Пас паямбар гуфт баҳри ин тариқ

پس پیمبر گفت بهر این طریق

БоўФотр аз амал набӯд рафиқ

باوفاتر از عمل نبود رفیق

Гар буд некӯи абад ёрат шавад

گر بود نیکو ابد یارت شود

Вар буд бад дар лаҳад морат шавад

ور بود بد در لحد مارت شود

Ин амали венаи касб дар роҳи сдод

این عمل وین کسب در راه سداد

Кӣ тавон кард эй падар бе Авестоад

کی توان کرد ای پدر بی‌اوستاد

Дунтарин касбӣ ки дар олам равад

دون‌ترین کسبی که در عالم رود

Ҳеҷ бе иршоди устодӣ буд

هیچ بی‌ارشاد استادی بود

Аввалаш илмаст онгоҳии амал

اولش علمست آنگاهی عمل

То диҳад бар баъди муҳлат ё аҷал

تا دهد بر بعد مهلت یا اجل

Астъинўои фии алҳрФ ё зои алнҳӣ

استعینوا فی‌الحرف یا ذا النهی

Ман Карими солеҳи ман аҳлҳо

من کریم صالح من اهلها

Атлби алдри ахии васати алсдФ

اطلب الدر اخی وسط الصدف

Вотлби алФни ман арбоби алҳрФ

واطلب الفن من ارباب الحرف

Ани роятами носеҳин ансФўо

ان رایتم ناصحین انصفوا

Бодрўои алтълими лои тстнкФўо

بادروا التعلیم لا تستنکفوا

Дар даббоғигар халқи пӯшеди мард

در دباغی گر خلق پوشید مرد

Хоҷагии хоҷаро он кам накард

خواجگی خواجه را آن کم نکرد

Вақти дами оҳангар ар пӯшеди далқ

وقت دم آهنگر ار پوشید دلق

Эҳтишом ӯ нашуд кам пеши халқ

احتشام او نشد کم پیش خلق

Пас либоси кибр берун кун зи тан

پس لباس کبر بیرون کن ز تن

Мулаббаси зли пӯш дар омухтан

ملبس ذل پوش در آموختن

Илми омӯзии тариқаш қавлӣ аст

علم آموزی طریقش قولی است

Ҳарфати омӯзии тариқаш феълӣ аст

حرفت آموزی طریقش فعلی است

Фақри хоҳии он ба суҳбат қоимаст

فقر خواهی آن به صحبت قایمست

На забонат кор меояд на даст

نه زبانت کار می‌آید نه دست

Дониши онро сетанд ҷони зи ҷон

دانش آن را ستاند جان ز جان

На зи роҳи дафтар ва на аз забон

نه ز راه دفتر و نه از زبان

Дар дили солик агар ҳаст он румуз

در دل سالک اگر هست آن رموز

Рмздонӣ нест соликро ҳануз

رمزدانی نیست سالک را هنوز

То дилашро шарҳ он созад зё

تا دلش را شرح آن سازد ضیا

Пас ?илам нашарҳ бифармоед худо

پس الم نشرح بفرماید خدا

Ки даруни сина шарҳат дода ем

که درون سینه شرحت داده‌ایم

Шарҳи андари сина ?ут биниҳода ем

شرح اندر سینه‌ات بنهاده‌ایم

Ту ҳануз аз хориҷи онро толибӣ

تو هنوز از خارج آن را طالبی

Мҳлбӣ аз дигарон чун ҳолбӣ

محلبی از دیگران چون حالبی

Чашма шераст дар ту бе канор

چشمهٔ شیرست در تو بی‌کنار

Ту чаро май шери ҷӯӣ аз тғор

تو چرا می‌شیر جویی از تغار

Манфазии дорӣ ба баҳр эй обгир

منفذی داری به بحر ای آبگیر

Нанги дор аз об ҷустан аз ғадир

ننگ دار از آب جستن از غدیر

Ки ?илам нашарҳ на шарҳат ҳаст боз

که الم نشرح نه شرحت هست باز

Чун шудӣ ту шарҳи ҷӯу кдиаҳи соз

چون شدی تو شرح‌جو و کدیه‌ساز

Дар нигар дар шарҳи дил дар андарун

در نگر در شرح دل در اندرون

То наёяд таънаи лои тбсрўн

تا نیاید طعنهٔ لا تبصرون