Ин суханро нест поёну фироқ

این سخن را نیست پایان و فراغ

эй халили ҳақ чаро киштии ту зоғ

ای خلیل حق چرا کشتی تو زاغ

Баҳри фармони ҳикмати фармон чаҳ буд

بهر فرمان حکمت فرمان چه بود

Андакии зи асрори он бояд намӯд

اندکی ز اسرار آن باید نمود

Коғи коғу наъраи зоғи сиёҳ

کاغ کاغ و نعرهٔ زاغ سیاه

Доимо бошад ба дунёи ъмрхўоаҳ

دایما باشد به دنیا عمرخواه

Ҳам чу Иблис аз худои поки фард

هم‌چو ابلیس از خدای پاک فرد

То қиёмати умри тан дархост кард

تا قیامت عمر تن درخواست کرد

Гуфт анзрнии илои явми алҷзо

گفت انظرنی الی یوم الجزا

Кошкӣ гуфтӣ ки тбнои рбно

کاشکی گفتی که تبنا ربنا

Умр бе тавбаи ҳама ҷон канданаст

عمر بی توبه همه جان کندنست

Марги ҳозири ғоиб аз ҳақ бӯданаст

مرگ حاضر غایب از حق بودنست

Умру марги ин ҳар ду бо ҳақи хуш буд

عمر و مرگ این هر دو با حق خوش بود

Бе худои оби ҳаёти оташ буд

بی‌خدا آب حیات آتش بود

Он ҳам аз таъсии лаънат буд кӯ

آن هم از تاثیر لعنت بود کو

Дар чунон ҳазрат ҳаме шуд умрҷу

در چنان حضرت همی‌شد عمرجو

Аз худои ғайри худоро хостан

از خدا غیر خدا را خواستن

Занни аФзўнист ва куллӣ костан

ظن افزونیست و کلی کاستن

Хоссаи умрии ғарқ дар бегонагӣ

خاصه عمری غرق در بیگانگی

Дар ҳузури шери рӯбаҳи шонагӣ

در حضور شیر روبه‌شانگی

Умр бешам даҳ ки то пастар рӯм

عمر بیشم ده که تا پس‌تر روم

Мҳлм афзӯн кун ки то камтар шавам

مهلم افزون کن که تا کمتر شوم

То ки лаънатро нишона ӯ буд

تا که لعنت را نشانه او بود

Бад касе бошад ки лаънати ҷӯ буд

بد کسی باشد که لعنت‌جو بود

Умри хуш дар қурб ҷон парварданаст

عمر خوش در قرب جان پروردنست

Умри зоғ аз баҳр саргин хӯрданаст

عمر زاغ از بهر سرگین خوردنست

Умр бешам даҳ ки то гуҳ ме хӯрам

عمر بیشم ده که تا گه می‌خورم

Доими инам даҳ ки баси бадгавҳарам

دایم اینم ده که بس بدگوهرم

Гарна гуҳ хораст он гандаи даҳон

گرنه گه خوارست آن گنده‌دهان

Гуядӣ каз хуии зоғам во Раҳон

گویدی کز خوی زاغم وا رهان