ё ба сӯии он ки ӯ он ҳифз ёфт

یا به سوی آن که او آن حفظ یافت

Гар нетонеи сӯии он ҳофизи шитофт

گر نتانی سوی آن حافظ شتافت

Дастро мспори ҷуз дар дасти пер

دست را مسپار جز در دست پیر

Ҳақ шудаст он даст ӯро дастгир

حق شدست آن دست او را دستگیر

Пери ақлати кӯдакӣ ху карда аст

پیر عقلت کودکی خو کرده است

Аз ҷавори нафас ки андар парда аст

از جوار نفس که اندر پرده است

Ақли комилро қарин кун бо хирад

عقل کامل را قرین کن با خرد

То ки боз ояд хирад зон хуии бад

تا که باز آید خرد زان خوی بد

Чунк дасти худ ба даст ӯ наҳй

چونک دست خود به دست او نهی

Пас зи дасти оклони беруни ҷҳӣ

پس ز دست آکلان بیرون جهی

Дасти ту аз аҳли он байъат шавад

دست تو از اهل آن بیعت شود

Ки ядуллоҳи фавқи аидиҳм буд

که یدالله فوق ایدیهم بود

Чун бидодӣ дасти худ дар дасти пер

چون بدادی دست خود در دست پیر

Пери ҳикмат ки ълимсту хатир

پیر حکمت که علیمست و خطیر

Кӯи набӣ вақт хешаст эй мурӣд

کو نبی وقت خویشست ای مرید

То азуи нур набӣ ояд падед

تا ازو نور نبی آید پدید

Дар ҳудаибия шудӣ ҳозири бад-ӣн

در حدیبیه شدی حاضر بدین

Вони саҳобаи байъатиро ҳам қарин

وآن صحابهٔ بیعتی را هم‌قرین

Пас зи даҳ ёр мубашшир омадӣ

پس ز ده یار مبشر آمدی

Ҳам чу зари даҳ диҳӣ холис шудӣ

هم‌چو زر ده‌دهی خالص شدی

То маъаят рост ояд зонк мард

تا معیت راست آید زانک مرد

Бо касе ҷуфтаст кӯро дӯст кард

با کسی جفتست کو را دوست کرد

Ин ҷаҳон ва он ҷаҳон бо ӯ буд

این جهان و آن جهان با او بود

Венаи ҳадиси Аҳмади хуши ху буд

وین حدیث احمد خوش‌خو بود

Гуфт алмрءи маъаи маҳбӯба

گفت المرء مع محبوبه

Лои иФки алқлби ман матлӯба

لا یفک القلب من مطلوبه

Ҳар куҷо домасту дона кам нишин

هر کجا دامست و دانه کم نشین

Рӯи забуни гирои забун гирон бибин

رو زبون‌گیرا زبون‌گیران ببین

эй забуни гири забунон ин бидон

ای زبون‌گیر زبونان این بدان

Дасти ҳам болой дастаст эй ҷавон

دست هم بالای دستست ای جوان

Ту забунӣу забуни гир эй аҷаб

تو زبونی و زبون‌گیر ای عجب

Ҳам ту сайду сайдгири андари талаб

هم تو صید و صیدگیر اندر طلب

Байнедӣ хлФҳм сдо мабош

بین ایدی خلفهم سدا مباش

Ки набинӣ хасмро вони хасми фош

که نبینی خصم را وآن خصم فاش

Ҳирси сайёдии зи сайдии мғФлст

حرص صیادی ز صیدی مغفلست

Дилбаре мекунад ӯ бе диласт

دلبریی می‌کند او بی‌دلست

Ту кам аз мурғӣ мабош андари ншид

تو کم از مرغی مباش اندر نشید

Байнедӣ халаф ъсФўрӣ бидид

بین ایدی خلف عصفوری بدید

Чун ба назд дона ояд пеш ва пас

چون به نزد دانه آید پیش و پس

Чанд гирданд сару рӯи он нафас

چند گرداند سر و رو آن نفس

К-эии аҷаби пеш ва пасам сайёд ҳаст

کای عجب پیش و پسم صیاد هست

То кашам аз бим ӯ зини луқмаи даст

تا کشم از بیم او زین لقمه دست

Ту бибин пас қиссаи Фҷор ро

تو ببین پس قصهٔ فجار را

Пеш бингар марги ёру ҷор ро

پیش بنگر مرگ یار و جار را

Ки ҳалокат додашон бе олатӣ

که هلاکت دادشان بی‌آلتی

ӯ қарини тест дар ҳар ҳолатӣ

او قرین تست در هر حالتی

Ҳақ шиканҷа карду гурз ва даст нест

حق شکنجه کرد و گرز و دست نیست

Пас бидон бе дасти ҳақи доўркнист

پس بدان بی‌دست حق داورکنیست

Онк мегуфтӣ агар ҳақ ҳаст кӯ

آنک می‌گفتی اگر حق هست کو

Дар шиканҷа ӯ мақар мешуд ки ҳў

در شکنجه او مقر می‌شد که هو

Онк мегуфт ин баъӣдасту аҷиб

آنک می‌گفت این بعیدست و عجیب

Ашк меронад ва ҳаме гуфт эй қариб

اشک می‌راند و همی گفت ای قریب

Чун фирор аз доми воҷиб дида аст

چون فرار از دام واجب دیده است

Доми ту худ бар парт чФсидаҳ аст

دام تو خود بر پرت چفسیده است

Бар кунам ман мехи ин манҳуси дом

بر کنم من میخ این منحوس دام

Аз пай комӣ набошам тлхи ком

از پی کامی نباشم طلخ‌کام

Дархури ақл ту гуфтам ин ҷавоб

درخور عقل تو گفتم این جواب

Фаҳм кун вази ҷусту ҷӯи рӯ бар мтоб

فهم کن وز جست و جو رو بر متاب

Бскли ин ҳаблӣ ки ҳирсасту ҳасад

بسکل این حبلی که حرص است و حسد

Ёд кун фии ҷидҳои ҳабли мисад

یاد کن فی جیدها حبل مسد