Одами ҳасану малики соҷд шуда

آدم حسن و ملک ساجد شده

Ҳам чу одами бози маъзули омада

هم‌چو آدم باز معزول آمده

Гуфт оўаҳ баъд ҳастӣ нестӣ

گفت آوه بعد هستی نیستی

Гуфт ҷурмати ин ки афзӯни зистӣ

گفت جرمت این که افزون زیستی

Ҷабраилаш мекашонад мӯи кашон

جبرئیلش می‌کشاند مو کشان

Ки бирав зини хулд ва аз ҷўқи хуашон

که برو زین خلد و از جوق خوشان

Гуфт баъд аз ъзи ин азлол чист

گفت بعد از عز این اذلال چیست

Гуфт он додаст ва инат доварӣаст

گفت آن دادست و اینت داوریست

Ҷбрӣило саҷда мекардӣ ба ҷон

جبرئیلا سجده می‌کردی به جان

Чун кунун меронем ту аз ҷинон

چون کنون می‌رانیم تو از جنان

Ҳала май пурди зи ман дар имтиҳон

حله می‌پرد ز من در امتحان

Ҳам чу барг аз нах дар фасли хазон

هم‌چو برگ از نخ در فصل خزان

Он рухӣ ки тоб ӯ бади моҳи вор

آن رخی که تاب او بد ماه‌وار

Шуд ба перии ҳам чу пушти сусмор

شد به پیری هم‌چو پشت سوسمار

Ваон сару фарқи гши шъшъ шуда

وان سر و فرق گش شعشع شده

Вақти перии нохушу аслъ шуда

وقت پیری ناخوش و اصلع شده

Ваон қади саф дар нозон чун синон

وان قد صف در نازان چون سنان

Гашта дар перии ду то ҳам чун камон

گشته در پیری دو تا هم‌چون کمان

Ранг лола гашта ранги заъфарон

رنگ لاله گشته رنگ زعفران

Зӯр шераш гашта чун Зуҳраи занон

زور شیرش گشته چون زهرهٔ زنان

Онки мардӣ дар бағал кардӣ ба фан

آنک مردی در بغل کردی به فن

намебигирандаш бағали вақт шудан

می‌بگیرندش بغل وقت شدن

Ин худ осори ғам ва пажмурдагӣаст

این خود آثار غم و پژمردگیست

Ҳар яке зинҳо расӯл мурдагӣаст

هر یکی زینها رسول مردگیست